Okładka książki - Dziewczyny wojenne

Dziewczyny wojenne

Wydawnictwo: Znak
Data wydania: 2011-09-19
Kategoria: Literatura faktu
ISBN: 978-83-240-4242-5
Liczba stron: 336
Dodał/a opinię: Iwona067

Ocena: 5.38 (24 głosów)

"Dziewczyny wojenne" Łukasza Modelskiego to zbiór opowieści o losach 11 kobiet. Kobiet, które łączy "podobne doświadczenie: wojna przyszła nagle, zastała je czasem pod koniec dzieciństwa, czasem na początku młodości" (s. 331). Autor przeprowadził wiele interesujących rozmów - wspomnień z bohaterkami. Nie było to proste, jak pisze, "prowadzone rozmowy były dla moich bohaterek wyczerpujące (...) Ich wiek i stan zdrowia często uniemożliwiały mi kolejne wizyty. Niektóre osoby zmarły podczas powstawania tego materiału, niektórym zdrowie nie pozwoliło kontynuować pracy" (s. 331). Mimo trudności powstał jednak przejmujący zapis wspomnień. Czytałam książkę z wielkim podziwem dla uporu bohaterek, ponieważ mimo, że wojna brutalnie pokrzyżowała im niejednokrotnie bardzo ambitne plany, obdarła z marzeń, pozostawały sobą i próbowały za wszelką cenę prowadzić normalne życie. Kochały, studiowały, marzyły o rodzinie i sukcesach zawodowych, bawiły się. "Były dowcipy, układaliśmy wiersze, śpiewaliśmy (...) Była tam Zosia, studentka tajnego aktorstwa, więc nam odstawaiała komiczne monologi. Każdy chciał sie troche pobawić" (s. 91). Jednocześnie te młode, niewinne, dopiero budzące się do dorosłego życia kobiety miały świadomość, że wraz z rozpoczęciem wojny mają względem Ojczyzny wielki obowiązek: "miałam obowiązek coś stworzyć, kiedy okupant wtargnął do kraju. Na początku - naloty, pożary, zawsze byłam tam, gdzie potrzebowali ludzi" (s. 108). Narażając życie podejmowały się więc niejednokrotnie bardzo niebezpiecznych działań: były sanitariuszkami i nauczycielkami ale również łączniczkami, brały udział w akcjach rozpracowywania ludzi, udzielały się w partyzantce, nie zatracając jednocześnie swojej kobiecości. Ładne sukienki, pierwsze miłości, marzenia o lepszym życiu - tego wojna nie mogła im zabrać. A jednocześnie obok lusterka i szminki w torebce często ukryty był pistolet. Jest jeszcze jedna rzecz, która każe podziwiać te młode kobiety: większość nie zaprzestała marzeń o lepszej przyszłości dla siebie. Kontynuowały więc naukę, studia, czytały, spotykały się z ludźmi kultury, zdawały egzaminy, by po wojnie móc pracować w zawodach bardzo prestiżowych: nauczycielka, lekarka, prawniczka, aktorka. Niektóre z nich również, dzięki wyuczonemu wcześniej zawodowi, same utrzymywały rodziny podczas wojny, szyjąc czy robiąc na drutach ubrania. Wiele w tych wspomnieniach opisów sytuacji beznadziejnych, w których nasze bohaterki ryzykując życiem decydowały się na ekstremalne kroki, czasami takie z góry skazane na niepowodzenie. Wiele również opisów sytuacji wesołych, wręcz komicznych czy pięknego spojrzenia na świat. "Był taki ładny księżyc akurat. Pomyśłałam tylko: "Jednak na tym świecie ładnie jest". Zdążyłam tak sobie pomyśleć i dostałam cios w szczękę. Wpadłam do dołu po kartoflach" (s. 184). O wojnie napisano już wiele, wydawać by się mogło, że to już oklepany temat. Jednak książka Łukasza Modelskiego jest specyficzna: jest świadectwem tamtych czasów widzianych oczyma żeńskiej części społeczeństwa oraz bardzo osobistym zapisem wspomnień tych niezłomnych kobiet.

