Recenzja czytelnika granice.pl

Kup Teraz

Oskar i pani Róża

Eric-Emmanuel Schmitt

Ocena ( 59 osób )
5.4
Wydawnictwo: Znak
Data wydania: 2011-11-29
Kategoria: Dla dzieci
ISBN: 9788324016662
Liczba stron: 88
Dodał/a książkę:
Dodał/a recenzję: kina

Czy w ciągu dwunastu dni można poznać smak życia i odkryć jego najgłębszy sens? Dziesięcioletni Oskar nie wierzył, że to możliwe, aż do spotkania z tajemniczą panią Różą, która ma za sobą karierę zapaśniczki i umie znaleźć wyjście z każdej sytuacji... Piękna, mądra i niepozbawiona humoru opowieść o tym, jak pokonać strach, odnaleźć wiarę i nie poddać się w obliczu nieszczęścia. Ta książka da Wam siłę i nadzieję, a kto wie? - może nawet zmieni Wasze życie...



Bardzo długo wzbraniałam się przed przeczytaniem tej książki, choć wiele o niej słyszałam i to od bardzo różnych osób, w tym i mojej pani profesor. Jednak moja reakcja była zawsze taka sama: co oni mogą wiedzieć o książkach? Jednak ciekawość okazała się silniejsza: chciałam sprawdzić, co to za książka i dlaczego wszyscy ją tak chwalą. Kierunek - biblioteka. I tu szok. Okazało się, że jest to książka dla dzieci, a przynajmniej w dziale dziecięcych się znajdowała. O Boże, pomyślałam, chcą mnie bajkami zachwycić, myślałam, że ten etap mam juz za sobą! Widać na starość się dziecinnieje. Odłożyłam. Wyszłam. Jednak w końcu wróciłam i zabrałam książkę. A co mi tam, parę lat w tę czy w tamtą nie zrobi różnicy. Zobaczymy czym się wszyscy zachwycają. Wzięłam się za lekturę. Książkę przeczytałam w jedną godzinę, wręcz ją połknęłam, a nie przeczytałam. Byłam nią dosłownie oczarowana.


Opowiada ona o dziesięcioletnim Oskarze, który umiera na białaczkę. W uporaniu się z codziennością pomaga mu tajemnicza Pani Róża. To właśnie ciocia Róża wpada na pomysł pisania listów do „Szanownego Pana Boga”, a także na pomysł potraktowania każdego cennego dnia życia jako kolejnych dziesięciu lat. W taki sposób tytułowy bohater każdego dnia pisze list opisujący „dziesięć lat” jego życia. Bóg jest dla niego kimś coraz bliższym i mały chłopiec otwiera się przed nim coraz bardziej. Dzieli się z nim swoimi myślami, spostrzeżeniami i problemami. Z każdym listem chłopiec zaczyna coraz bardziej wierzyć w Boga. Coraz bardziej jest też pogodzony z tym, że będzie musiał umrzeć. Po skończeniu lektury nasunęło mi się wiele refleksji i żałuję tylko jednego: że tak późno sięgnęłam po "Oskara i panią Różę". Chyba największym atutem tej książki jest to, że daje dużo do myślenia, a jak wiadomo w dzisiejszych czasach jest niewiele książek, które potrafią zadziałać na intelekt czytelnika, albo sprawić, że poczuje on potrzebę dokonania jakichś zmian w swoim życiu.



Po długiej analizie zaczęłam postrzegać „Oskara” jako swoisty przewodnik po życiu. Autor, wcielając się w dziesięcioletniego chłopca, stara się nam przekazać najważniejsze wartości z życia. Próbuje pokazać, że życie jest darem i tylko ten, kto może je stracić, jest w stanie je docenić w pełni. W pewnym sensie jest to ostrzeżenie, ale również wskazówka, że trzeba żyć intensywnie, chwytać każdy dzień i wyciskać go jak cytrynę, ponieważ nie wiadomo kiedy przyjdzie nam pożegnać się ze światem.



