ks. Jan Twardowski



Ksiądz Jan Twardowski przyszedł na świat w rodzinie Jana i Anieli z Konderskich w Warszawie, 1.6. 1915 r. (matka miała więc szczególny Dzień Dziecka). Jako dwudziestolatek (a więc w roku 1935) opublikował swój pierwszy wiersz na łamach czasopisma szkolnego "Kuźnia Młodych". Był zresztą jego współredaktorem w latach 1933- 1935. Pisał do niego recenzje, przeprowadzał wywiady, odpowiadał na listy czytelników przesyłających próby literackie.
W 1936 roku zdał maturę w Gimnazjum Matematyczno- Przyrodniczym im. Tadeusza Czackiego w Warszawie. Rok później opublikował swój pierwszy tomik wierszy- "Powrót Andersena". Był on w znacznej mierze inspirowany twórczością skamandrytów. Późniejsze wiersze mają już zupełnie inny styl.
W roku wydania debiutanckiego tomiku podjął studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Niestety w 1939 roku przerwała je wojna. W 1944 roku wziął udział w powstaniu warszawskim walcząc w szeregach AK. Śmierć wielu przyjaciół była dla niego strasznym przeżyciem. W wywiadach opowiadał, że czuje się winny, że on przeżył, podczas gdy inni zginęli. Poległym powstańcom poświęcił wiele wierszy. Jednym z bardziej wstrząsających jest utwór "O spacerze po Cmentarzu Wojskowym":

"Że też wtedy beze mnie
przewracali się w hełmie
lecąc twarzą bledziutką na bruk.

Jurku z Wojtkiem i Jankiem
klękam z lampką i wiankiem
z czarnym kloszem sutanny u nóg.

Przeminęło, odeszło w milczeniu
jak pod kocem na wycieczce ziemia-

świecę lampkę rękoma obiema
gdzie pod hełmem dawnych oczu nie ma".

W 1945 r. rozpoczął naukę na tajnym kursie Seminarium Duchownego w Warszawie, a także kontynuował przerwane wojną studia polonistyczne. W 1947 obronił pracę magisterską "Godzina Myśli Juliusza Słowackiego", którą pisał pod kierownictwem Wacława Borowego. Rok później skończył naukę w seminarium. Jedno z najważniejszych wydarzeń w Jego życiu nastąpiło w tym samym 1948 roku. Wtedy to bowiem, w dniu 4 lipca, przyjął święcenia kapłańskie. Do roku 1952 był wikarym w Żbikowie koło Pruszkowa oraz prefektem w tamtejszej Państwowej Szkole Specjalnej (swoim wychowankom poświęcił piękny wiersz pt. "Do moich uczniów"). W latach 1953- 59 był wikarym w trzech kolejnych warszawskich kościołach oraz prefektem w liceum Adolfa Sowińskiego na Woli oraz w szkole specjalnej w Pruszkowie. Podjął też długoletnią pracę wykładowcy języka polskiego w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym. Od 1 sierpnia aż do śmierci był rektorem kościoła Sióstr Wizytek w Warszawie. Jego wiersze były przepełnione głęboką miłością do przyrody (największego Bożego dzieła), ludzi i Boga. Głosiły pochwałę wiary dziecięcej, prostej i zwyczajnej. Były pełne ciepła. Niestety nie powstaną już nowe utwory. Ksiądz Jan Twardowski zmarł bowiem 18 stycznia 2006 roku.

Kalina Beluch


Źródło: http://

Książki autora

Reklamy