„Idziemy przez Smíchov, Kafka i ja. Ja marznę, a Kafce jest gor±co (...). Opowiadam o czym¶, ale Kafka nie słucha, Kafka też o czym¶ opowiada i ja też go nie słucham. Jego głowa ¶wieci jak latarnia gazowa. Rzuca żółte, łagodne, ¶więte praskie ¶wiatło, w którym wszystko się gubi”.
„Idziemy przez Smíchov, Kafka i ja. Ja marznę, a Kafce jest gor±co (...). Opowiadam o czym¶, ale Kafka nie słucha, Kafka też o czym¶ opowiada i ja też go nie słucham. Jego głowa ¶wieci jak latarnia gazowa. Rzuca żółte, łagodne, ¶więte praskie ¶wiatło, w którym wszystko się gubi”.
Ksi±żka: Boże Narodzenie w Pradze
Tagi: franzkafka, bóg