Opis ksiązki
Kup Teraz

Caryca

Ocena ( 7 osób )
4.1
Wydawnictwo: Sonia Draga
Data wydania: 2011-01-01
Kategoria: Historyczne
ISBN: 9788375083743
Liczba stron: 544
Dodał/a książkę:dona
Fascynująca historia niewiarygodnego awansu Marty Skowrońskiej, córki chłopa pańszczyźnianego z Inflant, która została pierwszą sprawującą realną władzę carycą Rosji. Towarzyszyła Piotrowi Wielkiemu w niezliczonych kampaniach wojennych i urodziła mu tuzin dzieci, godząc się z przedwczesną śmiercią większości z nich. Walczyła o Piotra, kochała go i oszukiwała – caryca Katarzyna była kobietą o niezwykłej sile. Doskonały portret psychologiczny prostej, ale bardzo inteligentnej, gotowej na wszystko i sprytnej kobiety, która różnymi trikami przez ponad dwadzieścia lat trzymała u swego boku najpotężniejszego władcę Rosji, tylko pozornie pozostając w cieniu. Wspaniała powieść biograficzna, oparta na faktach, bardzo rzetelnie przedstawiająca realia epoki, życie i stosunki panujące w Rosji w latach 1690-1727, jak również lata panowania Piotra I Wielkiego, prowadzone przez niego wojny i budowę St. Petersburga oraz powiązania polityczne i stosunki z Prusami oraz Saksonią.
szara_linia
Opinie
Ocena 1 2 3 4 5 6
Komentarz
kingaz86 plusminus Linia koment
Przeczytane:2016-02-20, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,52 w 2016,
Caryca to pierwsza książka opisująca życie i wyniesienie na tron Rosji Marty Heleny Skowrońskiej - postaci, którą do tej pory historycy traktowali dość marginalnie. Fascynująca historia życia pierwszej koronowanej carowej była do tej pory zupełnie nieznana. Pragniemy to zmienić, oddając w ręce czytelników opowieść o wyjątkowo silnej i obdarzonej niezwykłym instynktem politycznym kobiecie, będącą jednocześnie nieocenionym źródłem wiedzy historycznej. Caryca niezwykle trafnie przedstawia bowiem realia epoki, życie i stosunki panujące w Rosji w latach 1690-1727, jak również lata panowania Piotra Wielkiego, prowadzone przez niego wojny i budowę St. Petersburga oraz powiązania polityczne i stosunki z Prusami oraz Saksonią. Obraz silnej, obdarzonej niezwykłym instynktem politycznym kobiety oraz historia niezwykłego uczucia na tle przełomowych wydarzeń historycznych. Caryca to barwny epos pełen miłości, namiętności, gwałtu i okrucieństwa
anaemia plusminus Linia koment
Przeczytane:2016-02-21, Ocena: 4, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2016,
Wspomnienia Marty Skowrońskiej - córki prostego chłopa pańszczyźnianego - odsłaniają kulisy pięcia się po kolejnych szczeblach rosyjskiej drabiny towarzyskiej.

Wypełniona działającymi na myśli opisami lektura stwarza atmosferę, dzięki której przenosimy się w świat wpływowych postaci, nieustannego pijaństwa i absurdalnego luksusu. Pierwszoosobowa narracja pozwala nam wsiąknąć w realia płynącej alkoholem XVIII-wiecznej Rosji, w której przelewające się przez liczne strony bogactwo i przepych przeciwstawione są skrajnemu ubóstwu, głodowi i wojnie.

Historia nie skupia się jednak wyłącznie na społecznym awansie głównej bohaterki. Równie ważną - jeśli nie ważniejszą - rolę odgrywają towarzyszące jej od młodości romanse.

Dla pochodzącej z Inflant dziewczyny, wyróżniająca się na tle jej wioski uroda była zarówno darem, jak i przekleństwem. Uznawała ją za piętno, znak przypominający o haniebnym akcie; pokusie, której w młodości uległ jej ojciec. Przekazywana z rąk do rąk - niczym trofeum - dziewczyna nie traci jednak czasu na daremne użalanie się nad sobą.