Według niektórych osób 'Oskar' ma wiele wspólnego z „Małym Księciem”, według mnie jest to błędne skojarzenie. Książki różnią się całkowicie. Przede wszystkim „Oskar” nie jest bajką, nie jest zbiorem metafor rozumianych intuicyjnie. Opisuje wszystko wprost, podaje na tacy - pewnie dla tych, którzy nie potrafią czytać między wierszami. Gra na ludzkich emocjach i zostawia po sobie ślad w duszy i umyśle człowieka. Jest bardziej realny i chyba właśnie z tego powodu celniej trafia do czytelnika i jest łatwiejszy w odbiorze.



Pomimo dość smutnej tematyki choroby, śmierci, poczucia osamotnienia, książka jest bardzo pogodna, wręcz zabawna. Przepełnia ją optymizm i radość życia. Niezwykłe listy małego Oskara do Pana Boga, przygody miłosne (tak, to też możemy znaleźć!) i rozmowy z Ciocią Różą na długo osadzają się w pamięci, są jak promyki słońca na zachmurzonym niebie. Szczerze mówiąc, sama już nie wiem czy to książka dla dzieci, czy może raczej dla ich rodziców. Wiem jedno, że jest ponadczasowa, niezwykła, piękna i pomimo przewidywalnego zakończenia bardzo optymistyczna i dająca nową nadzieję. Samego Erica Emmanuela Schmitta uważam za pisarza genialnego. Któż inny potrafiłby napisać tak banalną, a zarazem głęboką historię o życiu i śmierci, a w roli głównego bohatera osadzić dziecko, do tego nieuleczalnie chore? Prostotą języka i humorem oddać powagę sytuacji i pokazać, że wszystko co dzieję się w życiu tak naprawdę zależy od nas samych i naszego podejścia? Wszystko to ująć na prawie 80 stronach jest naprawdę czymś niesamowitym i godnym pochwały. Książkę polecam absolutnie każdemu bez granic wieku, płci, wyznania lub przekonań. Uważam, że 'Oskar i Pani Róża” powinna być lekturą obowiązkową w szkołach, ponieważ potrafi nauczyć więcej niż wszystkie książki z kanonu lektur obowiązkowych razem wzięte. Kto nie czytał ten niech się nawet nie przyznaje, tylko biegnie, aby nadrobić zaległości. 10 punktów na 6 możliwych :)

Opinie
Ocena 1 2 3 4 5 6
Komentarz
wordila plusminus Linia koment
Przeczytane:2014-07-10, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,26 książek w 2014,Wyzwanie - powieści obyczajowe 2014,
Sięgnęłam po to książkę, którą od dawna chciałam przeczytać. Nasłuchałam się porównań jej do "Małego księcia". Lektura jest rzeczywiście godna uwagi. Niewielka rozmiarami starczy na ledwo godzinę, ale ile można się nauczyć! Wzruszająca, każde słowo wypowiedziane po coś, całość zgrabna z zamysłem. Oskar to chłopiec, który ma raka i wskutek podsłuchania rozmowy dorosłych wie, że umiera. Pani Róża, nazywana przez niego ciocią, jest starszą, samotną kobietą, wolontariuszką. W pewnym sensie oswaja go ze śmiercią zadając mądre pytania, opowiadając anegdoty. Jak się okazuje, to dzięki niemu była żywiołowa, wesoła, znała przypowieści i... była zapaśniczką. O co chodzi? Odpowiedzi znajdziecie w książce. Piękna książka, kwintesencja mądrości o życiu i śmierci, bo przecież śmierć jest nieodłącznym elementem naszej ziemskiej wędrówki.
ksiazkowa-fantaz plusminus Linia koment

"...życie to taki dziwny prezent. Na początku się je przecenia: sądzi się, że dostało się życie wieczne. Potem się go nie docenia, uważa się, że jest do chrzanu, za krótkie, chciałoby się niemal je odrzucić. W końcu kojarzy się, że to nie był prezent, ale jedynie pożyczka. I próbuje się na nie zasłużyć."



Jestem parę dni po przeczytaniu tej krótkiej, ale niezwykłej książki. I tak siedzę i nadal nie wiem co mogłabym napisać, gdy istnieje już o niej tyle opinii. Mogę stwierdzić (choć zapewne nie będzie to nic odkrywczego), że mimo krótkiej formy jest niezwykle bogata zarówno emocjonalnie, jak i fabularnie.


