Hanna Nordenhök

Chłopiec siedział zazwyczaj na huśtawce w ogrodzie, trzymał się blisko niej. Rozpromieniał się w jasnym uśmiechu za każdym razem, gdy ona na niego spojrzała, siedziała na tekowym krześle, na stole stała szklanka mleka przyniesiona przez kobietę. 

Pokój chłopca był mały, z widokiem na ogród, ściany udekorowano plakatami z pokemonami, pośrodku sufitu wisiała karuzela z czarnymi i białymi łabędziami, od czasu do czasu poruszał nimi powiew powietrza wpadającego przez uchylone okno.