Anna Świrszczyńska

Anna Świrszczyńska - biografia, życie i twórczość

Anna Świrszczyńska pochodziła z rodziny silnie związanej ze sztuką. Jej ojcem był Jan Świerczyński, artysta zajmujący się malarstwem, rzeźbą i etnografią, co od wczesnych lat kształtowało jej wrażliwość artystyczną.

Anna Świrszczyńska ukończyła gimnazjum Janiny Tymińskiej w Warszawie i w 1927 roku zdała maturę. Następnie rozpoczęła studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim, rezygnując z planów studiów artystycznych z powodów finansowych. W czasie studiów zaczęła samodzielnie pisać wiersze, inspirowana bogactwem języka polskiego, zwłaszcza staropolszczyzny.

Anna Świrszczyńska zadebiutowała poetycko w 1930 roku wierszem Śnieg, jednak za właściwy debiut uznawała utwór Południe, opublikowany w 1934 roku w Wiadomościach Literackich, nagrodzony w Turnieju Młodych Poetów. W 1936 roku została członkinią Związku Zawodowego Literatów Polskich i wydała własnym nakładem tom Wiersze i proza.

Anna Świrszczyńska przed II wojną światową intensywnie współpracowała z prasą dla dzieci i młodzieży, m.in. jako redaktorka Małego Płomyczka. Brała także udział w strajku nauczycieli w 1936 roku, protestując przeciwko decyzjom władz wobec Związku Nauczycielstwa Polskiego.

Anna Świrszczyńska w czasie okupacji przebywała w Warszawie, gdzie podejmowała różne prace zarobkowe, nie rezygnując z działalności literackiej. W tym okresie powstały m.in. wiersz Rok 1941 oraz dramat Orfeusz, nagrodzony w podziemnym konkursie literackim.

Anna Świrszczyńska brała czynny udział w powstaniu warszawskim jako sanitariuszka. Po jego upadku wyjechała do Krakowa, który stał się jej miejscem zamieszkania do końca życia.

Anna Świrszczyńska po wojnie pracowała m.in. jako kierownik literacki Państwowego Teatru Młodego Widza w Krakowie, współpracowała z prasą i Polskim Radiem, a od 1951 roku poświęciła się wyłącznie twórczości literackiej. W 1953 roku podpisała rezolucję krakowskiego oddziału Związku Literatów Polskich popierającą władze PRL.

Anna Świrszczyńska w 1953 roku wyszła za mąż za aktora Jana Adamskiego, z którym miała córkę Ludmiłę; małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1968 roku. Jej drugi tom poezji, Liryki zebrane, ukazał się w 1958 roku i zawierał także utwory wojenne.

Anna Świrszczyńska w kolejnych dekadach opublikowała sześć tomów poezji, w tym Jestem baba oraz Budowałam barykadę, a także liczne wybory wierszy. Jej twórczość była wielokrotnie nagradzana i odznaczana, m.in. Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej.

Anna Świrszczyńska została pochowana na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.