Eric-Emmanuel Schmitt  to urodzony w 1960 roku, francuski dramaturg, eseista, powieściopisarz. Z zawodu jest filozofem. Swoją pierwszą powieść napisał w wieku 11 lat. Na świecie znany jako twórca teatralny.



"Zapominamy, że życie jest kruche, delikatne, że nie traw wiecznie. Zachowujemy się wszyscy, jak byśmy byli nieśmiertelni. Codziennie patrz na świat, jakbyś oglądał go po raz pierwszy."



Oskar choruje na raka. Po wyczerpaniu wszystkich metod leczenia, które nie przyniosły pożądanego rezultatu, wiadomo, że dziesięcioletni chłopiec umrze. Jednak nie rozumie tego, potrzebuje rozmowy o tym co będzie. Rodzice chłopca nie umieją z nim poruszyć tak trudnego tematu. Kupują mu zabawki, a po kątach płaczą. Ale jest Pani Róża, która staje się ciocią chłopca. Namawia chłopca by pisał listy do Boga, ale tylko z jedną prośbą dziennie. Dodatkowo proponuje chłopcu by od teraz każdy dzień liczył się jako 10 lat. Dzięki temu Oskar staje się nastolatkiem, następnie wkracza w świat dorosłości, by przeżyć starość. Ciocia Róża ubarwia życie chłopcu opowieściami, jaką była znakomitą zapaśniczką i ile przeciwniczek pokonała, ale nie tylko siłą, a rozumem.


"Z chorobą jest tak jak ze śmiercią. Jest faktem. Nie jest żadną karą".



"Oskar i pani Róża" to krótkie opowiadanie, które opisuje bardzo trudny temat mianowicie śmierci z perspektywy dziecka. Samo w sobie pojęcie śmierci jest trudne, a co mówić w przypadku zaledwie dziesięcioletniego chłopca. Ale to także opowieść o niezwykłej przyjaźni między dzieckiem, a straszą kobietą. Z tej znajomości płyną korzyści dla obojga. Chłopiec powoli zaczyna rozumieć, że zbliża się to co nieuniknione. Stara się przyjąć to co jest mu dane tu i teraz z otwartymi rękami.Chociaż tematycznie książka jest bardzo poważna autorowi udało się przemycić odrobinę humoru. Język jest prosty, ale po raz kolejny sprawdza się stare porzekadło, że w prostocie tkwi siła. Ponadto książka przepełniona jest różnego rodzaju emocjami: chwilami szczęścia, zagubienia, smutku, refleksji zarówno nad co było, jak i co będzie i można by tak wymieniać bez końca. Tak naprawdę o tej książce nie trzeba nic pisać ją trzeba przeczytać i jestem przekonana, że nie raz. Cóż mogę więcej powiedzieć, nadal czuję w sobie rozdzierający smutek, a zarazem spokój.



Przeczytanie tejże niezwykle wartościowej książki sprawiło, że na pewne tematy patrzę zupełnie inaczej, mimo niecałych 90 stron zadurzyłam się w refleksyjne myśli. Książka również pokazuje, że trzeba się cieszyć z tego co mamy, bo życie to tylko pożyczka, którą  trzeba spłacić wobec Boga. Jest to książka, którą trzeba przeczytać w swoim życiu, więc jeśli tego nie zrobiliście koniecznie to uczyńcie.

kinguszka plusminus Linia koment
Przeczytane:2014-06-28, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2014,
Jedna z tych książek której się nigdy nie zapomina... Jak ją skończyłam czytać to nie wiedziałam co ze swoim życiem zrobić...

