Dlaczego warto? REJESTRACJA

Cytat

... zadzwonił wtedy i z nienawiścią w głosie powiedział: "Zniknij z moich oczu, na zawsze". Więc zniknęła. Najpierw ze złości, a potem już z pragnienia. Zrobiła to z miłości do siebie, bo bo nigdy wcześniej nie czuła się kochana.

Autor: Krystyna Januszewska
0

Więcej cytatów od tego autora

Nie ulegało wątpliwości, że ojciec zawsze będzie próbował ustawiać syna po swojemu. Zrobi to w sposób jak zawsze bezwzględny, a nawet brutalny. Miał zasady przywiezione gdzieś z PRL-u, a może raczej z rodzinnych stron, bo człowiek obrasta tym, czego nauczył się w dzieciństwie, a potem mierzy ludzi miarką, jaką kiedyś mierzono jego.
Autor: Krystyna Januszewska
Książka: Zniknij z moich oczu
0
Zajęcia domowe ogłupiają i są rodzajem perpetuum mobile: jedna praca napędza drugą i nie ma końca, nic dziwnego, że kobiety po latach zmieniają się w terrorystki. Jemu też rosło ciśnienie podczas zmagań w kuchni, a szczególnie w łazience.
Autor: Krystyna Januszewska
Książka: Zniknij z moich oczu
0
Nikt nie jest w stanie przewidzieć przyszłości, za to przeszłość jest znana w szczegółach, trzeba ją tylko zapisać, utrwalić, a potem mądrze z niej korzystać.
Autor: Krystyna Januszewska
0
Trudno było się połapać w krętych korytarzach oczekiwań i pomóc odnaleźć w ciemnych zakamarkach strychu, na którym ukryła marzenia i iluzje.
Autor: Krystyna Januszewska
0
Jak pojąć to wszystko? Jaki jest sens żyć, skoro ci, Boże, wystarczy kaszel, żeby zabić człowieka? Po co je rodzić, starać się, po co się cieszyć czymkolwiek? Czy takie krótkie życie jest tego warte?
Autor: Krystyna Januszewska
0
Z początkiem czerwca Jan przyniósł do domu książkę. Dostał ją od dziedzica za pomaganie przy orce. Książka miała czerwoną okładkę z płótna, a na grzbiecie złote litery i krótki tytuł Anielka. Napisał tę powieść Bolesław Prus. Przy okazji Jan dowiedział się od dziedzica, że pisarz, ten Prus, zmarł przed miesiącem. Dziedzic opowiadał, że ponoć cała Warszawa we łzach tonęła ze smutku, bo to był pisarz, którego nie tylko znali miejscowi, lecz cały kraj.
Autor: Krystyna Januszewska
0
Nie chce kobiety, bo jeszcze nie wie, że jest potrzebna jak w źródle woda. Woli na razie za towarzysza mieć psa, wałęsać się nocami i marzyć przy księżycu, niż wiązać się z drugim człowiekiem. Powiedział jej kiedyś, że lepiej żyć samemu. Nie trzeba później płakać, kiedy umierają bliscy. Zapytał też, po co jej było to życie, skoro prawie wszystkich straciła. Tyle męki, pracy, tyle trudu, a teraz w pustej izbie płacze wieczorami. Byłaby sobie sama i żyła jak pani przy ojcu.
Autor: Krystyna Januszewska
0
Nie miał zamiaru komplikować życia Marii ani sobie odbierać rozkosznej stabilizacji. Żył w wygodnym świecie, robił, co lubił, i chciał, żeby tak pozostało.[s.155]
Autor: Krystyna Januszewska
0
Jeśli nie zajmowali się sobą, to i tak byli zawsze obok siebie. Jemu trudniej było usiedzieć w bezczynności. Maria nie miała nigdy dość czasu, by przeczytać wszystko to, co zaplanowała. Paliła wtedy w łóżku lampkę i zapomniała o całym Bożym świecie. Jemu wystaczało, że miał ją obok spokojną i zadowoloną.
Autor: Krystyna Januszewska
0
Patrzysz na kogoś, na nowo poznanych ludzi, uśmiechają się, trzymają za ręce, myślisz, jaka szczęśliwa para. Później poznajesz szczegóły i własnym uszom nie wierzysz. Zaczynasz porównywać. Zastanawiasz się, ile razy w życiu ty byłaś szczęśliwa. W pracy, na urlopie, na spacerze z dziećmi, w intymnym momencie? I stwierdzasz w końcu, że bywasz szczęśliwa przypadkiem.
Autor: Krystyna Januszewska
0
Wszystkie cytaty tego autora
REKLAMA
+ Dodaj nowy cytat
Autor
Krystyna Januszewska
Wszystkie cytaty tego autora
Reklamy