Okładka książki - Inteligencja kwiatów

Inteligencja kwiatów

Wydawnictwo: MG
Data wydania: 2017-05-10
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: 978-83-7779-402-9
Liczba stron: 192
Tytuł oryginału: The inteligence of the flowers
Język oryginału:
Tłumaczenie: Franciszek Mirandola
Ilustracje: Tak
Dodał/a książkę: jeke5

Ocena: 5.5 (4 głosów)

Historia nauki dowodzi, że wiek XIX był czasem chemii, XX fizyki, a XXI prawdopodobnie będzie wiekiem biologii. Nauki biologiczne należą do tych, które w coraz szybszym tempie spektakularnie wyjaśniają skomplikowane mechanizmy rządzące między innymi światem roślin.

W świetle dzisiejszej wiedzy śmiało możemy mówić o inteligentnych zachowaniach roślin. Lektura książki Maurice’a Maeterlincka – belgijskiego dramaturga i poety, laureata nagrody Nobla, a również znakomitego przyrodnika – pozwoli czytelnikom tej książki z zachwytem podziwiać świat roślin, opisany z głęboką wiedzą wyjątkowo pięknym językiem.

Geniusz Ziemi, będący prawdopodobnie zarazem geniuszem całego świata, w walce o byt zachowuje się podobnie do człowieka. Stosuje te same metody i posługuje się tą samą logiką. Osiąga cel środkami, jakich się imamy, idzie po omacku, waha się, zawraca, zaczyna po kilka razy jedno, dodaje szczegóły, eliminuje je, poznaje i naprawia błędy. Słowem, robi wszystko, co my byśmy robili na jego miejscu. Maurice Maeterlinck

przesuń

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

Avatar użytkownika - truskawka2
truskawka2
Przeczytane:2017-07-10, Przeczytałem,

Czy rośliny mogą być inteligentne? W pierwszej chwili taka hipoteza wydaje się śmiechu warta. Nie mają przecież systemu nerwowego, nie poruszają się. Jednak jakoś przetrwały przez miliony lat. Unieruchomione przez korzenie, musiały stawić czoła licznym problemom. Jak bronić się przed roślinożercami, skoro nie można uciec? Jak rozsiać nasiona? Jak się rozmnożyć, wydać owoc, skoro kwiaty z organami męskimi i żeńskimi nie przyjdą do siebie, by się przytulić? Okazuje się, że rośliny - w szczególności ich kwiaty - mają sprytne sposoby. Wydają się przy tym posiadać wiedzę bliską ludziom. Znają się na matematyce (precyzyjnie obliczają czas potrzebny do zapylenia), fizyce (różne przemyślne sposoby rozsiewania nasion), chemii (substancje odstraszające roślinożerców, niszczące pyłek innego gatunku, przywabiające owady). Choć tak naprawdę to ludzie czerpią inspirację ze świata przyrody, a nie odwrotnie. Natura od wieków doskonaliła rozwiązania służące przetrwaniu gatunku, często metodą prób i błędów. Najwięcej niesamowitych przystosowań występuje u owadopylnych storczyków, którym poświęcona jest duża część opracowania.


Książka jest napisana językiem bardzo poetyckim. Oto mała próbka:

Ptak czy wiatr, władcy losów, zaniosły ziarno w szczelinę skały spadającej prostopadle w przepaść, niby dekoracja kamienna, i drzewo zrodziło się tutaj, na wyżynie dwustumetrowej, zawieszone ponad dzikim potokiem górskim, pośród rozpalonych i jałowych głazów.


Ten język stanowi zarówno zaletę, jak i wadę publikacji. Ilość metafor jest tak duża, że wielu czytelników może czuć się zagubionych i uznać autora za nadmiernie egzaltowanego. Jednak jest to wybaczalne. Całość przeniknięta jest bowiem czystym zachwytem nad niezwykłością i różnorodnością świata przyrody.