Mały chłopiec- Oskar - chory na raka. Zostało mu kilka dni życia. Jednak podczas tych kilku dni poznał cały sens życia. A przede wszystkim poznał Boga.
Dorota_Dega plusminus Linia koment
Przeczytane:2005-01-05, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,Do kupienia,
Książka niezwykle wzruszająca. Wiele o niej słyszałam, ale dopiero wczoraj ją przeczytałam. Jestem chyba za wrażliwa na takie książki, bo płakałam rzewnymi łzami. "Oskar i Pani Róża" to bardzo wzruszająca opowieść- o miłości, śmierci, poświęceniu. Mimo tego, że główny bohater jest chory na białaczkę jego listy do Boga są przepełniona radością i to najbardziej doceniam w tej postaci. Krótka książka, wręcz na godzinę, ale bardzo refleksyjna i pełna emocji. Polecam serdecznie .
ania87 plusminus Linia koment
Przeczytane:2012-02-15, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,
Piękna, wzruszająca opowieść. Tą książkę koniecznie trzeba przeczytać.
takahe plusminus Linia koment
Przeczytane:2013-01-08, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2013,Mam,
Wspaniała książka porównywana przez wielu do książki "Mały książe" napisana w formie krótkich listów do Boga. Oskar jest chory na raka, w pogodzeniu się mu z tym faktem oraz z faktem że nie wyzdrowieje pomaga mu wolontariuszka Pani Róża która opowiada mu zmyślone historyjki.
slk plusminus Linia koment
Przeczytane:2002-01-10, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,
najbardziej chyba znana książka Erica-Emmanuela Schmitta
just_monca plusminus Linia koment
Przeczytane:2013-11-07, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,52 (100 i więcej) książek 2013,Powieści obyczajowe,
Niezwykła książka o przyjaźni śmiertelnie chorego chłopca i wolontariuszki, która tylko dla niego była znaną zapaśniczką mającą niezwykłe przygody. Ukazująca, że nawet w obliczu nieuchronnego najważniejsza jest szczerość i wara. Bo tak naprawdę dziecko nie jest ślepe i głuche i mimo wszystko wie, co się w okół niego dzieje. Książka ta stawia zasadnicze pytanie: czy w trakcie 12 dni można przeżyć całe życie i w jaki sposób można to zrobić?
Wzruszająca opowieść i tym co najistotniejsze: Bogu, miłości i poświęceniu.
Choć tak krótka na trwałe zapisze się w mojej pamięci.
MoniaP plusminus Linia koment
Przeczytane:2013-04-06, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,Mam,
Przeczytałam ją kilka razy w dość dużych odstępach czasowych i za każdym razem skłaniała mnie do innych przemyśleń. Bardzo fajnie napisana - refleksyjna. Bardzo duża wiara małego, mądrego chłopca.
ot plusminus Linia koment
Przeczytane:2013-11-01, Ocena: 4, Na półkach: Przeczytałem,Ebooki,
Pierwsza książka, którą przeczytałam na czytniku e-booków.
Czyta się szybko. Porównanie do 'Małego Księcia' być może jest uzasadnione. Myślę, że moje oczekiwania wobec tej książki były zbyt wysokie (czytałam wcześniej wiele pochlebnych opinii). Cieszę się, że przeczytałam, ale nie wstrząsnęła mną, ani nie czuję, żeby moje życie było przez to odmienione. Wydaje mi się nawet, że może zawyżam ocenę, bo zwykle mimowolnie tak robię, kiedy czytam o chorych/nieszczęśliwych dzieciach.