Kup książkę

przesuń

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

Opinie

Avatar użytkownika - jagna1978
jagna1978
Przeczytane:2017-07-30, Ocena: 6, Przeczytałem, 52 książki 2017,
Książka zawiera jedenaście wspomnień kobiet,które przeżyły czas wojny i okupacji. Każda z nich opowiada historie swojego życia w czasie okupacji i po niej. Autor postanowil podjac watek pokazania wojny i okupacji z perspektywy kobiet a nie jak dotychczas w innych publikacjach tylko mezczyzn. Pokazal ,ze   w walce z okupantem w obronie wolnej Polski i w obronie wlasnej godnośi i niezależnośi kobiety takze braly udzial z narażeniem wlasnego życia .Swietna ksiazka. Dopelnieniem calosci jest pokazanie dalszych losow powojennych tych kobiet ,ktore przezyly wojne i okupacje.
Link do opinii
Avatar użytkownika - lady_foe
lady_foe
Przeczytane:2016-11-10, Ocena: 5, Przeczytałem, 26 książek 2016,
Opowieści kobiet, które jako dziewczyny brały udział w wojnie (uzupełniane przez fragmenty odautorskie) zapierają dech w piersiach. Jest w nich miejsce na okupacyjne niebezpieczeństwa i pułapki, na wojenne okrucieństwo, zmęczenie, ból, strach, bezsilność... Opisane historie chwytają za serce. Pozwalają spojrzeć na wojnę oczyma kobiet, które we wrześniu 1939 roku były jeszcze dziewczętami.
Link do opinii
Avatar użytkownika - SteveS
SteveS
Przeczytane:2015-08-15, Ocena: 6, Przeczytałem, 52 książki 2015, Mam, Ulubione,
Niezwykłe świadectwa kobiet, które przeżyły wojnę i czuły, że muszą samodzielnie walczyć o losy swojego kraju. I choć przeznaczenie rzuciło je w różne niechciane okoliczności, to niejednokrotnie ocaliło im również życie... Mówi się, że wojna jest czasem, w którym ginie człowieczeństwo. Tymczasem po raz kolejny Łukasz Modelski kieruje nas w podróż po losach bohaterek, które wojnę przeżyły i nie pozwoliły, by ta odebrała im to, do czego dążą i czego potrzebują. Jedenaście kobiet, dziś już w podeszłym wieku, z rozrzewnieniem, wzruszeniem, ale również i sentymentem oraz bólem wspomina czasy, kiedy wojna próbowała im odebrać to, co najważniejsze. ,,Dziewczyny wojenne" były moim kolejnym spotkaniem z książkami autorstwa Łukasza Modelskiego, aczkolwiek pierwszą, która okazała się częściowo wywiadem-rzeką, a częściowo powieścią historyczną z niezwykłym, obyczajowym, prawdziwym i poruszającym serce wątkiem. Czym innym jest bowiem czytanie czy nauka o czasach wojennych, a czym innym poznanie nie tyle faktów, ile uczuć, które wybuchały w prawdziwych bohaterkach tego czasu. Niezwykłe zdjęcia, częściowo podarowane przez same bohaterki, a częściowo znalezione w danych archiwach dodają powieści niezwykłego charakteru. Sprawiają, że wszystko, o czym czytamy, nie jest jedynie dalekim światem, ale staje się namacalne i zauważalne. To książka, która - mimo iż nie ma wciągającej intrygi kryminalnej i niesamowitego wątku psychologicznego - staje się wręcz nałogiem. Nie da się od niej oderwać, ...
(Pokaż całą opinie)
Link do opinii
Trudno inaczej ocenić tych 11 opowieści o kobietach, które połączyła walka w słusznej sprawie. Każda z nich inaczej służyła swojemu krajowi, każda z nich zapłaciła za to wysoką cenę, a jednak potrafią odnieść się do tego z odpowiednim dystansem. Nie kreują się na bohaterki, mimo iż są nimi. Swoje opowieści snują z nutką nostalgii, czasem humoru.
Link do opinii
Avatar użytkownika - AnnaP
AnnaP
Przeczytane:2014-06-10, Ocena: 4, Przeczytałem, Mam,
