Zdjęcie - Stefan Żeromski

Stefan Żeromski



Stefan Żeromski - polski pisarz, autor lektur szkolnych. 

Stefan Żeromski - biografia, życie i twórczość

Stefan Żeromski (pseudonimy: Maurycy Zych, Józef Katerla, Stefan Iksmoreż) urodził się 14 października 1864 r. w Strawczynie koło Kielc. Jego rodzina wywodziła się ze zubożałej szlachty. Dzieciństwo spędził w Ciekotach (Góry Świętokrzyskie). W 1873 r. trafił do szkoły początkowej w Psarach, gdzie uczył się przez rok. Następnie kontynuował naukę w kieleckim Miejskim Gimnazjum. Ukończył je w 1886 r., jednak nie uzyskał świadectwa dojrzałości, zawalił bowiem matematykę. Mimo to udało mu się dostać na studia w Instytucie Weterynarii w Warszawie (tam matura bowiem nie była wymagana). Nie ukończył ich jednak ze względów finansowych. W 1889 r. rozpoczął pracę jako guwerner w domach ziemiańskich. W tym samym roku debiutował jako nowelista.

Stefan Żeromski - podróże, życie prywatne

W 1892 r. sporo podróżował- był w Zurychu, Wiedniu, Pradze i Krakowie. Ten rok zapamiętał z jeszcze innego niż bogactwo turystycznych wrażeń powodu- zmienił mianowicie stan cywilny, żeniąc się z poznaną w Nałęczowie Oktawią Rodkiewiczową (z domu Radziwiłłowicz). Również w tym samym roku pojechał z nią oraz jej córką z pierwszego małżeństwa do Szwajcarii. Tam rozpoczął pracę jako bibliotekarz w Muzeum Narodowym Polskim w Raperswilu. Powrócił do Polski w roku 1897. Do 1904 r. pełnił obowiązki pomocnika bibliotekarza w Bibliotece Ordynacji Zamojskiej w Warszawie. Po tym roku (przede wszystkim dzięki sukcesowi wydawniczemu "Popiołów") mógł się zająć już wyłącznie pracą pisarską. Od następnego roku udzielał się w organizacjach demokratycznych i socjalistycznych. W 1909 r. wyjechał z rodziną do Paryża. Tam mieszkali trzy lata. W międzyczasie jego związek się rozpadł. Potem pisarz wrócił do Polski i zamieszkał w Zakopanem. W 1913 r. ożenił się powtórnie- z malarką Anną Zawadzką, z którą miał córkę Monikę.

W 1914 r zgłosił się do Legionów Polskich, ale nie brał udziału w walkach. Po wyzwoleniu Polski zamieszkał w Warszawie, będąc czołową postacią polskiego życia literackiego. Zmarł 20 listopada 1925 r.

Stefan Żeromski - bibliografia

1895 Opowiadania
1895 Rozdziobią nas kruki, wrony...
1897 Grzech
1897 Syzyfowe prace
1898 Utwory powieściowe
1899 Ludzie bezdomni
1901 Aryman mści się
1904 Popioły
1905 Powieść o Udałym Walgierzu
1905 Echa leśne
1906 Sen o szpadzie
1908 Słowo o bandosie
1908 Dzieje grzechu
1908 Duma o Hetmanie
1909 Róża
1910 Sułkowski
1912 Uroda życia
1912 Wierna rzeka
1916 Walka z szatanem (tom I i II)
1918 Początek świata pracy
1918 Wisła
1919 Organizacja inteligencji zawodowej
1919 Ponad śnieg bielszym się stanę
1919 Walka z szatanem (tom III)
1921 Biała rękawiczka
1922 Snobizm i postęp
1922 Wiatr od morza
1923 Turoń
1923 Pomyłki
1923 Pomyłki
1923 Międzymorze
1924 Uciekła mi przepióreczka...
1925 Bicze z piasku
1925 Przedwiośnie
1926 Puszcza jodłowa
1928 Elegie

Przygotowała: Kalina Beluch


Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Stefan_%C5%BBeromski

Stefan Żeromski - książki

Stefan Żeromski - publicystyka

Cytaty Autora

Silnym jest ten, kto może być zwyciężonym dopiero przez śmierć, lecz nie przez żyjących ludzi.


Więcej

Człowiek stworzony jest do szczęścia! Cierpienie trzeba zwalczać i niszczyć jak tyfus i ospę.


Więcej
Wszystkie cytaty tego autora Dodaj cytat tego autora
Reklamy