Dlaczego warto? REJESTRACJA

Cytat

„Idziemy przez Smíchov, Kafka i ja. Ja marznę, a Kafce jest gorąco (...). Opowiadam o czymś, ale Kafka nie słucha, Kafka też o czymś opowiada i ja też go nie słucham. Jego głowa świeci jak latarnia gazowa. Rzuca żółte, łagodne, święte praskie światło, w którym wszystko się gubi”.

Autor: Jaroslav Rudiš
Książka: Boże Narodzenie w Pradze
Tagi: franzkafka, bóg
0

Więcej cytatów od tego autora

„– Co mu jest? – pyta spawacz, zapalając papierosa. – To Król Pragi. – Tego znam… Ale ten drugi. Za dużo wypił? Czy za mało? Dlaczego świeci mu się głowa? – Spawacz wskazuje na Kafkę. Kafka milczy. – A co ma mu być? Nie twój interes. U jednego styka w łepetynie, a u drugiego nie – odzywa się Król Pragi. – Tak już po prostu ma – dodaję. – Zawsze w Wigilię. Nie wie, dlaczego tak się dzieje. Chodzi po mieście i świeci. Po prostu. Jak latarnia morska. – A ty? – dopytuje spawacz. – Co ja? – Dlaczego nie siedzicie w domu? Człowieku, dziś każdy powinien siedzieć w domu. Przecież to Wigilia. Wszyscy siedzą na kanapie, czekają na Dzieciątko i oglądają w telewizji Trzy orzeszki dla Kopciuszka. – Zaraz mam się spotkać z przyjaciółmi. A jutro jadę do domu, do Czeskiego Raju… A ty? – Jutro będę cały dzień odsypiał. A wieczorem znów do roboty. – W Boże Narodzenie? – Zwłaszcza w Boże Narodzenie. Zwłaszcza w Wigilię. Wtedy mamy spokój. Na ulicy nie ma ludzi, prawie żadnych turystów, prawie żadnych tramwajów. Tylko tacy durnie jak wy, którzy nie mają domu. – Co zrobić! Ja jutro też muszę na robotę – mówi Król Pragi. – Wszyscy wyjeżdżają. Wszędzie spokój. Ktoś musi pracować, gdy inni świętują. Lekarze, kolejarze, ludzie tacy jak ty czy ja, to prawdziwi bohaterowie świata pracy… Naprawdę się poświęcamy!”
Autor: Jaroslav Rudiš
Książka: Boże Narodzenie w Pradze
Tagi: ludzie
0
– Wciąż czekamy na Dzieciątko – mówię.– To tak jak ja. Dzisiaj mam wolne, ale jutro muszę iść do pracy… Podobno Dzieciątko jest niewidzialne, ale ja widziałem je nie raz. Zawsze po północy, wtedy Dzieciątko przychodzi tu do nas na kufel piwa. Mały kufel. A potem wstaje i oznajmia: „Do zobaczenia za rok”. Następnie wsiada w tramwaj i odjeżdża.– Jakim numerem?– Jak to jakim numerem?– Którym numerem tramwaju? Dziewiątką, czternastką, dwudziestką dwójką?– Skąd mam wiedzieć… Ale jedno ci powiem, żarówo: Dzieciątko nie ma domu, nie ma kościoła czy czegoś w tym stylu. Dzieciątko cały rok jeździ tramwajem jak zagubione dziecko.– Dobrze, ale jakim tramwajem? Przecież Król Pragi wie wszystko.– Nie. W życiu liczą się tylko tajemnice, w Pradze również. Nie wiem na przykład, czemu tak świecisz, żarówo!
Autor: Jaroslav Rudiš
Książka: Boże Narodzenie w Pradze
0
Idziemy dalej. Spoglądam na telefon. Moi przyjaciele wciąż milczą. Przemieszczamy się pod ścianami wysokich domów, a Kafka oświetla nam drogę. Rzuca żółte, łagodne, ciepłe, osłaniające światło, przed którym nie sposób uciec. Wydaje się, że świeci ono wszędzie. To światło lamp ulicznych i tramwajów, światło knajp i pełnych kufli piwa, światło kochanków i ludzi opuszczonych. Światło burdeli i kasyn, światło świętych i ukrzyżowanych, światło kościołów i szpitali. Światło choinek, zniczy na cmentarzach i wskaźników zwrotnicowych na stacjach kolejowych. Światło kocich, psich i szczurzych oczu. Światło życia i światło strachu. Światło zaułków, w których pachnie miłością. Światło zaułków, w których cuchnie krwią i moczem. Błysk złota na palcach, w uszach i w zębach Króla Pragi. Światło bijące od Kafki i jego głowy. Światło, które nie ma początku ani końca. Wieczne światło Pragi.
Autor: Jaroslav Rudiš
Książka: Boże Narodzenie w Pradze
Tagi: życie
0
Aparat jest ruski i nazywa się Zenit a Helmut mi powiedział że to kopia niemieckiego aparatu bo Ruscy nigdy nic nie wymyślili i wszystko skopiowali nawet komunizm Lenin przywiózł pociągiem z Niemiec: odgapiony od Marksa.
Autor: Jaroslav Rudiš
0
- Czemu właściwie robisz zdjęcia martwym ptakom?
Autor: Jaroslav Rudiš
0
(...) to jasne że jak człowiek ma bachora to no future już chyba nie jest całkiem no future.
Autor: Jaroslav Rudiš
0
Po Holocauście każdy Niemiec powinien uwierzyć w duchy (...).
Autor: Jaroslav Rudiš
0
Według mnie nie ma czegoś takiego jak szczęście. To tylko jakaś nasza głupia iluzja. jak masz szesnaście lat, to wydaje ci się, że musisz być szczęśliwy, że jest na to jakiś przepis, tak samo, jak myślisz, że nigdy nie odwalisz kity. A potem ktoś ci pierwszy raz da w gębę albo oleje cię jakaś dziewczyna i nagle wiesz, że to wcale takie proste i jasne nie będzie.
Autor: Jaroslav Rudiš
0
Ole grał jako jedyny na swojej stronie i równocześnie przeciwko sobie, rozumiał, że tak to jest w życiu i dlatego nigdy nie wygra, bo na koniec zawsze zabraknie mu sił.
Autor: Jaroslav Rudiš
0
Na cmentarzach jest spokojnie. Tak jest zawsze, niezależnie od czasów.
Autor: Jaroslav Rudiš
0
Wszystkie cytaty tego autora
REKLAMA