Link do recenzji
Avatar użytkownika - Dizzy
Dizzy
Przeczytane:2017-06-26, Ocena: 6, Przeczytałem, 80 książek 2017, Ulubione,

Ostatnimi czasy wydawnictwa zadziwiająco chętnie wydają książki na tematy przyrodnicze, co ogromnie mnie cieszy. Raduje mnie również fakt, że ludzie coraz przychylniej podchodzą do takich pozycji, a rynek fauny i flory wesoło się rozrasta. Jesteśmy bardziej świadomi zagrożeń, jakie niesiemy dla natury i zaczynamy zauważać jej pospolito-fantastyczne piękno. Współczesnych książek na tematy przyrodnicze jest naprawdę obecnie wiele, dlatego wznowienia starszych książek biologicznych są dla mnie nie lada rarytasem. Inteligencja kwiatów, wydana po raz pierwszy na początku XX wieku, jest właśnie jednym z takich skarbów.  

Chyba nigdzie indziej nie ma tyle buntu i uporczywej walki z losem, jak właśnie pośród roślin. 

Maurice Maeterlinck był laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1911. Wielką poczytnością cieszyły się jego eseje filozoficzno-przyrodnicze, m.in. właśnie Inteligencja kwiatów, która zachwyca niesamowitymi i wnikliwymi opisami świata roślin. Język, którym operuje autor, jest przepełniony poetyckimi zwrotami, podkreślającymi nie tylko piękno zewnętrzne roślin, ale i ich tytułową inteligencję, znaczenie ich woni oraz miarę czasu. Wiele z kwiatów, które przedstawia w swojej książce, zaskakują pomysłowością i pragnieniem przetrwania oraz budzą podziw niebywałą wytrwałością w dążeniu do celu. Bo - choć może ciężko w to uwierzyć - rośliny mają swoje cele i pragnienia!

Jeśli trudno nam, ludziom, powiedzieć, które z rozmaitych praw natury nęka nas najdotkliwiej, to dla rośliny nie ulega żadnej kwestii, najokrutniejszym jest konieczność trwania w jednym miejscu od narodzin do śmierci

Inteligencja kwiatów jest inteligentnym i budzącym w czytelniku refleksje esejem, przedstawiającym świat roślin od nieco innej strony. Autor opisuje w nim wędrówki roślin (naturalnie w kontekście rozmnażania), sposoby przetrwania w ciężkich warunkach, walki o substancje odżywcze - na każdym kroku udowadnia ich inteligencję. Przywołuje przy tym konkretne przykłady roślin, często nadzwyczajnych (m.in. tańcząca roślina), których rysunki zamieszczone są w książce i w których ciężko się nie zakochać. Są po prostu przepiękne, przypominają ubóstwiany przeze mnie styl vintage, całkowicie straciłam dla nich głowę! W zasadzie - całe to wydanie jest po prostu cudowne - od opracowania graficznego, po treść książki. Wydawnictwo dawno tak pozytywnie mnie nie zaskoczyło i po prostu brakuje mi słów, ta pozycja zdecydowanie zasłużyła na tak atrakcyjną aparycję!

Mauerice Maeterlinck okazał się dla mnie niebywałym pisarzem. Zadurzyłam się nie tylko w jego wiedzy na temat roślin oraz poetyckości, ale i obłędnym podejściu do życia kwiatów. Czytając odniosłam wielokrotnie wrażenie, że autor w trakcie pisania Inteligencji kwiatów wczuwał się w jej bohaterów i udało mu się to przewybornie! Zdaje mi się, że nie spotkałam jeszcze żadnego pisarza, który tak doskonale potrafiłby oddać - a przede wszystkim zrozumieć - świat olśniewającej flory... 

Czy można przypuścić, że życie nie jest dziełem inteligencji, skoro spostrzegamy w nim taką masę inteligencji?

Polecam z całego serca nie tylko miłośnikom zielonej przyrody, ale i osobom zainteresowanym naukami humanistycznymi. To prawdziwa i piękna filozoficzna uczta dla duszy - przede wszystkim poświęcona kwiatom, ale znajdują się w niej kąski ze świata ludzi, a nawet samego Boga... 

 

Link do opinii
Avatar użytkownika - KuLtUrAlNiEbp
KuLtUrAlNiEbp
Przeczytane:2017-06-26, Ocena: 5, Przeczytałem,
iniejsza książka to esej, traktat, zielnik, opowiadanie, ale przede wszystkim zderzenie z pędzącym światem i zaproszenie na zatrzymanie się choć na chwilę. Treść została podzielona na trzy części: - Inteligencja kwiatów - Woń kwiatów - Miara czasu W części pierwszej - najobszerniejszej jeśli chodzi o liczbę stron - autor zawarł filozofię czystej egzystencji roślin. Dokonał tym samym wnikliwej analizy bytu kwiatów od korzenia po sam jego wierzchołek. Niby nic nadzwyczajnego i nowatorskiego, a jednak:) Wszystkie fakty i informacje na temat roślin zostały tak opisane, jak dobrze skrojona i ciekawie czytająca się powieść obyczajowa, po lekturze której zdecydowanie inaczej każdy spojrzy na otaczającą go przyrodę. W tym wszystkim dostrzegamy zachwyt samego autora nad światem natury. Pierwsze skojarzenie? - epoka Odrodzenia z Mikołajem Rejem i Janem Kochanowskim na czele. To właśnie oni w sposób szczególny ukazali w swych dziełach rolę przyrody, związek człowieka z naturą i zachwyt nad pięknem otaczającego świata. Tak właśnie jest też u M. Maeterlinck'a. Druga i trzecia część to szczegółowe wiadomości na temat zapachu i woni, jakie wytwarzają rośliny, ale także o czasie, który weryfikuje rozwój świata kwiatów. Jakbym musiała krótko zaznaczyć o czym jest cała książka, to ujęłabym to tak: LITERACKI ZIELNIK UBARWIONY ANTROPOMORFIZACYJNYM OPISEM:) Książka jest niezwykle ciekawa w odbiorze. Opatrzona dużą ilością rysunków i ilustracji. Ze względu na treść, ale też na piękną okładkę oraz cudowną wyklejkę w kwiaty na bladoróżowym tle zdecydowanie może stanowić doskonały prezent.
Link do opinii
Avatar użytkownika - Bookendorfina
Bookendorfina
Przeczytane:2017-05-15, Ocena: 5, Przeczytałem,
"Zerwijmy jakiekolwiek źdźbło rosnące przy drodze, w pierwszej lepszej kępie trawy, a przekonamy się, że mamy przed sobą mikroskopijny intelekt zajęty pracą wytrwałą, świadomą celu, niestrudzoną i zdumiewającą w rezultatach." Pierwsze czym zauroczyła mnie publikacja, to wyjątkowo bogata, dopieszczona i urocza oprawa graficzna, idealnie skomponowana, prezentująca rośliny w przepięknym stylu. Niesamowite ilustracje, wykonane z dbałością o każdy detal, przypatrywanie się im daje wiele przyjemności i możliwości uchwycenia prawdziwych cudów natury. Książka napisana sto dziesięć lat temu, a wciąż zachwyca barwnym, obrazowym i malowniczym stylem, wyrażającym ogromny szacunek, podziw i uznanie dla świata roślin. Cudowny esej przyrodniczo-filozoficzny, poddajemy się wyjątkowemu klimatowi, refleksyjnym nutom, z zainteresowaniem zagłębiamy się w imponującą wiedzę o życiu roślin, porównując ją z naszymi obserwacjami, choćby podczas spacerów czy wędrówek. Znajdujemy odniesienia do osiągnięć cywilizacyjnych człowieka, motorów postępu technicznego i zjawisk społecznych. Oczywiście, dokonano już od tamtego czasu rozwoju w rozumieniu kwiatów, jednak główne idee pozostały podobne, dlatego z dużym zaangażowaniem i ciekawością spędzamy czas z książką. A ponadto, wzbogaca nas w dodatkową wartość w postaci możliwości spojrzenia na nieustanną fascynację człowieka przyrodą, wzorowaniu się na niej, poszukiwaniu wyrazów jej doskonałości i wspaniałości, jakby potwierdzenia naszej honorowej przynależności do niej. Zachwycamy się konsekwentnym pędem życia roślin ku światłu i świadomości. Ich rozsądkiem, przezornością, sprytem, uciekaniem się do sztuczek, podstępów i forteli, a nawet genialnej twórczości, zdumiewających pomysłów, przynoszących efekt w postaci czegoś na kształt wynalazków mechanicznych. Potrzeba ruchu i łaknienia przestrzeni, nieustanna terytorialna ekspansja, nadrzędność misji utrzymania i rozmnażania organizmów, jakby wyposażenie w rozum i wolę. Zharmonizowana inteligencja