plusminus Linia koment
Przeczytane:, Ocena: 6, Na półkach: 26 książek-2013,Wyzwanie- powieści obyczajowe,
O książce "Oskar i pani Róża" Schmitta wiele się mówiło. Gdy postanowiłam ją wypożyczyć zaskoczyła mnie objętość. Malutka, niepozorna książeczka. Jednak w środku wyczytać można dużo.
Poznajemy Oskara, który jest chory na białaczkę. Szpitalne przyjaźnie, doktorzy i... pani Róża. Trudno jest żyć ze świadomością śmierci. Chyba, chyba, że... Czy można przeżyć wszystko w dwanaście dni?
Zmuszającą do refleksji powieść Schmitta polecam wszystkim. Napisana przestępnym językiem trafia i do młodszych, i starszych Czytelników.
owuwu plusminus Linia koment
Przeczytane:2013-08-01, Na półkach: Przeczytałem,czytam regularnie w 2013 roku,
Aż dziwne, że odkryłam ją w tym roku.
Płakałam przez całą książkę. Historia chłopca umierającego na białaczkę. Pani Róża jest wolontariuszką, która odwiedza Oskara w szpitalu.
Chłopak dzięki niej odkrywa Boga i pisze do niego listy.
Białaczka jak to białaczka, wredna choroba, która wygrywa z małym pacjentem.
Wielka była wiara tego małego chłopca.
zielona plusminus Linia koment
Przeczytane:2013-07-23, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,Mam,
Zawsze się dziwię, kiedy ktoś mi mówi, że nie czytał "Oskara i pani Róży". No jak? Niemożliwość. To tylko kilka stron. Można przeczytać w poczekalni u lekarza, a rzecz jest tak wspaniała, że nie wyobrażam sobie, żeby nie znaleźć tej chwilki czasu. Dzieci chore na nowotwory, umierające i ich proste dziecięce postrzeganie zagadnienia śmierci, życia, Boga. Dziecięce podchodzenie do pozostałego im życia rozbraja i rozbawia, ale też przemyca prawdy najważniejsze, rozczula, wzrusza. Uczy kochać życie, które mamy, a którego nie doceniamy. Książka do uśmiechu i do łez, czyli coś w każdym słowie - dla mnie.
Pyza07 plusminus Linia koment
Niech każdy kto nie miał styczności z ,, Oskarem i Panią Różą'' podniesie rękę wysoko ku górze. Tych rąk jest niewiele, prawda? Zwolennicy ,,Małego Księcia'' Antoine de Saint-Exupéry'ego z pewnością już dawno chwycili po lekturę, gdyż obie te powieści napisane są w prosty, aczkolwiek pouczający i poruszający sposób.
Autor serwuje nam sporą dawkę uczuć w kilkudziesięciu stronach- zaledwie 70. Powieść opowiada o śmierci- trudnej, niewytłumaczalnej i niesprawiedliwej, czyli dotyczącej dziecka. Małego bezbronnego chłopca- Oskara, który w ostatnich dniach swojego życia poznaje Panią Różę, starszą osobę, która w przeszłości była zapaśniczką. Kobieta pomaga oswoić się ze śmiercią chłopca, jego rodzicom i samemu Oskarowi, któremu poleca pisać codziennie list do Boga. Chłopiec przeżywa metaforyczne 10 lat w ciągu jednego dnia.
Dzięki książce patrzymy na świat przez pryzmat małego Oskara, który cieszy się każdą najmniejszą chwilą, gdyż ma ich tak niewiele. Na naszych oczach poznaje Boga, którego traktuje raczej jak starego kumpla, a nie jak Boga Ojca Najwyższego.