Odniosłam wrażenie, że punktem kulminacyjnym utworu było trafienie na rosyjski dwór. Po tym wydarzeniu akcja widocznie spowolniła i już do końca toczyła się swoim ślimaczym tempem. Nieszczególnie mi to przeszkadzało, jednak z tego względu odradzam książkę fanom gęstych intryg i szybkiej akcji, których można by się spodziewać po dworskim życiu.

Główną osią fabuły jest wątek trudnej miłości zwykłej chłopki do Cara Wszechrusi.

Szalony, niezrozumiany władca widział w prostej dziewczynie nadzwyczajny umysł.

Pomimo lat spędzonych u jego boku, Katarzyna nigdy nie mogła być pewna swojej pozycji. Bezustannie wisiała nad nią groźba śmierci lub zesłania do zakonu. Była jedyną kobietą, która tak długo potrafiła utrzymać przy sobie cara, a mimo to jej los był niepewny.

Na przestrzeni lat, w których dzieje się akcja, widzimy bezowocne starania o urodzenie dziedzica tronu, więdnącą miłość dwójki głównych bohaterów i usychające przyjaźnie.

Książka pozostawia po sobie uczucie smutku i nostalgii, ze względu za tęsknotę głównej bohaterki za utraconą młodością i brak pogodzenia ze starzeniem się.

Największym grzechem pierwszoosobowej narracji jest subiektywność. Główna bohaterka wyobraża sobie siebie jako zdeterminowaną, odważną i dobroduszną. Kiedy jednak przyjrzymy się jej aktom, a nie myślom, jawi się nam ona w nieco innych kolorach. Pozytywnie brzmiąca ,,determinacja" okazuje się zwyczajnym wyrachowaniem. A ,,odwaga" przemawia przez jej czyny wybiórczo, często ustępując miejsca zwykłemu tchórzostwu. Pomimo najszczerszych chęci, nie udało mi się zapałać do niej sympatią.

Początkowo można być przytłoczonym mnogością postaci przewijających się przez rosyjski dwór. Co chwilę przedstawiani są nam jacyś ludzie. Poznajemy ich historie, charaktery i zwyczaje tylko po to, żeby zaraz zniknęli i byli co najwyżej nazwiskiem wspomnianym mimochodem w rozmowie.

Autorka zadbała o research - co się chwali - jednak miejscami miałam wrażenie, że za wszelką cenę stara się wepchnąć do książki szereg wyczytanych faktów. W narracji główna bohaterka bez konkretnej przyczyny sypała z rękawa ciekawostkami na temat XVIII-wiecznej Rosji, jakby autorka chciała się pochwalić ich znajomością, ale nie potrafiła wpleść ich w fabułę.

Pomimo szeregu wytkniętych wcześniej wad, książka zostawiła po sobie raczej pozytywne odczucia. Jak już wcześniej wspomniałam, polecam ją osobom, które nie rażą powolne tempo akcji i sączące się z każdej strony dosłowne opisy seksu.
monalizka plusminus Linia koment
Przeczytane:2015-01-06, Ocena: 4, Na półkach: Przeczytałem,52 książki - 2015,
To historia niewiarygodnego awansu, a zarazem lęku o przetrwanie. Od pewnego spotkania nad rzeką, które będzie miało późniejsze konsekwencje, zapieczętuje los Marty Skowrońskiej. Jej życie to było pasmo nieszczęść, cierpień, upokorzeń, ale też miłości, nadziei i triumfu. Zawsze inteligentna, odważna, szybko straciła niewinność, stała się wyrachowana. Dane jej było zostać żoną cara Wszechrusi, matką jego dzieci, z których większość nie żyła długo- szczególnie Carowi doskwierał brak dziedzica (miał tylko syna Aleksego z pierwszego małżeństwa). A co łączyło tę parę władców? Miłość, przywiązanie, zależność, pożądanie. Zdumiewające: caryca nigdy nie nauczyła się czytać. Z czasem dusza jej została rozdarta. Ale ,,jedna kobieta została posłusznie w Mon Plaisir przy tym nienawistnym spektaklu i jego uczestnikiem. Na zawsze należała do Piotra." Kochała, może za mocno i z pewnymi decyzjami musiała żyć do końca swych dni.