roślin, potwierdzona przez podchwycone i przetworzone na różne sposoby patenty wyjątkowych rozwiązań, precyzyjnych, udoskonalanych w szczegółach i poddawanych modyfikacji w procesie przystosowania do zmiennych warunków środowiska. Maurice Maeterlinck pokazuje świadectwa bohaterskich starań duszy kwiatów w przetrwaniu, wyraża admirację dla stopnia ich wysiłków ewolucyjnych, wspaniale o nich opowiadając, zgrabnie wplatając żargon botaniczny, nadając mu fascynującego kolorytu i uroczych zdobień w narracji. Ale również wskazuje na ciekawe przykłady prób, szukania po omacku, błędów, pomyłek, wahań, zmian, nawrotów, zawodów i rozczarowań przyrody. Po zaznajomieniu się z książką, obraz świata roślin staje się jeszcze bogatszy, piękniejszy, bardziej świadomy i niesamowity. Podobnie jak autor, utwierdzamy się w geniuszu tkwiącym w gatunku i życiu, wykraczającym daleko poza umiejętności pojedynczych osobników, kwiatów, liści, łodyg i korzeni. bookendorfina.pl
Link do opinii
Avatar użytkownika - jeke5
jeke5
Przeczytane:2017-04-30, Ocena: 6, Przeczytałem,
Maurice Maeterlinck-belgijski poeta, dramaturg, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1911 roku, znakomity przyrodnik w książce ,,Inteligencja kwiatów" przytacza fakty świadczące o inteligencji roślin, które skupiają się na pędzie ku światłu i zmierzają do ogarnięcia całej Ziemi. ,,Mnóstwo śladów inteligencji żywej i świadomie działającej znajdujemy nie tylko w nasieniu czy kwiecie rośliny, ale również w niej całej, w łodydze, liściu i korzeniu. Wystarczy schylić się i spojrzeć na tę skrytą, skromną a ustawiczną pracę." Spacer po lesie czy polu daje możliwość takich obserwacji. Autor przytacza liczne przykłady roślin odznaczających się sprytem, przezornością i inteligencją. Mimoza wstydliwa wielce uduchowiona i wrażliwa w chwili dotyku, nagłego ochłodzenia lub ogrzania reaguje składaniem liści. Zabiegi miłosne walisnerii stanowią prawdopodobnie epizod najtrudniejszy pośród roślin. Nie odznacza się ona niczym szczególnym na zewnątrz i całe życie spędza na dnie zbiornika wodnego aż do chwili zaślubin. Wtedy roślina żeńska rozwija długą spiralę i rozwiera kielich na powierzchni stawu. Na sąsiedniej łodydze pęki kwiatów męskich też zmierzają nad wodę na gody miłosne, ale krótsza łodyga nie pozwala na zespolenie się pręcików ze słupkiem. ,,Trudno sobie przedstawić w całej pełni, jak tragiczne jest owo pożądanie, owa niedosiężność tego, co znajduje się tak blisko, oddzielone przejrzystą, fatalną, niedostrzegalną a nieprzezwyciężoną przeszkodą." Tragedia miłosna walisnerii byłaby nierozwiązywalna, ale kwiaty samcze przechowały swoje nasienie w bańce powietrza i w bohaterskim wysiłku zerwały nić łączącą je z życiem, by sięgnąć po szczęście. Odrywają się od łodygi i szybko, pośród wrzenia baniek powietrza, pękają na powierzchni. ,,Śmiertelnie ranne, ale radosne i wolne pływają przez czas jakiś obok niewiedzących o niczym swoich oblubienic. Gdy następuje zapłodnienie, straceńcy giną jeden po drugim, a małżonka będąc już matką zamyka koronę, w której tkwi ostatnie tchnienie kochanków, zwija spiralę łodygi i zstępuje na dno, gdzie dojrzewa owoc." ,,Inteligencja kwiatów" to książka wspaniała, która pozwala zachwycić się światem flory, zgłębić jej tajemnice i poznać skomplikowane mechanizmy nią rządzące. Autor pisze o biologii poetyckim, przepięknym językiem, który sprawia, że książkę popularnonaukową czyta się jak powieść. Dodatkowo książka zwraca na siebie uwagę przepiękną szatą graficzną i starannością wydania. Twarde okładki, złote tłoczenia liter, kolorowe i bardzo liczne rysunki oddające detale roślin. Jestem zachwycona tą publikacją i z całego serca polecam:) http://magiawkazdymdniu.blogspot.com/
Link do opinii
Avatar użytkownika - truskawka2
truskawka2
Przeczytane:2017-07-10, Przeczytałem,

Czy rośliny mogą być inteligentne? W pierwszej chwili taka hipoteza wydaje się śmiechu warta. Nie mają przecież systemu nerwowego, nie poruszają się. Jednak jakoś przetrwały przez miliony lat. Unieruchomione przez korzenie, musiały stawić czoła licznym problemom. Jak bronić się przed roślinożercami, skoro nie można uciec? Jak rozsiać nasiona? Jak się rozmnożyć, wydać owoc, skoro kwiaty z organami męskimi i żeńskimi nie przyjdą do siebie, by się przytulić? Okazuje się, że rośliny, w szczególności ich kwiaty, mają sprytne sposoby. Wydają się przy tym posiadać wiedzę bliską ludziom. Znają się na matematyce (precyzyjnie obliczają czas potrzebny do zapylenia), fizyce (różne przemyślne sposoby rozsiewania nasion), chemii (substancje odstraszające roślinożerców, niszczące pyłek innego gatunku, przywabiające owady). Choć tak naprawdę to ludzie czerpią inspirację ze świata przyrody, a nie odwrotnie. Natura od wieków doskonaliła rozwiązania służące przetrwaniu gatunku, często metodą prób i błędów. Najwięcej niesamowitych przystosowań występuje u owadopylnych storczyków, którym poświęcona jest duża część opracowania.

Książka jest napisana językiem bardzo poetyckim. Oto mała próbka:

"Ptak czy wiatr, władcy losów, zaniosły ziarno w szczelinę skały spadającej prostopadle w przepaść, niby dekoracja kamienna, i drzewo zrodziło się tutaj, na wyżynie dwustumetrowej, zawieszone ponad dzikim potokiem górskim, pośród rozpalonych i jałowych głazów."

Ten język stanowi zarówno zaletę, jak i wadę. Ilość metafor jest tak duża, że wielu czytelników może czuć się zagubionych i uznać autora za nadmiernie egzaltowanego. Jednak jest to wybaczalne. Całość przeniknięta jest bowiem czystym zachwytem nad niezwykłością i różnorodnością świata przyrody.

Kalina Beluch

Avatar użytkownika - wsercuksiazki
wsercuksiazki
Przeczytane:2017-05-24, Ocena: 6, Przeczytałem, 52 książki 2017, Mam,
Inne książki autora
Życie pszczół
Maurice Maeterlinck0
Okładka ksiązki - Życie pszczół

Piękna proza łącząca świat pszczelarski, naukę i filozofię. Praktyczny podręcznik biologii pszczół, a jednocześnie literacka apoteoza przyrody. Dzięki...

Reklamy