Jacobine van den Hoek

Uspokajam się w jego objęciach. Z wdzięcznością kładę głowę na jego piersi. Choć niekiedy bywa dziwny, czuję, że mówi prawdę. Będę z nim szczęśliwa jako Josèphine Bonaparte.

Barras otwarcie kieruje swoją uwagę na inną kobietę i nikt nie wątpi, że zostawi mnie dla niej. Gdyby nie miłość oraz troska Napoleona, nie byłabym w stanie odpowiadać żartem czy uśmiechem na wszystkie słowa pocieszenia, wypowiadane przez przyjaciół w dobrej intencji. Odrzucenie przez Barrasa strąciłoby mnie w przepaść i nie wiem, czy miałabym siłę, żeby się z niej wydostać.