Lektura biografii znanych postaci czasami przypomina wizytę w ekskluzywnej cukierni. Fakty zaczerpnięte z ich życia przystrojone są lukrem emfazy, anegdoty i epizodyczne opowiastki zaś grzęzną więcej...
W czasie umrzeć
To zamarznąć na smierć
Szybko gdzieś leci
Niewiadomo gdzie
Trasa przez księżyc
Dla dzieci
Co lubią noc
Nos już macha ogonem
W sekunde jestem w niebie
Czarne podziwiam gwiazdy
Lecz więcej...
Nie mogę powiedzieć, że to tylko kilka dni nie rozmawialiśmy, bo to były lata przez, które próbowałam wegetować.
Możesz być ze mnie dumny… udało mi się przez chwilę.
Dzisiaj wracam do Ciebie na kolanach... zapłakana i upokorzona przez samą siebie.
Po co mi to było? Kogo chciałam oszukać? - tak tylko siebie.
Twoich ubrań już nie ma,Twoich perfum więcej...
Wciąż mam plany! Wywiad z Małgorzatą Kalicińską
- Po pięćdziesiątce, po wyfrunięciu dzieci z gniazda, zaczyna się dla nas nowy, dobry czas – to czas dla nas! Nie są konieczne totalne zmiany, rozwody etc, ale można się wówczas skupić na sobie, swoich potrzebach więcej...
Istnieją książki, które po wciągnięciu do kanonu, osiadają w nim i tracą swoją wywrotową siłę. Istnieją też takie, które nawet wpisane na listę "zabytków klasy zero" pozostają groźne. Takie wydaje mi się Jądro ciemności - wspaniałe, wieloznaczne, mroczne i skandaliczne arcydzieło.
Znaczenie Jądra ciemności rosło powoli: w 1924 roku Thomas Stearns Eliot, jeden z największych poetów angielskich stulecia, wykorzystał zdanie z opowiadania Conrada jako motto do swojego poematu Wydrążeni ludzie, sygnalizując pokrewieństwo w szukaniu wyrazu dla pustki wewnętrznej jako podstawowej właściwości człowieka XX wieku; w 1939 Orson Welles przygotował radiową adaptację Jądra ciemności, planując przy okazji wersję filmową; w 1958 amerykańska sieć telewizyjna CBS nakręciła luźną adaptację powieści. Mocne uderzenie przyszło chyba dopiero w latach 70. - za sprawą dwóch niezwykłych filmów, które z tekstu Conrada czerpały inspiracje: w 1972 roku pojawia się Aguirre, gniew boży Wernera Herzoga, a w 1979 - Czas apokalipsy Francisa Forda Coppoli. Dwa te dzieła świadczyły, że Jądro ciemności jest przenośne: można zmienić realia i czas historyczny, można cofnąć się do okresu podbojów Ameryki Południowej albo wejść w wojnę amerykańsko-wietnamską, a zarazem, dzięki podsuwanej przez Conrada strukturze wyprawy do piekła, można wyjaśnić konkretne doświadczenia historyczne - potworne, graniczne, przerażające. Tekst Conrada stawał się uniwersalną przypowieścią o przechodzeniu ludzkiego w nie-ludzkie.
- z posłowia profesora Przemysława Czaplińskiego
Madaleno
Wiem, że to ważna książka (w końcu znajduje się w kanonie lektur), niemniej czytało mi się bardzo ciężko i żmudnie. Może jeszcze kiedyś po nią sięgnę.
Wiem, że to ważna książka (w końcu znajduje się w kanonie lektur), niemniej czytało mi się bardzo ciężko i żmudnie. Może jeszcze kiedyś po nią sięgnę.
