Dlaczego warto? REJESTRACJA

Cytat

Chrupanie świeżych warzyw odbijało się w głowie Teresy niczym młot pneumatyczny rozbijający beton.

Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Światło po zmierzchu
0

Więcej cytatów od tego autora

Kryjówkę widoczną gołym okiem uznał za najbezpieczniejszą. Wycieraczka pod drzwiami rzadko leżała na swoim miejscu, dziki ryły obejście z takim zaangażowaniem, jakby pod warstwą ziemi ukryto złoty pociąg, więc najpopularniejszy schowek odpadał.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Światło po zmierzchu
0
Zamarła. Nie lubiła, gdy zwracał się do niej pełnym imieniem. W takich chwilach przypominała sobie stanie w kącie za karę i mamę pytającą, czy przemyślała swoje postępowanie.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Brzydcy ludzie
Tagi: zamarła, nie lubiła, pełne imię, takie chwile, stanie w kącie, mama, postępowanie
0
Cisza miała w sobie cos kojącego. Świat pozostał gdzieś tam, szamocący się w plątaninie dróg, pędzących samochodów, odrzutowców prujących niebo. Nie musiała wstawać, donikąd się spieszyć. Sprawdziła telefon - żadnych połączeń, wiadomości. I żadnego zasięgu! Przeklęte odludzie.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Światło po zmierzchu
0
Nowoczesne sprzęty specjalnie produkują tak, żeby za kilka lat się psuły, i trzeba znowu wyskakiwać z kasy. Gdyby ludzie szanowali dorobek rodziców, po dziś dzień służyłby niejednemu.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Brzydcy ludzie
Tagi: nowoczesne sprzęty, produkują, za kilka lat, psuły, wyskakiwać z kasy, ludzie, rodzice, dziś, Dzień
0
Zegar wiszący w salonie pamiętał przedwojenne czasy. Kołysał się z lewa na prawo ledwie słyszalną praca wahadła.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Brzydcy ludzie
Tagi: zegar, salon, przedwojenne czasy, z lewa na prawą, wahadło
0
Ani myślał tłumaczyć się starym babom, brzydkim nie tyle za sprawą skąpej urody, ile deficytu serdeczności. Współczułby ich mężom, ale pomarli lata temu, kiedy baby były życzliwsze, bo zapracowane.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Brzydcy ludzie
Tagi: tłumaczyć, stare baby, brzydkie, skąpa urod, uroda, deficyt, serdeczność, mężowie, lata temu, pomarli, baby, życzliwsze, zapracowane
0
Gdyby Heniek prowadził autobus, nie wlałby w siebie ani kieliszeczka. Trzeba być odpowiedzialnym! A tramwaj sam się prowadził po szynach, wystarczyło delikatnie zahamować, przystanku nie przejechać i ludzi w środku nie powywracać.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Brzydcy ludzie
Tagi: Heniek, autobus, kieliszeczek, odpowiedzialny, tramwaj, sam, szyny, zahamować, przystanek, ludzie
0
On był odludkiem, ona kochała światła reflektorów. Dwie skrajne osobowości.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Światło po zmierzchu
0
- To co nim telepie?- Ma nowego kolegę. Parkinsona.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Brzydcy ludzie
Tagi: nim, telepie, nowy kolega, Parkinson
0
Sukces i porażka nierozerwalnie sczepione, dwie strony tego samego. Jak jin i jang. Sława, pieniądze, kariera. I samotność w tłumie. Banał. Schemat, w który się wpasowała z promiennym uśmiechem. Jeśli pojawiły się łzy, mówiła, że to ze szczęścia.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Światło po zmierzchu
0
Wszystkie cytaty tego autora
REKLAMA

Więcej cytatów z tej książki

Kryjówkę widoczną gołym okiem uznał za najbezpieczniejszą. Wycieraczka pod drzwiami rzadko leżała na swoim miejscu, dziki ryły obejście z takim zaangażowaniem, jakby pod warstwą ziemi ukryto złoty pociąg, więc najpopularniejszy schowek odpadał.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Światło po zmierzchu
0
Cisza miała w sobie cos kojącego. Świat pozostał gdzieś tam, szamocący się w plątaninie dróg, pędzących samochodów, odrzutowców prujących niebo. Nie musiała wstawać, donikąd się spieszyć. Sprawdziła telefon - żadnych połączeń, wiadomości. I żadnego zasięgu! Przeklęte odludzie.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Światło po zmierzchu
0
On był odludkiem, ona kochała światła reflektorów. Dwie skrajne osobowości.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Światło po zmierzchu
0
Sukces i porażka nierozerwalnie sczepione, dwie strony tego samego. Jak jin i jang. Sława, pieniądze, kariera. I samotność w tłumie. Banał. Schemat, w który się wpasowała z promiennym uśmiechem. Jeśli pojawiły się łzy, mówiła, że to ze szczęścia.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Światło po zmierzchu
0
Ludzie nigdy się nie nauczą, że osoby publiczne maja prawo do prywatności.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Światło po zmierzchu
0
Najbardziej lubiła spać i jeść, dokładnie w takiej kolejności, przez co w środowisku uchodziła za trudną we współpracy.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Światło po zmierzchu
0
Wiele razy był świadkiem przemiany, jaka zachodziła w ludziach na widok grubych zwitków banknotów. Mocy pieniądza nie sposób przecenić.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Światło po zmierzchu
0
Nie powinna tak myśleć, to nie był zły człowiek. Za bardzo wycofany, zamknięty w sobie. Nie bronił własnego zdania, bo go nie miał. Tak łatwiej iść przez życie, nie walczyć, nie szarpać się.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Światło po zmierzchu
0
Świadomość, że kiedyś wszystko się kończy, dodawała otuchy. Ona także czasem wolałaby nie żyć.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Światło po zmierzchu
0
Nie jesteś taka wyjątkowa, jak myślisz. Może bardziej rozpoznawalna od innych, ale to nie czyni cię mocniejszą. Kreujesz się na silną, samowystarczalną, bo wymyśliłaś taka pozę obronną. A jednak gdy odwołuję się do uczuć, reagujesz agresywnie.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Światło po zmierzchu
0
Wszystkie cytaty z tej książki
+ Dodaj nowy cytat
Książka
Światło po zmierzchu
Żaneta Pawlik
Okładka książki - Światło po zmierzchu
Wszystkie cytaty z tej książki
Autor
Żaneta Pawlik
Wszystkie cytaty tego autora
Reklamy