Więcej cytatów z tej książki

„– Co mu jest? – pyta spawacz, zapalając papierosa. – To Król Pragi. – Tego znam… Ale ten drugi. Za dużo wypił? Czy za mało? Dlaczego świeci mu się głowa? – Spawacz wskazuje na Kafkę. Kafka milczy. – A co ma mu być? Nie twój interes. U jednego styka w łepetynie, a u drugiego nie – odzywa się Król Pragi. – Tak już po prostu ma – dodaję. – Zawsze w Wigilię. Nie wie, dlaczego tak się dzieje. Chodzi po mieście i świeci. Po prostu. Jak latarnia morska. – A ty? – dopytuje spawacz. – Co ja? – Dlaczego nie siedzicie w domu? Człowieku, dziś każdy powinien siedzieć w domu. Przecież to Wigilia. Wszyscy siedzą na kanapie, czekają na Dzieciątko i oglądają w telewizji Trzy orzeszki dla Kopciuszka. – Zaraz mam się spotkać z przyjaciółmi. A jutro jadę do domu, do Czeskiego Raju… A ty? – Jutro będę cały dzień odsypiał. A wieczorem znów do roboty. – W Boże Narodzenie? – Zwłaszcza w Boże Narodzenie. Zwłaszcza w Wigilię. Wtedy mamy spokój. Na ulicy nie ma ludzi, prawie żadnych turystów, prawie żadnych tramwajów. Tylko tacy durnie jak wy, którzy nie mają domu. – Co zrobić! Ja jutro też muszę na robotę – mówi Król Pragi. – Wszyscy wyjeżdżają. Wszędzie spokój. Ktoś musi pracować, gdy inni świętują. Lekarze, kolejarze, ludzie tacy jak ty czy ja, to prawdziwi bohaterowie świata pracy… Naprawdę się poświęcamy!”
Autor: Jaroslav Rudiš
Książka: Boże Narodzenie w Pradze
Tagi: ludzie
0
– Wciąż czekamy na Dzieciątko – mówię.– To tak jak ja. Dzisiaj mam wolne, ale jutro muszę iść do pracy… Podobno Dzieciątko jest niewidzialne, ale ja widziałem je nie raz. Zawsze po północy, wtedy Dzieciątko przychodzi tu do nas na kufel piwa. Mały kufel. A potem wstaje i oznajmia: „Do zobaczenia za rok”. Następnie wsiada w tramwaj i odjeżdża.– Jakim numerem?– Jak to jakim numerem?– Którym numerem tramwaju? Dziewiątką, czternastką, dwudziestką dwójką?– Skąd mam wiedzieć… Ale jedno ci powiem, żarówo: Dzieciątko nie ma domu, nie ma kościoła czy czegoś w tym stylu. Dzieciątko cały rok jeździ tramwajem jak zagubione dziecko.– Dobrze, ale jakim tramwajem? Przecież Król Pragi wie wszystko.– Nie. W życiu liczą się tylko tajemnice, w Pradze również. Nie wiem na przykład, czemu tak świecisz, żarówo!
Autor: Jaroslav Rudiš
Książka: Boże Narodzenie w Pradze
0
Idziemy dalej. Spoglądam na telefon. Moi przyjaciele wciąż milczą. Przemieszczamy się pod ścianami wysokich domów, a Kafka oświetla nam drogę. Rzuca żółte, łagodne, ciepłe, osłaniające światło, przed którym nie sposób uciec. Wydaje się, że świeci ono wszędzie. To światło lamp ulicznych i tramwajów, światło knajp i pełnych kufli piwa, światło kochanków i ludzi opuszczonych. Światło burdeli i kasyn, światło świętych i ukrzyżowanych, światło kościołów i szpitali. Światło choinek, zniczy na cmentarzach i wskaźników zwrotnicowych na stacjach kolejowych. Światło kocich, psich i szczurzych oczu. Światło życia i światło strachu. Światło zaułków, w których pachnie miłością. Światło zaułków, w których cuchnie krwią i moczem. Błysk złota na palcach, w uszach i w zębach Króla Pragi. Światło bijące od Kafki i jego głowy. Światło, które nie ma początku ani końca. Wieczne światło Pragi.
Autor: Jaroslav Rudiš
Książka: Boże Narodzenie w Pradze
Tagi: życie
0
+ Dodaj nowy cytat
Książka
Boże Narodzenie w Pradze
Jaroslav Rudiš ;
Okładka książki - Boże Narodzenie w Pradze
Wszystkie cytaty z tej książki
Autor
Jaroslav Rudiš
Wszystkie cytaty tego autora
Reklamy