,,Szanowny Panie Boże,
Na imię mi Oskar, mam dziesięć lat, podpaliłem psa, kota,
mieszkanie (zdaje się nawet, że upiekłem złote rybki) i to jest
pierwszy list, który do Ciebie wysyłam, bo jak dotąd, z powodu
nauki, nie miałem czasu..''

Myślę, że każdy z nas- ludzi, boi się śmierci. Dlatego tak trudno jest nam patrzeć na śmierć małego dziecka, które przecież ma przed sobą całe życie- teoretycznie. Powieść pozwala nabrać dystansu do takich sytuacji i pogodzić się z tym, że to przecież nic złego.
Książkę bezwarunkowo polecam każdemu. Osobiście sięgam po nią w chwilach słabości, aby mały Oskar dodał mi sił i uświadomił mi, że życie to cudowny dar. Paradoksalnie powieść dodaje mi otuchy, gdyż dostrzegam wartość każdej najmniejszej rzeczy i świadomość znikomości i kruchości życia, której nie dostrzegamy. Czasem poprzez zwykłe zabieganie, ale zazwyczaj udajemy, że ''nas to po prostu nie dotyczy''. Lecz jesteśmy tylko ludźmi, a zwykli ludzie tak już mają- umierają, gdy skończy się ich życiowa ścieżka.
Apeluję: bezkonkurencyjnie wzruszająca powieść, przy której nie obejdzie się bez łez, więc musimy zaopatrzyć się z chusteczki. Chociaż jednocześnie ostrzegam.. Po przeczytaniu nic nie będzie już takie samo.
azetka79 plusminus Linia koment
Przeczytane:2013-05-29, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,
Szpital domem, 10 lat - szmat czasu, a tu trzeba odejść... A jednak Oskar- bo o Nim mowa- znajduje niczym Mały Książe- Różę, Przyjaciółkę, Powierniczkę, Drogowskaz, Zapaśniczkę, Podporę, Pomysłodawczynię pisania listów do Boga oraz zabawy polegającym na tym, że jeden dzień to dziesięć lat jego życia
Lekkość
Humor
Emocje
Nie można przejść obok tak znamiennej pozycji książkowej.
violabu plusminus Linia koment
Przeczytane:2003-04-15, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,2012 i wcześniej,Mam,
"Oskar i pani Róża" to krótka opowieść o chłopcu chorym na białaczkę i jego pielęgniarce. Nie powinno się pisać więcej o fabule, bo jedno dodatkowe zdanie - i opowie się całą treść. A książkę trzeba przeczytać samemu. Zdanie po zdaniu, słowo po słowie. Czytelnik od początku wie, jak opowieść się skończy i przygotowuje się na to przez kilkadziesiąt stron. Czyta się ją spokojnie, z zaciekawieniem. Zbliżając się do końca naszła mnie refleksja, iż może zbyt delikatnie przedstawiona jest ta historia, bo tak bezemocjonalnie. O to pewnie chodziło, bowiem chwilę po doczytaniu ostatniego słowa i jej zamknięciu, poszarpała mi serce - wybuch moich emocji był zaskakująco mocny.
Nawet w tej chwili na jej wspomnienie - ściska w gardle.
Karmelek3 plusminus Linia koment
Przeczytane:2013-04-02, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,
Cudowna i zarazem bardzo piękna, i wzruszająca książka.
justynab1903 plusminus Linia koment
Przeczytane:2013-02-27, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem, 52 książki 2013,Mam,
Przepiękna historia "Jajogłowego" i cioci Róży, która niesie za sobą piękne przesłanie "codziennie patrz na świat, jakbyś oglądał go po raz pierwszy'. Historia chłopca, który umierając cieszy się każdą chwilą swojego życia - 1 dzień to 10 lat życia - przez ten czas poznaje wszystkie radości i smutki przypisane życiu. Spotyka swą "niebieską" miłość, poznaje przyjaciół, a co najważniejsze poznaje Boga i potrafi z nim rozmawiać. Wzruszająca historia opisana w formie listów Oskara do Pana Boga
blebelebe plusminus Linia koment
Ocena: 6, Na półkach: Chcę przeczytać,
Z pewnością muszę się do niej dobrać
agnik66 plusminus Linia koment
Przeczytane:2013-02-10, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2013,
Książka opowiada o dziesięcioletnim Oskarze, który choruje na białaczkę. Jego domem stał się szpital. Tam też poznaje panią Różę, która zostaje jego przyjaciółką. Kobieta wspiera go i namawia go do pisania listów do Boga. Proponuje mu też zabawę, która polegała na tym, że jeden dzień to dziesięć lat jego życia.