Innym, ważnym bohaterem jest sam car Piotr. Przerażająco okrutny, jednak silnie przywiązany do Katarzyny, która kołysała go, gdy miał koszmary. Krew na jego rękach i na placu Czerwonym nigdy miała nie zostać zmazana. Umarł, nie pozostawiając dziedzica rosyjskiego imperium.

W ,,Carycy" dużo się dzieje, także w życiu Katarzyny. Kolejne strony opisują także rozpustę, pijaństwo, okrucieństwo, biedę i wyzysk w Rosji i krajach im podległych.

Fani beletrystycznych, historycznych powieści nie powinni być zawiedzeni. Mnie samej historia carycy wprawdzie zbytnio nie zachwyciła (nie zapałałam do niej sympatią, ani do żadnej innej postaci), nie odczułam jej wyjątkowości. Nie wiele tu piękna czy subtelnego stylu, miejscami raziła mnie prostackość zachowań czy opisów. Ale dla poznania losów carycy jak najbardziej warto.
kalola plusminus Linia koment
Przeczytane:2013-07-23, Ocena: 3, Na półkach: Przeczytałem,Mam,
,,Caryca" Ellen Alpsten, przenosi nas w świat Rosji w latach 1690- 1727r.

Młoda dziewczyna Marta Helena Skowrońska , córka chłopa pańszczyźnianego zostaje sprzedana przez swojego ojca aby mogła ,,lepiej" żyć jako służąca w domu bogatego kupca, by w wyniku nieprzychylnych wydarzeń uciec aby móc uratować życie. Podczas tułaczki zostaje przygarnięta przez pastora oraz jego żonę i tam odnajduje szczęście oraz miłość, która okazała się być nieszczęśliwym i płonnym uczuciem. Pomimo sprzeciwu, Marta zostaje wydana za starszego mężczyznę - żołnierza, który obdarza Martę wielkim uczuciem. Podczas wojny ze Szwedami, Marta traci męża, zostaje zgwałcona i trafia do obozu wojennego, gdzie po wielu perypetiach zostaje kochanicą, a następnie żoną cara, Piotra I. Dalsze losy Marty, to intrygi dworskie, powicie dzieci, wojna, utrata męża .

Życie Marty, było okrutne, nie oszczędziło jej trosk , ani zmartwień. Jednak pomimo niezwykłej historii , bogatej w często nieprzychylne obroty wydarzeń książka została napisana bardzo topornie, a elementy erotyczne zostały potraktowane bardzo obcesowo i mało estetycznie jak na powieść o zabarwieniu historycznym tego typu elementy nie powinny stanowić centrum wydarzeń. Bardzo ciężko jest mi ocenić tę pozycję, będzie musiało dużo czasu upłynąć nim zdecyduję się sięgnąć po raz drugi po "Carycę".
danonk Linia koment
Przeczytane:2016-09-18, Ocena: 4, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2016,audiobooki,
ManicPixieDreamG Linia koment
Na półkach: Czytam,
gendun Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
danutka Linia koment
Przeczytane:2016-03-05, Ocena: 4, Na półkach: Przeczytałem,
GosiaK Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
annakp Linia koment
Przeczytane:2015-01-30, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,
Linia koment
Przeczytane:, Na półkach:
iwona-w Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
Dizzy Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
break
POLUB NAS!
WYDAWCY POLECAJĄ
Zwyczajna łaska
Książka Racheli
Sekret Wesaliusza
 
STRONA GŁÓWNA

MOJE GRANICE
Dodaj/Opublikuj
Wirtualna biblioteczka
Ustawienia
Więcej opcji
KSIĄŻKI
recenzje
premiery, nowości
zapowiedzi wydawnicze
audiobooki
patronaty
rankingi
autorzy
rekomendacje
wyzwania czytelnicze
WIERSZE

OPOWIADANIA

KONKURSY

SPOŁECZNOŚĆ
forum
blogi
zdjęcia
filmy
kalendarz
książki za aktywność
PUBLICYSTYKA
wywiady
eseje
sylwetki twórców
recenzje filmów