Dlaczego warto? REJESTRACJA

Cytat

Uspokajam się w jego objęciach. Z wdzięcznością kładę głowę na jego piersi. Choć niekiedy bywa dziwny, czuję, że mówi prawdę. Będę z nim szczęśliwa jako Josèphine Bonaparte.

Autor: Jacobine van den Hoek
Książka: Róża Napoleona
Tagi: miłość, prawda, szczęście
0

Więcej cytatów od tego autora

Barras otwarcie kieruje swoją uwagę na inną kobietę i nikt nie wątpi, że zostawi mnie dla niej. Gdyby nie miłość oraz troska Napoleona, nie byłabym w stanie odpowiadać żartem czy uśmiechem na wszystkie słowa pocieszenia, wypowiadane przez przyjaciół w dobrej intencji. Odrzucenie przez Barrasa strąciłoby mnie w przepaść i nie wiem, czy miałabym siłę, żeby się z niej wydostać.
Autor: Jacobine van den Hoek
Książka: Róża Napoleona
Tagi: miłość
0
Ulice pokrywa warstwa śniegu i dni w Paryżu są coraz zimniejsze. Coraz częściej ogrzewamy się nawzajem z Napoleonem. Nadzieja, że Barrasa ogarnie zazdrość i do mnie wróci, zdążyła ulecieć.
Autor: Jacobine van den Hoek
Książka: Róża Napoleona
Tagi: nadzieja
0
Napoleon ma zadowolony wyraz twarzy i szybko całuje mnie w usta. Pozwalam mu, nie jestem już z nikim związana. W jego towarzystwie czuję się dobrze, jakbyśmy znali się od lat.
Autor: Jacobine van den Hoek
Książka: Róża Napoleona
Tagi: miłość, samotność, ludzie
0
Jego słowa mnie poruszyły. Po raz pierwszy jakiś mężczyzna wypowiedział się o mnie z podziwem. Nie mówił o moim wyglądzie, ubiorze czy biżuterii, którą noszę. Nie żartował na temat seksualnej atrakcyjności. Nie, opisał moje wnętrze. Mimo że nawet mnie nie zna.
Autor: Jacobine van den Hoek
Książka: Róża Napoleona
Tagi: mężczyzna, wnętrze, podziw
0
Silni mężczyźni walczą słowami i czynami, nie symbolicznymi gestami.
Autor: Jacobine van den Hoek
Książka: Róża Napoleona
Tagi: mężczyzna, walka, słowa
0
Niczym apatyczny dwudziestoparoletni staruszek Napoleon wygrzebuje się z pościeli i z trudem utrzymując się na nogach, podchodzi do krzesła i opada na nie. Oblizuje suche, pogryzione wargi, a pokrytymi świerzbem rękami przeczesuje cienkie, sterczące włosy. Melancholia, tak nazywa to matka. Powiedziała, że jest z nim nierozerwalnie związana jak księżyc z nocą.
Autor: Jacobine van den Hoek
Książka: Róża Napoleona
0
Napoleon czuje w sobie mieszaninę miłości i nienawiści. Przestał wierzyć w chwalebny przełom w karierze, to już nie nastąpi. I jest mu też obojętne.
Autor: Jacobine van den Hoek
Książka: Róża Napoleona
Tagi: miłość
0
W tej chwili Napoleon podejmuje decyzją. Nieustannie chodziła mu po głowie przez ostatnie dni, ale teraz nabrał pewności. Chce dwóch rzeczy: pracy i kobiety. Kobiety, w której się zakocha. Kobiety, która pozwoli mu szybować i zachęci do działania. Żadnej tam dziewczyny. Nie. Poszuka pracy i kogoś, kto rzuci mu wyzwanie.
Autor: Jacobine van den Hoek
Książka: Róża Napoleona
Tagi: kobiety
0
Oglądam się, wypatrując. Widzę ramiona i głowy. Wszędzie oczy. Usta. Twarze. Śmiejące się i płaczące. Kręci mi się w głowie. Wtedy nagle staje przede mną i widzę jej dobrze znaną twarz. Jej cera, czarna jak drewno mahoniowe, jej oczy błyszczące jak brylanty i zęby białe jak masa perłowa. Eufemia.
Autor: Jacobine van den Hoek
Książka: Róża Napoleona
Tagi: twarz, oczy, emocje
0
W mroku wpatruję się w baldachim nad łóżkiem. Obok leży na boku Napoleon, zwrócony plecami do mnie. Nie mam odwagi zamknąć oczu w obawie, że jeśli zasnę, znowu przyśni mi się gilotyna. Spadające na dół ostrze.
Autor: Jacobine van den Hoek
Książka: Róża Napoleona
Tagi: strach
0
Wszystkie cytaty tego autora
REKLAMA