tematy chorób nie są łatwe. Ta maleńka objętościowo książka zawiera taki ładunek emocji, że na końcu nie wytrzymałam i się popłakałam. Mimo takiej tematyki książka jest napisana lekko i przede wszystkim z humorem. To po prostu trzeba przeczytać!
slk plusminus Linia koment
Przeczytane:2002-01-10, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,
najbardziej chyba znana książka Erica-Emmanuela Schmitta
barbara211 plusminus Linia koment
Przeczytane:2013-01-08, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,Mam,
Książka opowiadająca o wielkości małego chorego chłopca, od którego wielu dorosłych mogłoby brać przykład, jak przeżyć życie. Podczas gdy Oskar ma dane kilka dni do odejścia w bólu i cierpieniu.
Wspaniała lektura
takahe plusminus Linia koment
Przeczytane:2013-01-08, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2013,Mam,
Wspaniała książka porównywana przez wielu do książki "Mały książe"
RattyAdalan plusminus Linia koment
Na półkach:
zgadzam się
Vanillivi plusminus Linia koment
Przeczytane:2012-12-14, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,
Ciekawa książka
Tindomerel Linia koment
Przeczytane:2014-10-10, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,"Wyzwanie - książki pełne emocji 2014,Mam,
baddieanna Linia koment
Przeczytane:2014-09-28, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,
anoola Linia koment
Przeczytane:2014-09-07, Na półkach: Przeczytałem,Mam,
michasia_69 Linia koment
Przeczytane:2014-08-28, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,
mandy Linia koment
Przeczytane:2014-08-26, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,czytam regularnie w 2014 roku,Mam,
aska19946 Linia koment
Przeczytane:2013-08-30, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,
zaczarowana1 Linia koment
Przeczytane:2014-08-11, Na półkach: Przeczytałem,
Mysza_99 Linia koment
Przeczytane:2014-07-31, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,
Mariita Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
Inka Linia koment
Przeczytane:2014-07-20, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,Ulubione,
Tamarka Linia koment
Przeczytane:2014-07-14, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,
dreamer08 Linia koment
Przeczytane:2007-11-21, Na półkach: Przeczytałem,Ulubione,
Almiria Linia koment
Przeczytane:2010-06-16, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,
mateuszk Linia koment
Przeczytane:2013-04-18, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,
esia189 Linia koment
Przeczytane:2010-04-15, Na półkach: Przeczytałem,
patita1990 Linia koment
Przeczytane:2014-03-22, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,Mam,
Muminka789 Linia koment
Przeczytane:2005-05-05, Na półkach: Przeczytałem,
ChatkaPuchatka Linia koment
Przeczytane:2014-03-05, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,
KasiaiDaniel Linia koment
Przeczytane:2012-02-22, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,
hegemo Linia koment
Ocena: 6, Na półkach: Czytam,2013 i wcześniej,
oklaskim Linia koment
Przeczytane:2014-02-16, Ocena: 4, Na półkach: Przeczytałem,
natkaa55 Linia koment
Przeczytane:2014-02-16, Na półkach: Przeczytałem,
Karola28 Linia koment
Przeczytane:2014-02-08, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,Mam,
BlueRose Linia koment
Przeczytane:2014-02-05, Ocena: 2, Na półkach: Przeczytałem,2012,
kobra18 Linia koment
Przeczytane:2011-05-18, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,"Ale to już było" ;),
ajrin Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
katiewa92 Linia koment
Przeczytane:2012-04-19, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,
czarniutka21 Linia koment
Przeczytane:2010-04-29, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,
Martinezzz Linia koment
Przeczytane:2008-06-01, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,
faraboveclouds Linia koment
Przeczytane:2014-01-16, Ocena: 4, Na półkach: Przeczytałem,
majka1654 Linia koment
Przeczytane:2010-07-13, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,Przeczytałam :D,
annaart Linia koment
Przeczytane:2014-01-14, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,
agusia97 Linia koment
Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,
gosia_gosia16 Linia koment
Przeczytane:2014-01-10, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,
Habina Linia koment
Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,
kuba0901 Linia koment
Przeczytane:2013-12-09, Ocena: 3, Na półkach: Przeczytałem,
jenny777 Linia koment
Przeczytane:2013-01-05, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,głośne tytuły i arcydzieła,
famefatale Linia koment
Przeczytane:2013-11-21, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,
Accole Linia koment
Przeczytane:2012-04-01, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,
en-ca_minne Linia koment
Przeczytane:2005-01-11, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,Mam,
karla1214 Linia koment
Przeczytane:2013-09-28, Ocena: 2, Na półkach: Przeczytałem,
janmega Linia koment
Na półkach: Przeczytałem,Mam,
majaphoto Linia koment
Przeczytane:2013-08-14, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,Mam,
Cytrus Linia koment
Przeczytane:2013-02-07, Ocena: 4, Na półkach: Przeczytałem,
response Linia koment
Przeczytane:2013-06-25, Na półkach: Przeczytałem,
oszosz Linia koment
Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,
inspired7 Linia koment
Przeczytane:2012-07-27, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,
Natalia_Katarzyn Linia koment
Przeczytane:2013-03-30, Na półkach: Przeczytałem,
break
Okładka - Oskar i pani Róża Dyktatorzy i medycyna
Anton Neumayr
Okładka - Oskar i pani Róża Matt Hidalf i Błyskawica Widmo
Christophe Mauri
Okładka - Oskar i pani Róża Bolek i Lolek. Genialni detektywi
Marcin Wicha
Okładka - Oskar i pani Róża Inkwizycja
Grzegoez Ryś
Okładka - Oskar i pani Róża Dom Tajemnic. Starcie potworów
Ned Vizzini , Chris Columbus
Szmira
Stulecie Winnych. Ci, którzy przeżyli
Wspomnienia w kolorze sepii

osób online: