reklama

Maurice Maeterlinck


1890 Gość nieproszony 1890 Ślepcy 1891 Siedem królewien 1892 Peleas i Melisanda 1900 Księżniczka Malena 1904 Joyzella 1912 Siostra Beatryks 1923 Wielka tajemnica 1929 Życie przestrzeni 1930 Ścieżkami wzwyż

Maurice Maeterlinck - biografia, życie i twórczość

Belgijski dramaturg, poeta i eseista, laureat literackiej Nagrody Nobla hrabia Maurice Maeterlinck przyszedł na świat 29 sierpnia 1862 r. w Gandawie. Pochodził z bogatej rodziny flamandzkiej. Ukończył studia prawnicze. Następnie pracował w tym zawodzie w rodzinnym mieście. W 1896 roku zamieszkał w Paryżu, gdzie utrzymywał się z pracy literackiej. W 1911 r. otrzymał literacką Nagrodę Nobla. W czasie I wojny światowej nie został przyjęty do armii z powodu nieodpowiedniego wieku, jednak walczył przeciw Niemcom z pomocą propagandy. Lata międzywojenne wypełniła mu głównie działalność publicystyczna. W 1939 roku wyjechał do USA. Do Europy wrócił w 1947 roku. Należał do belgijskiej akademii literatury. W 1947 r. został prezesem międzynarodowego Pen Clubu. Maeterlinck znany jest przede wszystkim jako twórca dramatu symbolistycznego. Najważniejsze dramaty, które wywarły wielki wpływ na innych twórców, to: „Intruz”, „Ślepcy”, „Peleas i Melisanda”, „Wnętrze”, „Monna Vanna”, „Niebieski ptak”. Zajmował się też twórczością poetycką. Wydał między innymi „Cieplarnie” i „Pieśni”. Wielką poczytnością cieszyły się Jego eseje filozoficzno-przyrodnicze: „Życie pszczół”, „Inteligencja kwiatów”, „Życie termitów” oraz „Życie mrówek”. Zmarł 6 maja 1949 r. w Nicei. Kalina Beluch


Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Maurice_Maeterlinck

Maurice Maeterlinck - twórczość

Cytaty Autora

Słyszałem tutaj muzyczny i zrozumiały pogłos duszy radującej się pięknem i pracą. Uczyłem się tutaj, w szkole pszczół, czym się zajmuje wszechpotężna natura i jak tworzy, poznałem związek nierozerwalny wszystkich trzech królestw, patrzyłem nanieustanne organizowanie życia, zgłębiałem sens moralny pracy usilnej i bezosobistej. I jeszcze coś lepszego nad to odczuwałem-oto rozkosz, nieco mętną, rozkosz odpoczynku.


Więcej

Składam Mu pokłon i milczę. W miarę zbliżania się, On niknie w dali. Im więcej myślę, tym mniej rozumiem. Im dłużej patrzę, tym mnie Go widzę, a jednocześnie wzrasta we mnie pewność, że On istnieje. Bo gdyby nie istniał, wszystko byłoby nicością, któż zaś zdolny jest pojąć istnienie nicości?


Więcej
Wszystkie cytaty tego autora Dodaj cytat tego autora
Reklamy