Dlaczego warto?
REJESTRACJA
LOGOWANIE
KSIĄŻKI
Nowości
Zapowiedzi
Patronujemy
Autorzy
Cykle
Streszczenia
Wydawnictwa
FILMY
Nowości
Zapowiedzi
SERIALE
Wszystkie
Popularne
Seriale obyczajowe
Seriale tureckie
Telenowele
Seriale komediowe
Seriale kryminalne
Reality show
Programy rozrywkowe
NEWSY
Wszystkie
O tym się mówi
Filmy i seriale
Konkursy i nagrody literackie
Fragmenty książek
Promocje i wyprzedaże
Telewizja
Wydarzenia
RECENZJE
Wszystkie
Biografie, wspomnienia
Dla dzieci
Dla młodzieży
Dydaktyka
Fantasy, science fiction
Historyczne
Horror
Komiksy
Kryminał, sensacja, thriller
Kuchnia
Literatura faktu, reportaż
Literatura piękna
Medycyna i zdrowie
Obyczajowe
Pedagogika
Podróżnicze
Poezja
Popularnonaukowe
Poradniki
Przygodowe
Psychologia
Romans
Sport
Wiedza ezoteryczna
Young Adult
Zarządzanie i marketing
PUBLICYSTYKA
Wszystkie
Popularne
Wywiady
Recenzje filmów i seriali
Sylwetki twórców
Analiza
Esej
Felieton
Komentarz
Kurs pisania
Jak pisać wiersze?
Recenzje gier planszowych
Relacja
CYTATY
Wszystkie
O Życiu
O miłości
O kobietach
Złe
O ludziach
RANKING
SPOŁECZNOŚĆ
Wiersze
Opowiadania
Forum
Konkursy
Granice TV
Wymieniaj punkty na książki
Zdjęcia użytkowników
Wyzwania czytelnicze
Ranking użytkowników
BIBLIOTECZKA
granice.pl
Cytaty
Cytat autora Weronika Mathia
Cytat
Mercedes zamruczał jak cichy kotek, wprawiając moje mięśnie w delikatne drżenie.
Autor:
Weronika Mathia
Książka:
Żar
Tagi:
mercedes,
cichy kotek,
mięśnie drżenie
0
Więcej cytatów od tego autora
Podobno ten dom płonął. Ale nie tak, jak inne domy.Ogień wypalał meble, żywność, książki. We wsi mówili, że to diabeł i jego żar. Tlił się tak długo, aż z przedmiotów zostawała garść popiołu.
Autor:
Weronika Mathia
Książka:
Żar
Tagi:
podobno,
dom płonął,
jak inne domy,
ogień wypalał,
meble,
żywność,
książki,
we wsi,
diabeł,
jego żar,
tlił się,
garść popiołu
0
... w sprawie karnej lepiej kilka osób niesłusznie uniewinnić niż skazać choćby jedną niewinną osobę.
Autor:
Weronika Mathia
Książka:
Szept
0
Już po pobieżnej lekturze w jej głowie zaczęły rosnąć pytania, na które nie mogła znaleźć odpowiedzi ani w krzywych literach, ani na zdjęciach znajomej dziewczyny, której błoto z dna jeziora zaschło w ustach.
Autor:
Weronika Mathia
Książka:
Szept
0
Wrócił do grzebania widelcem w talerzu, odsuwając na bok pięć największych pestek cukinii. Bał się, że jak je zje, to wyrośnie mu w brzuchu "takie wielkie zielone coś".
Autor:
Weronika Mathia
Książka:
Szept
0
Jeden wypadek może zniszczyć życie, a drugi dać szansę na to, by przeżyć je jeszcze raz.
Autor:
Weronika Mathia
Książka:
Żar
Tagi:
jeden wypadek,
zniszczyć życie,
dać szansę,
Przeżyć,
jeszcze raz
0
Tam, gdzie wisiały obrazy i krzyż, farba wyglądała na nietkniętą. Żółty kolor wciąż był jaskrawy i nie pasował do pokoju.
Autor:
Weronika Mathia
Książka:
Żar
0
Chodzili tam, kiedy chcieli być sami. Opuszczony budynek stal na uboczu sąsiedniej wsi, dziewczyna sama w życiu by tam nie poszła, ale z Rafałem mogła więcej. Wydawało jej się, że razem są niezniszczalni, że wolno im wszystko.
