Okładka książki -  Mądre dzieci

Mądre dzieci

Wydawnictwo: Znak
Data wydania: 2009-09-17
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: 978-83-240-1245-9
Liczba stron: 272
Tytuł oryginału:
Język oryginału:
Tłumaczenie:
Ilustracje:
Dodał/a recenzje: Magdalena Galiczek-Krempa

Ocena: 0 (0 głosów)

Jak głosi zapowiedź na czwartej stronie okładki jednej z powieści opublikowanej nakładem Wydawnictwa Znak, wiele książek niesłusznie ulega zapomnieniu. Z pewnością zapomnieć nie można o „zabójczo” wręcz szczerej, bezpośredniej, choć także magicznej i metafizycznej powieści Angeli Carter „Mądre dzieci”. Ta pełna optymizmu, zabawna książka zabierze czytelnika w świat brytyjskich teatrów i kabaretów przełomu XIX i XX wieku, w której główne bohaterki niejednokrotnie poproszą czytelnika do szalonego tańca. A im, jak się czytelnik przekona, odmówić nie sposób.Nora i Dora, bliźniaczki, przychodzą na świat jako nieślubne dzieci Melchiora Hazarda, bożyszcza brytyjskiego teatru. Wychowuje je Babcia, kobieta energiczna, szczera i dobra, nie stroniąca jednak od alkoholu, często odwiedza dziewczynki i obdarowuje je prezentami także brat bliźniak ich ojca, Perry. Mając w żyłach krew Hazardów, dziewczęta skazane są na karierę aktorską. Swoje zmagania rozpoczynają bardzo wcześnie, odgrywając nic nieznaczące role w przedstawieniach dla dzieci. Jednak usposobienie kobiet, ich temperament i siła charakteru sprawiają, że na krótko stają się idolkami brytyjskiej sceny teatralnej. Ich sława z czasem jednak przemija, jednak wspomnienia, marzenia i pragnienia pozostają wiecznie żywe i wbrew pozorom – wciąż aktualne.Narratorką powieści jest jedna z sióstr bliźniaczek, siedemdziesięcioparoletnia już Dora Chance. Inspiracją do snucia przez nią opowieści jest zaproszenie na setne urodziny ojca, Melchiora Hazarda, który oficjalnie przedstawia się jako wuj sióstr Chance. Dora z początku dość chaotycznie, a z czasem zgodnie z chronologią, przedstawia wszystkie wydarzenia, jakie miały miejsce od momentu przyjścia na świat do czasu uroczystości urodzinowej Melchiora. Historia, którą czytelnik usłyszy z ust staruszki, miejscami wydaje się baśnią, wydarzenia bowiem są szalenie nierealistyczne, przekoloryzowane bądź brak im wiarygodności. Z drugiej jednak strony wiele sytuacji jawi się czytelnikowi jako boleśnie prawdziwe, niemalże „z życia wzięte”.Powieść „Mądre dzieci” zaskakuje mnogością szczegółów, wśród których autorka obraca się z niezwykłą precyzją. Ogromna liczba bohaterów, skomplikowane rodzinne koligacje nieraz wprowadzają w powieści zamęt, jednak Angela Carter zdaje się problemu nie zauważać. Dalej snuje swoją opowieść, doskonale odnajdując się w zgubionych po drodze wątkach, skrupulatnie je dokańczając i rozpoczynając nowe, jeszcze bardziej szalone. Sposób, w jaki napisana jest powieść „Mądre dzieci”, świadczy o wybitnych zdolnościach Angeli Carter, jej doskonałym literackim wyczuciu i umiejętnościach pisarskich. Ta zabawna i w gruncie rzeczy lekka opowieść przepełniona jest życiową mądrością. Akapity, jakie układa autorka, spokojnie mogłyby zmienić się w fantastyczne poematy. Spostrzeżenia, porównania czy metafory, jakie wkłada w usta Dory, ukazują z jak wielkim literackim kunsztem ma czytelnik do czynienia. Angela Carter, mimo wszechobecnego w powieści liryzmu, nie stroni także od wulgaryzmów. Autorka doskonale zdaje sobie sprawę z tego, kiedy jest w książce miejsce na refleksję, a kiedy należy twardo podejść do życia.Bohaterowie „Mądrych dzieci” są postaciami nietuzinkowymi, oryginalnymi i niepowtarzalnymi. Mimo, że w powieści wręcz roi się od bliźniąt, stanowią one swoiste przeciwieństwa, każde dziecko jest indywidualnością, chociaż teoretycznie posiada swojego sobowtóra. Mamy więc w powieści swego rodzaju wachlarz charakterów. Od poczciwych, starszych pań, przez energicznych starców po szalone, również podstarzałe damy. W książce bohaterowie wydają się żyć na granicy dwóch światów. Jednym z nich jest teatr, któremu wielopokoleniowa rodzina Hazardów poświęciła całe życie, a drugim – dogorywająca powoli domowa egzystencja, pełna wspomnień i rodzinnych pamiątek. Ciekawe jest jednak to, że bohaterowie nie zdają sobie często sprawy z tego, w którym ze światów aktualnie się znajdują. Bo, jak pisał Szekspir, w końcu „życie to teatr”.Książka zachwyci przede wszystkim swoją bezpośredniością. W powieści nie ma bowiem tematów tabu. Siedemdziesięcioletnia Dora bez wahania opowiada o swoich doświadczeniach seksualnych, choć czyni to oczywiście z wyczuciem i delikatnością. Taniec, teatr, życie na scenie, rodzinne niedomówienia, przyjęcia i uroczystości – to wszystko składało się na życie sióstr Chance, wciąż duchowo młodych, energicznych, pełnych seksapilu i szalonych.Obok „Mądrych dzieci” czytelnik nie może przejść obojętnie. To opowieść ponadczasowa, w której zachwyt nad teatrem szekspirowskim miesza się z codziennością, która może być równie piękna. To książka dla wszystkich mających ogromny apetyt na życie, ale również dla czytelników patrzących nieco bardziej trzeźwo na świat. Do lektury „Mądrych dzieci” będzie się powracać wielokrotnie, gdyż zawarta w powieści „recepta na szczęście” jawi się w wielu kolorach, które często trzeba oglądać przy różnym świetle.