Mam problem z tą książką. Niby fajna, ale czytanie jej szło mi jak krew z nosa.. Więcej tutaj: http://book-loaf.blogspot.com/2014/06/dziewczyny-z-powstania-dziewczyny.html
Link do opinii
Panienka z bogatego domu i dziewczyna z zubożałej rodziny, świeżo upieczona maturzystka i niespełniona studentka prawa - co łączy je wszystkie? Wojna zastała je, gdy wchodziły w dorosłość. Nierzadko odebrała najlepsze lata życia, rodzinę i bliskich. One zdecydowały się postawić wszystko na jedną kartę i walczyć, mimo wszystko. Świadectwo ich działań możemy znaleźć w "Dziewczynach wojennych". Historie opowiadane przez same bohaterki są naprawdę wstrząsające i zapadają w pamięć. Podczas czytania czułam się tak, jakbym siedziała obok tych kobiet i wysłuchiwała snutych przez nie wspomnień. Ich odwaga, postawa są piękne i inspirujące, nie mam nic więcej do powiedzenia.
Link do opinii
Avatar użytkownika - Iwona067
Iwona067
Przeczytane:2014-03-22, Ocena: 6, Przeczytałem, 52 ksiązki 2014,
"Dziewczyny wojenne" Łukasza Modelskiego to zbiór opowieści o losach 11 kobiet. Kobiet, które łączy "podobne doświadczenie: wojna przyszła nagle, zastała je czasem pod koniec dzieciństwa, czasem na początku młodości" (s. 331). Autor przeprowadził wiele interesujących rozmów - wspomnień z bohaterkami. Nie było to proste, jak pisze, "prowadzone rozmowy były dla moich bohaterek wyczerpujące (...) Ich wiek i stan zdrowia często uniemożliwiały mi kolejne wizyty. Niektóre osoby zmarły podczas powstawania tego materiału, niektórym zdrowie nie pozwoliło kontynuować pracy" (s. 331). Mimo trudności powstał jednak przejmujący zapis wspomnień. Czytałam książkę z wielkim podziwem dla uporu bohaterek, ponieważ mimo, że wojna brutalnie pokrzyżowała im niejednokrotnie bardzo ambitne plany, obdarła z marzeń, pozostawały sobą i próbowały za wszelką cenę prowadzić normalne życie. Kochały, studiowały, marzyły o rodzinie i sukcesach zawodowych, bawiły się. "Były dowcipy, układaliśmy wiersze, śpiewaliśmy (...) Była tam Zosia, studentka tajnego aktorstwa, więc nam odstawaiała komiczne monologi. Każdy chciał sie troche pobawić" (s. 91). Jednocześnie te młode, niewinne, dopiero budzące się do dorosłego życia kobiety miały świadomość, że wraz z rozpoczęciem wojny mają względem Ojczyzny wielki obowiązek: "miałam obowiązek coś stworzyć, kiedy okupant wtargnął do kraju. Na początku - naloty, pożary, zawsze byłam tam, gdzie potrzebowali ludzi" (s. 108). Narażając życie podejmowały się więc niejednokrotn ...
(Pokaż całą opinie)
Link do opinii
Avatar użytkownika - Nori
Nori
Przeczytane:2013-12-29, Ocena: 6, Przeczytałem,
Ta książka poruszyła mnie do głębi. Zbiór historii o wielkiej odwadze, sile i determinacji. O ideałach i próbie odnalezienia swojego miejsca w wojennej rzeczywistości. "Dziewczyny wojenne" jest dla mnie pozycją bardzo wyjątkową, będę do niej wracać.
Link do opinii
Avatar użytkownika - kalola
kalola
Przeczytane:2013-09-26, Ocena: 6, Przeczytałem, Mam,
Po przeczytaniu ,,Kobiet dyktatorów", z nadzieją sięgnęłam po ,,Dziewczyny wojenne", i nie zawiodłam się. Historie opisane przez Łukasza Modelskiego , łapią za serce, jeszcze nigdy mi się nie zdarzyło aby w książce każda słowo było napisane tak emocjonalnie i pięknie. Polecam wszystkim którzy pragną poznać życie dziewczyn/kobiet, zmuszonych do walki o życie i pragnących odnaleźć bezpieczeństwo oraz szczęście w okupowanej Polsce.
Link do opinii
Avatar użytkownika -

Przeczytane:, 26 książek-2013, Mam,
Wojna - zdawać by się mogło, że to męska sprawa. Wszak to jazda czołgiem, strzelanie z broni, czyszczenie kamaszy i wkładanie czystego, w miarę możliwości, munduru. Jednak, jeśli zechcemy przyjrzeć się temu słowu bliżej możemy dojść do wniosku, że ,,wojna" jest rodzaju żeńskiego. Ten drobny, lecz znaczący fakt, można przyrównać do szyi, która pozwala głowie na poruszanie się. Łukasz Modelski w swojej książce ,,Dziewczyny wojenne" przedstawia portrety 11 ,,szyj". Dziewczyny, niekiedy nawet dziewczynki, bo nimi właśnie były w roku 1939 - rozpoczynającego jeden z najczarniejszych okresów polskiej historii. Wojna zamyka im przed nosem drzwi do świata, do marzeń - bo każda z nich marzyła o przyszłości, o mężu i dzieciach, o zdobyciu wykształcenia. Ta sama wojna pozwala im odkryć w sobie nieznane dotychczas pokłady energii i dojrzałości. W obliczu zagrożenia nie wahają się przed niczym, nie paraliżuje je strach, a najważniejsze decyzje decydujące o ich życiu potrafią podjąć w ułamku sekundy. Ich charaktery hartują się podczas szkoleń, kiedy uczą się strzelać, w aresztach, gdzie nie szanowano podstawowych praw człowieka i katowano je niemalże na śmierć. Doświadczenia wojenne i fakty historyczne równoważone są przez sferę emocjonalną bohaterek, kiedy w przerwie między jedna a drugą akcja stają się zakochanymi żonami, przyjaciółkami, córkami, siostrami. Łukasz Modelski stworzył żywy pomnik narodowych bohaterek, który będzie przekazywany z ust do ust, z rąk do rąk. Forma, na którą pok ...
(Pokaż całą opinie)
Link do opinii
Avatar użytkownika - asymaka
asymaka
Przeczytane:2013-02-22, Ocena: 6, Przeczytałem, 52 książki,
Mamy tu historie niebywałe, nieprawdopodobne, a jednak prawdziwe... Jedna z kobiet nie doczekała nocy poślubnej, została aresztowana, bita, katowana, traktowana w sposób karygodny, a mimo to przeżyła i mogła podzielić się z nami swoim życiem, opowiedzieć nam o nim.
Link do opinii
Avatar użytkownika - aleksnadra
aleksnadra
Przeczytane:,
Książka miała premierę 22 września 2011 . Od tamtej pory nie mogłam się doczekać kiedy będę ją miała w swoich rękach i oddam się pasji czytania. Książka ukazuje wojnę kobiecymi oczami. Opowiada jedenastoma głosami historie zwykłych kobiet, dziewczyn, które zastała wojna kiedy zaczynały nowe przedsięwzięcia, kiedy zaczynały żyć. W chwili wybuchu wojny najstarsza z dziewczyn miała 21 lat a najmłodsza 14. Jedne były z dużego miasta inne ze wsi. Jedne mieszkały na terenie okupacji niemieckiej inne na terenie okupacji sowieckiej. Wojna widziana z punktu widzenia absolwentki szkoły powszechnej na Podlasiu i uprzywilejowanego dziecka prominentnej rodziny. Bohaterkami są: Dzidzia Rajewska wychowuje się w dostatnim domu poznańskiego przemysłowca, marzy o jeździe figurowej na łyżwach i olimpiadzie. Dziedziczy pasję chemiczną po ojcu i w 1939 r. rozpoczyna studia w tym kierunku. Ma 18 lat. W czasie wojny zostaje pielęgniarką i zapisuje się do konspiracji. Wychodzi za mąż za chłopca, którego zna jeszcze z przed wojny. Prosto z wesela trafia na tortury. Magda Rusinek pochodzi z wielkiej rodziny. Świetnie pływa i jeździ na nartach. W dniu wybuchu wojny ma 14 lat, przeprowadza ludzi przez góry. Trzy lata później trafia do oddziału wykonujących wyroki śmierci. Hala Chlistunow chce zostać historykiem, w 1938 r. zdaje maturę. Mając lat 19 zostaje łączniczką w BIP- ie (Biurze informacji i propagandy AK), dwukrotnie brała udział w akcjach egzekutywy. Zenia Żurawska która w 1939 r. zgłasza ...
(Pokaż całą opinie)
Link do opinii
Avatar użytkownika - Alex9
Alex9
Przeczytane:,
Historia II wojny światowej nie była pisana tylko przez czyny mężczyzn, lecz także kobiet. Stwierdzenie oczywistej prawdy może ktoś powiedzieć, wiadomej od zawsze. Jednak jakoś często zapominano i zapomina się o ich wkładzie w walkę. Przed 1 września 1939 miały inne plany, podobne do setek tysięcy rówieśniczek, a w wielu punktach tożsame z równolatkami płci męskiej, nauka, studia, zdobycie wymarzonego zawodu, kontynuacja rodzinnych tradycji, udane życie osobiste. Przedstawione bohaterki książki są przykładem wielu bezimiennych swoich odpowiedniczek, których nazwiska zaginęły w wojennej i powojennej zawierusze, w końcu walka nie zawsze zakończyła się dla nich z dniem zwycięstwa. Podobnie jak ich koledzy z oddziałów było im dane odczuć komunistyczne represje. W późno letnie dni zmieniały swoją przyszłość, nie wiedząc, że część ich dawnych planów się ziści, lecz los przygotuje im jeszcze więcej niespodzianek. Jednak nawet w tak trudnym czasie, spełniały swoje marzenia, czasem płacąc wysoką cenę. Zawsze na pierwszym miejscu, przed szczęściem osobistym, była działalność w strukturach konspiracji. Większość z "Dziewczyn wojennych" w momencie wybuch wojny było tuż przed podjęciem studiów - nastolatki, bądź studentkami pierwszych lat, młode kobiety, które dopiero co wchodziły w życie. Przed nimi otwierał się świat ludzi dorosłych, czasem musiały wcześnie podjąć ważne decyzje życiowe, lecz tak naprawdę dopiero wojna wymogła na nich najważniejsze wybory. Od ich działań zależało wiel ...
(Pokaż całą opinie)
Link do opinii
Avatar użytkownika - edytka222
edytka222
Przeczytane:2017-06-15, Ocena: 5, Przeczytałam, Literatura polska, Mam,
Avatar użytkownika - KKS
KKS
Przeczytane:2015-07-25, Ocena: 6, Przeczytałam, 52 ksiązki 2015,
Avatar użytkownika - Iszka
Iszka
Przeczytane:2015-03-15, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2015,
Avatar użytkownika - koshi
koshi
Przeczytane:2014-10-01, Ocena: 5, Przeczytałam, 26 książek 2014, Mam,
Avatar użytkownika - anoola
anoola
Przeczytane:2014-09-22, Przeczytałam, Z biblioteki,
Avatar użytkownika - rabiosa7
rabiosa7
Przeczytane:2014-06-01, Ocena: 6, Przeczytałam,
Avatar użytkownika - Katarzyna1987
Katarzyna1987
Przeczytane:2014-01-02, Ocena: 5, Przeczytałam, Mam,
Avatar użytkownika - majkanew
majkanew
Przeczytane:2013-07-04, Ocena: 5, Przeczytałam,
Avatar użytkownika - potemek
potemek
Przeczytane:2013-03-27, Ocena: 5, Przeczytałam,
Avatar użytkownika - BuntGeheimnis
BuntGeheimnis
Przeczytane:2012-10-09, Ocena: 4, Przeczytałam,
Inne książki autora
Kuchnia na plebanii
Łukasz Modelski0
Okładka ksiązki - Kuchnia na plebanii

OPOWIEŚCI OSTATNICH KSIĘŻOWSKICH GOSPODYŃ. WOKÓŁ JEDZENIA, TRADYCJI I CZASÓW. Zasobne plebanie, osiem wspaniałych gospodyń i dwieście wyśmienitych...

Piąty smak. Rozmowy przy jedzeniu
Łukasz Modelski0
Okładka ksiązki - Piąty smak. Rozmowy przy jedzeniu

Więcej niż książka kucharska, więcej niż rozmowa! Piąty smak jest niczym szósty zmysł. Wykracza ponad doznania zarezerwowane dla podniebienia....

Reklamy