Autor:
Weronika Mathia
Książka:
Żar
Tagi:
chodzili tam,
chcieli być sami,
opuszczony budynek,
stał,
na uboczu,
sasiednia wieś,
dziewczyna,
mogła więcej,
razem są niezniszczalni,
wolno im wszystko
0
Nie pamiętał już, kiedy ostatnio widział matkę przygotowującą jedzenie. Obecnie żywiła się alkoholem, seksem i nikotyną. Nie mógł uwierzyć, że kiedyś miała pracę, nosiła sukienki, gotowała obiady, dbała o niego. Te dwie kobiety dzieliła przepaść.
Autor:
Weronika Mathia
Książka:
Żar
Tagi:
nie pamiętał już,
ostatnio,
widział matkę,
Jedzenie,
obecnie,
alkohol,
seks,
nikotyna,
miała pracę,
sukienki,
gotowała obiady,
dbała,
te dwie kobiety,
przepaśc
0
W plastikowym wiadrze coś się poruszyło, a potem zamarło. Tak jakby wszystkie raki jednocześnie zadecydowały, że pora umierać.
Autor:
Weronika Mathia
Książka:
Szept
0
Na początku mżawka drażniła tak jak mucha, którą odpędza się od twarzy. Ale po kilkunastu minutach z nieba spadały ciężkie krople, tylko w niewielkim stopniu zatrzymywane przez rozłożyste korony drzew.
Autor:
Weronika Mathia
Książka:
Żar
Tagi:
na początku,
mżawka,
mucha,
twarz,
minuty,
z nieba,
ciężkie krople,
rozłożyste korony drzew
0
Wszystkie cytaty tego autora
REKLAMA
Więcej cytatów z tej książki
Podobno ten dom płonął. Ale nie tak, jak inne domy.Ogień wypalał meble, żywność, książki. We wsi mówili, że to diabeł i jego żar. Tlił się tak długo, aż z przedmiotów zostawała garść popiołu.
Autor:
Weronika Mathia
Książka:
Żar
Tagi:
podobno,
dom płonął,
jak inne domy,
ogień wypalał,
meble,
żywność,
książki,
we wsi,
diabeł,
jego żar,
tlił się,
garść popiołu
0
Jeden wypadek może zniszczyć życie, a drugi dać szansę na to, by przeżyć je jeszcze raz.
Autor:
Weronika Mathia
Książka:
Żar
Tagi:
jeden wypadek,
zniszczyć życie,
dać szansę,
Przeżyć,
jeszcze raz
0
Tam, gdzie wisiały obrazy i krzyż, farba wyglądała na nietkniętą. Żółty kolor wciąż był jaskrawy i nie pasował do pokoju.
Autor:
Weronika Mathia
Książka:
Żar
0
Chodzili tam, kiedy chcieli być sami. Opuszczony budynek stal na uboczu sąsiedniej wsi, dziewczyna sama w życiu by tam nie poszła, ale z Rafałem mogła więcej. Wydawało jej się, że razem są niezniszczalni, że wolno im wszystko.
Autor:
Weronika Mathia
Książka:
Żar
Tagi:
chodzili tam,
chcieli być sami,
opuszczony budynek,
stał,
na uboczu,
sasiednia wieś,
dziewczyna,
mogła więcej,
razem są niezniszczalni,
wolno im wszystko
0
Nie pamiętał już, kiedy ostatnio widział matkę przygotowującą jedzenie. Obecnie żywiła się alkoholem, seksem i nikotyną. Nie mógł uwierzyć, że kiedyś miała pracę, nosiła sukienki, gotowała obiady, dbała o niego. Te dwie kobiety dzieliła przepaść.
Autor:
Weronika Mathia
Książka:
Żar
Tagi:
nie pamiętał już,
ostatnio,
widział matkę,
Jedzenie,
obecnie,
alkohol,
seks,
nikotyna,
miała pracę,
sukienki,
gotowała obiady,
dbała,
te dwie kobiety,
przepaśc
0
Na początku mżawka drażniła tak jak mucha, którą odpędza się od twarzy. Ale po kilkunastu minutach z nieba spadały ciężkie krople, tylko w niewielkim stopniu zatrzymywane przez rozłożyste korony drzew.
Autor:
Weronika Mathia
Książka:
Żar
Tagi:
na początku,
mżawka,
mucha,
twarz,
minuty,
z nieba,
ciężkie krople,
rozłożyste korony drzew
0
Wszystkie cytaty z tej książki
+ Dodaj nowy cytat
Książka
Żar
Weronika Mathia
Wszystkie cytaty z tej książki
Autor
Weronika Mathia
Wszystkie cytaty tego autora
Reklamy
Mercedes zamruczał jak cichy kotek, wprawiając moje mięśnie w delikatne drżenie.
Książka: Żar
Tagi: mercedes, cichy kotek, mięśnie drżenie