Więcej cytatów z tej książki

Barras otwarcie kieruje swoją uwagę na inną kobietę i nikt nie wątpi, że zostawi mnie dla niej. Gdyby nie miłość oraz troska Napoleona, nie byłabym w stanie odpowiadać żartem czy uśmiechem na wszystkie słowa pocieszenia, wypowiadane przez przyjaciół w dobrej intencji. Odrzucenie przez Barrasa strąciłoby mnie w przepaść i nie wiem, czy miałabym siłę, żeby się z niej wydostać.
Autor: Jacobine van den Hoek
Książka: Róża Napoleona
Tagi: miłość
0
Ulice pokrywa warstwa śniegu i dni w Paryżu są coraz zimniejsze. Coraz częściej ogrzewamy się nawzajem z Napoleonem. Nadzieja, że Barrasa ogarnie zazdrość i do mnie wróci, zdążyła ulecieć.
Autor: Jacobine van den Hoek
Książka: Róża Napoleona
Tagi: nadzieja
0
Napoleon ma zadowolony wyraz twarzy i szybko całuje mnie w usta. Pozwalam mu, nie jestem już z nikim związana. W jego towarzystwie czuję się dobrze, jakbyśmy znali się od lat.
Autor: Jacobine van den Hoek
Książka: Róża Napoleona
Tagi: miłość, samotność, ludzie
0
Jego słowa mnie poruszyły. Po raz pierwszy jakiś mężczyzna wypowiedział się o mnie z podziwem. Nie mówił o moim wyglądzie, ubiorze czy biżuterii, którą noszę. Nie żartował na temat seksualnej atrakcyjności. Nie, opisał moje wnętrze. Mimo że nawet mnie nie zna.
Autor: Jacobine van den Hoek
Książka: Róża Napoleona
Tagi: mężczyzna, wnętrze, podziw
0
Silni mężczyźni walczą słowami i czynami, nie symbolicznymi gestami.
Autor: Jacobine van den Hoek
Książka: Róża Napoleona
Tagi: mężczyzna, walka, słowa
0
Niczym apatyczny dwudziestoparoletni staruszek Napoleon wygrzebuje się z pościeli i z trudem utrzymując się na nogach, podchodzi do krzesła i opada na nie. Oblizuje suche, pogryzione wargi, a pokrytymi świerzbem rękami przeczesuje cienkie, sterczące włosy. Melancholia, tak nazywa to matka. Powiedziała, że jest z nim nierozerwalnie związana jak księżyc z nocą.
Autor: Jacobine van den Hoek
Książka: Róża Napoleona
0
Napoleon czuje w sobie mieszaninę miłości i nienawiści. Przestał wierzyć w chwalebny przełom w karierze, to już nie nastąpi. I jest mu też obojętne.
Autor: Jacobine van den Hoek
Książka: Róża Napoleona
Tagi: miłość
0
W tej chwili Napoleon podejmuje decyzją. Nieustannie chodziła mu po głowie przez ostatnie dni, ale teraz nabrał pewności. Chce dwóch rzeczy: pracy i kobiety. Kobiety, w której się zakocha. Kobiety, która pozwoli mu szybować i zachęci do działania. Żadnej tam dziewczyny. Nie. Poszuka pracy i kogoś, kto rzuci mu wyzwanie.
Autor: Jacobine van den Hoek
Książka: Róża Napoleona
Tagi: kobiety
0
Oglądam się, wypatrując. Widzę ramiona i głowy. Wszędzie oczy. Usta. Twarze. Śmiejące się i płaczące. Kręci mi się w głowie. Wtedy nagle staje przede mną i widzę jej dobrze znaną twarz. Jej cera, czarna jak drewno mahoniowe, jej oczy błyszczące jak brylanty i zęby białe jak masa perłowa. Eufemia.
Autor: Jacobine van den Hoek
Książka: Róża Napoleona
Tagi: twarz, oczy, emocje
0
W mroku wpatruję się w baldachim nad łóżkiem. Obok leży na boku Napoleon, zwrócony plecami do mnie. Nie mam odwagi zamknąć oczu w obawie, że jeśli zasnę, znowu przyśni mi się gilotyna. Spadające na dół ostrze.
Autor: Jacobine van den Hoek
Książka: Róża Napoleona
Tagi: strach
0
Wszystkie cytaty z tej książki
+ Dodaj nowy cytat
Książka
Róża Napoleona
Jacobine van den Hoek
Okładka książki - Róża Napoleona
Wszystkie cytaty z tej książki
Autor
Jacobine van den Hoek
Wszystkie cytaty tego autora
Reklamy