przesuń

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

Avatar użytkownika - elphaba
elphaba
Ocena: 5, Przeczytałem,

Mądre dzieci to dziewiąta, ostatnia powieść Angeli Carter. Jej narratorką jest Dora Chance, jedna z bliźniaczek Chance, niegdyś tancerek rewiowych, które obchodzą właśnie siedemdziesiąte piąte urodziny. W Internecie można znaleźć opinie osób, które twierdzą, że nie interesuje ich ta książka, ponieważ nudzą je opowieści o starszych paniach. Owe starsze panie były jednak niegdyś młode, żywiołowe, seksowne i czerpały z życia całymi garściami. Na pewno nie należały do osób, które wiedzą, że czegoś nie lubią, dopóki tego nie spróbują. Również dziś mogą nas wiele nauczyć. I nie będzie to raczej lekcja dobrych manier.

 

Nora i Dora Chance są nieślubnymi córkami Melchiora Hazarda, dumy narodowej, aktora, który za występy w rolach szekspirowskich został nagrodzony szlacheckim tytułem. O tym, że Melchior jest ich ojcem, wie jednak tylko małe grono wtajemniczonych. Dla świata są córkami Peregryna Hazarda, brata-bliźniaka Melchiora, milionera, podróżnika, odkrywcy o wielkim sercu, silnym poczuciu humoru i bardzo małej odporności na nudę. Narodziny bliźniąt są zresztą charakterystyczne dla rodziny Hazardów. Melchior ma także córki-bliźniaczki, Saskię i Imogenę, z pierwszego małżeństwa (cóż, tak mu się wydaje, są jednak silne dowody na to, że dziewczynki są tak naprawdę córkami Peregryna) oraz synów-bliźniaków Trystrama i Garetha z trzeciego małżeństwa (z przyjaciółką Saskii, ze względu na jej najwybitniejsze role w reklamach telewizyjnych nazywaną przez Dorę i Norę Lady Margaryną). Bliźniaczki Chance wychowała przybrana babcia, wegetarianka, naturystka, nonkonformistka, która nigdy nie miała rodziny biologicznej, stworzyła sobie jednak rodzinę z wyboru.

 

Bohaterów poznajemy w dzień setnych urodzin Melchiora. Są to także urodziny Dory i Nory oraz – ciekawym zrządzeniem losu – Williama Szekspira. Dora opowiada nam jednak całą, ponad stuletnią historię Hazardów, zarówno jej szanowanej części, zajmującej się teatrem, jak i części nieprawej, związanej z rewią. A opowiada w taki sposób, z takim poczuciem humoru, z taką wnikliwością i znajomością ludzkiej natury, że chce się wciąż czytać, więcej i więcej. Narratorka wyjaśnia, że stosowania metafor nauczył ją Irish, jej hollywoodzki kochanek. Być może, ale opowiadania historii niewątpliwie nauczył ją sam Szekspir. Książka Angeli Carter to Szekspir przepisany na nowo, tragedie mieszają się tu z komediami, patos z rechotem, wyższe sfery z rynsztokiem. Krótko mówiąc: jest jak w życiu. Powracają ulubione tematy barda – trudne relacje między ojcami i córkami, zazdrość, seks, postaci udające, że są kimś zupełnie innym, ambicja, miłość, nienawiść, a do tego wielka radość i miłość do życia. Uważacie, że Szekspir jest nudny? Po przeczytaniu tej książki zmienicie zdanie. Zawsze Was fascynował? Teraz będzie Was fascynował jeszcze bardziej.

 

Każde zdanie tej powieści to małe dzieło sztuki. Warto zauważyć, że jest to zasługa nie tylko autorki, ale i tłumaczki – Joanny Jabłońskiej Bayro, która doskonale oddała nie tylko język, ale i wyczucie ironii Carter. Twórczość Angeli Carter opatrywana jest wieloma etykietkami: postmodernistyczna, feministyczna, oniryczna, surrealistyczna, wywodząca się z realizmu magicznego. To wszystko prawda. To - ale i o wiele, wiele więcej.

 

Link do recenzji
Avatar użytkownika - madak
madak
Przeczytane:,

Jak głosi zapowiedź na czwartej stronie okładki jednej z powieści opublikowanej nakładem Wydawnictwa Znak, wiele książek niesłusznie ulega zapomnieniu. Z pewnością zapomnieć nie można o „zabójczo” wręcz szczerej, bezpośredniej, choć także magicznej i metafizycznej powieści Angeli Carter „Mądre dzieci”. Ta pełna optymizmu, zabawna książka zabierze czytelnika w świat brytyjskich teatrów i kabaretów przełomu XIX i XX wieku, w której główne bohaterki niejednokrotnie poproszą czytelnika do szalonego tańca. A im, jak się czytelnik przekona, odmówić nie sposób.

Nora i Dora, bliźniaczki, przychodzą na świat jako nieślubne dzieci Melchiora Hazarda, bożyszcza brytyjskiego teatru. Wychowuje je Babcia, kobieta energiczna, szczera i dobra, nie stroniąca jednak od alkoholu, często odwiedza dziewczynki i obdarowuje je prezentami także brat bliźniak ich ojca, Perry. Mając w żyłach krew Hazardów, dziewczęta skazane są na karierę aktorską. Swoje zmagania rozpoczynają bardzo wcześnie, odgrywając nic nieznaczące role w przedstawieniach dla dzieci. Jednak usposobienie kobiet, ich temperament i siła charakteru sprawiają, że na krótko stają się idolkami brytyjskiej sceny teatralnej. Ich sława z czasem jednak przemija, jednak wspomnienia, marzenia i pragnienia pozostają wiecznie żywe i wbrew pozorom – wciąż aktualne.

Narratorką powieści jest jedna z sióstr bliźniaczek, siedemdziesięcioparoletnia już Dora Chance. Inspiracją do snucia przez nią opowieści jest zaproszenie na setne urodziny ojca, Melchiora Hazarda, który oficjalnie przedstawia się jako wuj sióstr Chance. Dora z początku dość chaotycznie, a z czasem zgodnie z chronologią, przedstawia wszystkie wydarzenia, jakie miały miejsce od momentu przyjścia na świat do czasu uroczystości urodzinowej Melchiora. Historia, którą czytelnik usłyszy z ust staruszki, miejscami wydaje się baśnią, wydarzenia bowiem są szalenie nierealistyczne, przekoloryzowane bądź brak im wiarygodności. Z drugiej jednak strony wiele sytuacji jawi się czytelnikowi jako boleśnie prawdziwe, niemalże „z życia wzięte”.

Powieść „Mądre dzieci” zaskakuje mnogością szczegółów, wśród których autorka obraca się z niezwykłą precyzją. Ogromna liczba bohaterów, skomplikowane rodzinne koligacje nieraz wprowadzają w powieści zamęt, jednak Angela Carter zdaje się problemu nie zauważać. Dalej snuje swoją opowieść, doskonale odnajdując się w zgubionych po drodze wątkach, skrupulatnie je dokańczając i rozpoczynając nowe, jeszcze bardziej szalone.

Sposób, w jaki napisana jest powieść „Mądre dzieci”, świadczy o wybitnych zdolnościach Angeli Carter, jej doskonałym literackim wyczuciu i umiejętnościach pisarskich. Ta zabawna i w gruncie rzeczy lekka opowieść przepełniona jest życiową mądrością. Akapity, jakie układa autorka, spokojnie mogłyby zmienić się w fantastyczne poematy. Spostrzeżenia, porównania czy metafory, jakie wkłada w usta Dory, ukazują z jak wielkim literackim kunsztem ma czytelnik do czynienia. Angela Carter, mimo wszechobecnego w powieści liryzmu, nie stroni także od wulgaryzmów. Autorka doskonale zdaje sobie sprawę z tego, kiedy jest w książce miejsce na refleksję, a kiedy należy twardo podejść do życia.

Bohaterowie „Mądrych dzieci” są postaciami nietuzinkowymi, oryginalnymi i niepowtarzalnymi. Mimo, że w powieści wręcz roi się od bliźniąt, stanowią one swoiste przeciwieństwa, każde dziecko jest indywidualnością, chociaż teoretycznie posiada swojego sobowtóra. Mamy więc w powieści swego rodzaju wachlarz charakterów. Od poczciwych, starszych pań, przez energicznych starców po szalone, również podstarzałe damy. W książce bohaterowie wydają się żyć na granicy dwóch światów. Jednym z nich jest teatr, któremu wielopokoleniowa rodzina Hazardów poświęciła całe życie, a drugim – dogorywająca powoli domowa egzystencja, pełna wspomnień i rodzinnych pamiątek. Ciekawe jest jednak to, że bohaterowie nie zdają sobie często sprawy z tego, w którym ze światów aktualnie się znajdują. Bo, jak pisał Szekspir, w końcu „życie to teatr”.

Książka zachwyci przede wszystkim swoją bezpośredniością. W powieści nie ma bowiem tematów tabu. Siedemdziesięcioletnia Dora bez wahania opowiada o swoich doświadczeniach seksualnych, choć czyni to oczywiście z wyczuciem i delikatnością. Taniec, teatr, życie na scenie, rodzinne niedomówienia, przyjęcia i uroczystości – to wszystko składało się na życie sióstr Chance, wciąż duchowo młodych, energicznych, pełnych seksapilu i szalonych.

Obok „Mądrych dzieci” czytelnik nie może przejść obojętnie. To opowieść ponadczasowa, w której zachwyt nad teatrem szekspirowskim miesza się z codziennością, która może być równie piękna. To książka dla wszystkich mających ogromny apetyt na życie, ale również dla czytelników patrzących nieco bardziej trzeźwo na świat. Do lektury „Mądrych dzieci” będzie się powracać wielokrotnie, gdyż zawarta w powieści „recepta na szczęście” jawi się w wielu kolorach, które często trzeba oglądać przy różnym świetle.

Link do recenzji
Inne książki autora
Top 5 książek
Złodziejka książek
Markus Zusak
Okładka książki - Złodziejka książek
Ostatnia królowa
Gortner C.W.
Okładka książki - Ostatnia królowa
Dziewczyny z Syberii
Anna Herbich
Okładka książki - Dziewczyny z Syberii
Reklamy