Stanąwszy nareszcie w Lodowym Ogrodzie

w hełmie, karawaszach i z mieczem na mrozie;

zaczerpnij świeżego powietrza zmarzliny

i puść w niepamięć wszystkie złe godziny.

Otuliwszy się puchem kradnącym to co mamy

oddaj swe myśli, niech zastąpią je czarne oceany;

zapomnij się na chwilę w krystalicznej krainie

skasuj złe wspomnienia i nie myśl o winie.

Zatraciwszy się w obliczach nimf zimowych

zaklętych w rzeźby uroczysk lodowych;

zresetuj swe uczucia i uprzedzenia

inhaluj się wiatrem, który spełnia marzenia.

I niech Cię nie wodzi na pokuszenie

Wąż król gniewu, który sieje zniszczenie;

uaktywuj tryb bojowy i dosiądź wierzchowca

bo nie zniszczy twego życia byle marna kowca.

Oczywiście inspirowane "Panem Lodowego Ogrodu" Jarosława Grzędowicza ;)  

A z innej beczki-

"Żal za wyrządzone zło może i jest lepszy niż nic, ale nawet najgłębszy żal po fakcie nigdy nie będzie dostateczną pokutą za przyjemność czerpaną z niszczenia." - "Pod Kopułą" - Stephen King