Podanie o miłość

Ocena: 4.29 (21 głosów)
Inne wydania:

W swoich opowiadaniach autorka prowadzi nas przez świat uczuć skomplikowanych, rozmijających się, niespełnionych, zawsze jednak ożywionych wiarą i nadzieją. Świat nie jest taki zły; nawet w tragedii jest wymiar, który nadaje jej sens.

To, co zwykliśmy traktować jak przedmiot powszedni - wieczne pióro, blaszka do buta, kartka papieru - nabiera tutaj wymiaru metafizycznego, a prostocie bliżej do dobra niż inteligencji do mądrości. Trudno się oprzeć takiej dawce emocji. Przesłanie jest proste: ludzie są dobrzy, tylko czasem im się coś myli.

Informacje dodatkowe o Podanie o miłość:

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
Data wydania: 2010 (data przybliżona)
Kategoria: Romans
ISBN: 9788308042434
Liczba stron: 350
Język oryginału: polski
Tłumaczenie: brak

więcej

Kup książkę Podanie o miłość

Sprawdzam ceny dla ciebie ...
Cytaty z książki

Na naszej stronie nie ma jeszcze cytatów z tej książki.


Dodaj cytat
REKLAMA

Zobacz także

Podanie o miłość - opinie o książce

Avatar użytkownika - iwon
iwon
Przeczytane:2016-10-20, Ocena: 5, Przeczytałam,
"Podanie o miłość" to zestaw różnych opowiadań o miłości.....tej oczekiwanej, zwyczajnej i ponad wszystko. Ciekawa, lekka książka. Polecam
Link do opinii
Avatar użytkownika - izabela81
izabela81
Przeczytane:2016-04-02, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki - 2016, Mam,
W tej książce pani Grochola jest nostalgiczna, refleksyjna, subtelna, bowiem skupia się na człowieku, z jego wszystkimi wadami i ułomnościami. Książka jest zbiorem dziesięciu króciutkich opowiadań. Nawet nie spodziewałam się, że tak wiele można zawrzeć i przekazać na tak niewielu stronach. Opowiadania te są o miłości i różnych jej obliczach. Nie ma przy tym tu sztucznego patosu. Pani Kasiu, wzruszyła mnie Pani! "Na umierającą miłość nie ma lekarstwa. Można tylko odejść. Próbować zapomnieć. Nie żyć złudzeniami. Przestać się oszukiwać. Wstawać rano, jeść samotnie śniadanie. Pracować. Nie myśleć o głupstwach. Nie czekać."
Link do opinii
Avatar użytkownika - arven1989
arven1989
Przeczytane:2015-07-14, Ocena: 1, Przeczytałam, 52 książki 2015,,
podobało mi się jeszcze mniej niż zagubione niebo, jedyne opowiadanie, które mnie zainteresowało i które warto było poczytać to "pozwól mi odejść"
Link do opinii
Katarzyna Grochola to jedna z moich ulubionych polskich pisarek, jednak w zbiorze opowiadań wypada dosyć średnio. Zbiór składa się z 10 dosyć krótkich opowiadań, których tematem przewodnim jest miłość przedstawiona w różnych obliczach. Jednak nie są to jakieś tanie opowiadania, a niosące za sobą przekaz, refleksje. Miłość pokazana jest jako piękne uczucie, ale także, jako przymus i przyzwyczajenie. Najbardziej mi się podobało to, że mimo kilkustronicowej treści można zawrzeć tyle trafnych myśli, spostrzeżeń i refleksji z którymi czytelnik zostaje po przeczytaniu tych opowiadań. Myślę, że każdy czytelnik może znaleźć coś tu dla siebie i pozostać z chwilą zadumy. Przyznam szczerze, że nie znałam pani Grocholi od tej strony. Zawsze kojarzyła mi się ze wspaniałymi, pełnymi humoru powieściami. Tutaj również autorka pokazuje szczyptę humoru, ale również smutku, żalu. Jeśli chodzi o bohaterów tychże opowieści to miałam bardzo mieszane odczucia, bowiem niektórzy byli jak dla mnie przerysowani. Wielu czytelników pewnie zastanowi się czy warto sięgnąć po tenże zbiór? Odpowiem tak: zdecydujcie sami. Jeśli chcecie poznać inne oblicze Grocholi, różne oblicza miłości to polecam, lektura nie jest długa, więc szybko się czyta, a i jestem przekonana, że każdy zinterpretuje i odbierze każde opowiadanie inaczej. Jak to bywa w zbiorze opowiadań są lepsze i gorsze, dlatego też taka ocena wyśrodkowana :)
Link do opinii
Tym razem Grochola zaskakuje. Czytelnikom przyzwyczajonym do lekkiej wakacyjnej lektury towarzyszyć będzie zdziwienie tonem i kalibrem pisanych opowiadań. Przez ich cały zbiór jako temat wiodący przewija się miłość - ale zawsze ta bolesna, upokorzona, samotna... Warto przeczytać choć może nie na plaży.
Link do opinii
Avatar użytkownika -

