Publicystyka

– Lubię wierzyć, że pod wierzchnią warstwą rzeczywistości ukryte jest coś jeszcze. Lubię w ten sposób przyglądać się światu, bo to inspirujące – nie ma nudy, a do tego przydaje się w moim zawodzie – mówi Malina Prześluga, autorka książki „Animarium. Wybrańcy ukrytego świata". czytaj dalej

Historia Jennifer Fairgate od lat rozpala wyobraźnię badaczy i miłośników true crime, ale dla autorki powieści Oslo Plaza 1995 stała się przede wszystkim punktem wyjścia do snucia własnej opowieści. W wywiadzie Magdalena Kostka mówi o granicy między faktami a fikcją, emocjach towarzyszących pisaniu oraz o bohaterce, która jest fascynującą, niezwykle silną w swojej kruchości kobietą. czytaj dalej

– Czas raczej nie leczy ran, jedynie człowiek uczy się z nimi żyć – mówi Anna Wolf, autorka powieści „Zapomniana miłość. Night". Z pisarką rozmawiamy o przeszłości, która nie daje o sobie zapomnieć, o sile kobiet, toksycznych relacjach i świecie motocyklistów z klubu Black Angels. W rozmowie opowiada także o bohaterach próbujących odnaleźć własne miejsce, emocjach silniejszych od rozsądku i o tym, dlaczego historie ludzi żyjących poza zasadami tak bardzo fascynują czytelników. czytaj dalej

– Fantastyka służyła i służy jako znakomite narzędzie do refleksji nad otaczającym światem. Podobnie przecież patrzymy na mity i legendy. Najchętniej chyba sięga się po te historie w szalonych czasach. Obserwowaliśmy, jak nasze czasy z roku na rok stają się coraz bardziej szalone, i podświadomie w głowie rodziły się pomysły. Rozmawiamy z Maciejem i Pawłem Królami, bliźniakami, autorami książki „Dzieci Nieporządku".  czytaj dalej

– Bywa, że cierpienie doprowadza ludzi do zgorzknienia, ja jednak wierzę, że cierpienie uszlachetnia ludzką naturę, pozwala widzieć więcej i lepiej zrozumieć drugiego człowieka. Konstruując postać Reginy, miałam na myśli człowieka, którego nikt i nic nie jest w stanie upokorzyć, a którego siła jest pewnego rodzaju darem – mówi Aldona Żółtowska, autorka książki „Regina". To opowieść o o cenie wygodnego życia, lękach przekazywanych z pokolenia na pokolenie i o tym, dlaczego nie da się odciąć od własnej historii. czytaj dalej

– Jeśli doznałam samotności, to chwilowo. I ona była ciszą. Spokojem. Nie doświadczyłam i, mam nadzieję, nigdy nie doświadczę samotności bolesnej, trudnej i pustej. Bo taka właśnie rodzi hałas. Krzyk bezsilności i rozpaczy. Albo właśnie szum, jak w tej powieści. Tutaj samotność jest głośna. To nie jest kojąca cisza, w której można odpocząć, rozpamiętywać, odtwarzać sentymentalne obrazy, idealizować przeszłość. Tu występuje właśnie ten natrętny, nieustanny szum w głowie, natłok lęków, szeptów i pytań bez odpowiedzi. Nie da się ich uciszyć. Nie da się od nich uciec. Tytułowy szum to paraliżujący hałas rozjazgotanych myśli i zagubienia – mówi Ewa Cielesz, autorka książki Szum. czytaj dalej

– Opowiadając córeczce dobranocki, staram się, by poczuła spokój, a po zaśnięciu miała piękne sny. Spisując opowieści, szlifuję je, lepiej dobieram słowa. A słowa to moja pasja, zajmowałam się nimi od dziecka. Najpierw słuchałam, potem czytałam, pisałam i analizowałam. Kiedy piszę tekst, staram się wykorzystać wszystkie moje umiejętności, przelać zawartość serca i odbić piękno otaczającego mnie świata. Kiedy piszę dla dzieci, staram się jeszcze bardziej, bo dzieci to skarb, o który trzeba dbać – mówi Patrycja Murasicka, autorka książki „Dobranocki. Na łące".  czytaj dalej

– W ciągu 15 lat kariery pisarskiej w sposób naturalny rozwijałam swój warsztat, a po drodze odnalazłam też własny głos. Ale poza samą techniką myślę, że to właśnie czas zmienia sposób opowiadania historii. Kiedy człowiek staje się starszy i zdobywa więcej życiowego doświadczenia, zaczyna inaczej patrzeć na ludzi. Coraz bardziej interesują go sprzeczności, emocjonalna złożoność i wszystko to, co pozostaje niewypowiedziane. Chciałabym wierzyć, że dziś piszę z odrobinę większym zrozumieniem, cierpliwością i mądrością niż piętnaście lat temu – mówi Carla Montero, autorka książki „Dziewczyna z mgły".  czytaj dalej

– Fascynuje, ale jednocześnie przeraża mnie to, że moje ciało jest w stanie pamiętać lęki mojej babci. Ale zamiast z tym walczyć, wypierać, może wystarczy uznać, że doświadczenia poprzednich pokoleń mają na nas wpływ? Nie tłumaczyć tym swoich niepowodzeń i nie obwiniać przeszłości za to, co jest teraz. Nie mam na to gotowego rozwiązania, ale czuję, że może być łatwiej, gdy będziemy o tych doświadczeniach pamiętać, ale nie będziemy pozwalać na to, aby nami sterowały – mówi Katarzyna Klein, autorka powieści „Szklana jabłoń". W tej książce wojna, samotność i rodzinne sekrety splatają się z pytaniami o tożsamość i pamięć. Autorka opowiada o traumach przekazywanych z pokolenia na pokolenie, sztuce pomagającej odkrywać nieuświadomioną prawdę o sobie oraz o kobietach, które przez lata żyły tak, jakby na własne życie musiały dopiero dostać pozwolenie. czytaj dalej

– Piętnujemy młodzież za to, że hejtuje innych, a sami robimy dokładnie to samo – mówi Aleksandra Przytarska, autorka powieści Challenge. W rozmowie pisarka opowiada o brutalności mediów społecznościowych, odpowiedzialności dorosłych i świecie nastolatków, którzy coraz częściej wołają o uwagę przez ekran telefonu. czytaj dalej