Przeczytane:2013-07-25,
Uwielbiam książki Grocholi i na tej również się nie zawiodłam. Jest to zbiór opowiadań o miłości, o różnej miłości, miłości pięknej, miłości, która boli ( fizycznie i psychicznie ), miłości ze śmiercią w tle. Każde opowiadanie jest osobną historią i każde ma bardzo zaskakujące zakończenie. Można również powiedzieć, że jest to poradnik o tym, jak kochać. A napisana jest ulubionym przez fanów Grocholi językiem, w którym nie brakuje chaosu, przekleństw, nazywania rzeczy po imieniu. Polecam.
Link do opinii
Avatar użytkownika - Mamut
Mamut
Przeczytane:2023-05-08, Ocena: 4, Przeczytałam, 52 książki 2023,

Tytułowe opowiadanie poddaje dość ciekawy sposób na poderwanie kobiety:) Pewien mężczyzna zleca przepisanie kilku stron rękopisu na których wyznaje swoje uczucia do niej. Mnie poruszył "Drugi brzeg", jak to trzeba uważać na to, co się mówi przy dziecku, żeby nie doszło do tragedii! Co prawda, nie jest napisane, że chłopiec utonął, ale można domyślić się, jak skończyła się misja zobaczenia drugiego brzegu morza w nocy...

Link do opinii

Niestety z przykrością muszę stwierdzić, że w ogólnym rozrachunku jestem tą ksiażką zawiedziona. Czytałam kilka powieści Katarzyny Grocholi a ta jest jak oderwana od wszystkiego co ona pisze.

Zawiedziona byłam już samym tym gdy odkryłam przy którymś rozdziale , że każdy jest o czymś innym. Chciałam wiedzieć co dalej działo sie z tymi  bohaterami a tu tzw "zonk".

Gwoździem do trumny okazał się rozdział "Miłość i morderstwo" dedykowany Agacie Ch. ,czyżby chodziło o Agathcie Christie? Treść dokładnie to sugeruje. Rozdział ten wprowadza zupełnie dziwny klimat - przecież nie miałam zamiaru czytać kryminału!! Zupełnie on odbiega od problemów ludzkich opisanych na kartach reszty ksiażki, bohaterów polskich trzeba dodać. Jak to się ma do kryminału , w którym inspektor David poszukuje wśród domowników mordercy milionera Johna Wathe? Dla mnie to totalna porażka.

Książka delikatnie broni się ostatnim rozdziałem "Pozwól mi odejść", w której jest tyle emocji i uczuć, tyle PRAWDZIWEGO ŻYCIA , że nie da się od niego oderwać aż do samego końca.

Szkoda....sięgając po nią liczyłam na coś naprawdę dobrego a ksiażka pozostawiła tylko bardzo mieszane uczucia i poczucie , że mogłam w tym czasie przeczytać coś lepszego.

Link do opinii
Avatar użytkownika - Paola35
Paola35
Przeczytane:2021-10-26, Ocena: 4, Przeczytałam, 2021,
Avatar użytkownika - NicoMinoru
NicoMinoru
Przeczytane:2021-04-04, Ocena: 3, Przeczytałam,
Avatar użytkownika - gosia_gosia16
gosia_gosia16
Przeczytane:2016-06-02, Ocena: 5, Przeczytałam,
Inne książki autora
A nie mówiłam!
Katarzyna Grochola0
Okładka ksiązki - A nie mówiłam!

Czego potrzeba do szczęścia kobiecie oprócz czarnych spodni, czarnego swetra i mężczyzny?Spokoju, ale żeby nie było nudno, rad, ale żeby się nikt...

Trzepot skrzydeł
Katarzyna Grochola0
Okładka ksiązki - Trzepot skrzydeł

Trzepot skrzydeł to opowieść o młodej kobiecie, która ma męża, pracę, własny dom. Z pozoru wszystko wygląda kolorowo, naszej bohaterce niczego nie...

Zobacz wszystkie książki tego autora
Recenzje miesiąca
Fałszywa królowa
Mateusz Fogt
Fałszywa królowa
Między nami jest Śmierć
Patryk Żelazny
Między nami jest Śmierć
Olga
Ewa Hansen ;
Olga
Serce nie siwieje
Hanna Bilińska-Stecyszyn ;
Serce nie siwieje
Zranione serca
Urszula Gajdowska
Zranione serca
Znajdziesz mnie wśród chmur
Ilona Ciepał-Jaranowska
Znajdziesz mnie wśród chmur
Trzy krowy w niebieskich kajakach
Andrzej Marek Grabowski ;
Trzy krowy w niebieskich kajakach
Pies na medal
Barbara Gawryluk
Pies na medal
Pokaż wszystkie recenzje
Reklamy