Dlaczego warto? REJESTRACJA

Cytat

- To co nim telepie?- Ma nowego kolegę. Parkinsona.

Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Brzydcy ludzie
Tagi: nim, telepie, nowy kolega, Parkinson
0

Więcej cytatów od tego autora

Utracił płynność ruchów, co mógłby mu wytknąć złośliwy obserwator. Serce wciąż młode, choć ciało lekko zwiędłe. Pomarszczone, szare, z pożółkłymi białkami oczu, przygarbione, nakrapiane plamami wątrobowymi, a teraz lekko śmierdzące. Zmęczył się, spocił. Uwielbiał szybkie tempo, przeciwnie niż jego stawy.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Brzydcy ludzie
Tagi: utracił płynność, mógłby, ruchy, złośliwy obserwator, serce, wciąż młode, ciało, lekko zwiędłe, pomarszczone, białka oczu, nakrapiane, śmierdzące, szybkie tempo, stawy
0
Leżeli obok siebie tak blisko, że dało się wyczuć ciepło ciała tego drugiego. A tak daleko, jakby byli obcymi sobie ludźmi.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Brzydcy ludzie
Tagi: leżeć obok siebie, tak blisko, ciepło ciała, tak daleko, obcy s, obcy sobie ludzie
0
Teresa nie stosowała taryfy ulgowej. Kiedy zwrócił jej uwagę, że myli wychowanie z tresurą, przestała mu przygotowywać śniadanie do pracy. Po powrocie nie było tez obiadu. Przyrządzała coś dla siebie i synów, pomijając męża.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Światło po zmierzchu
0
Chrupanie świeżych warzyw odbijało się w głowie Teresy niczym młot pneumatyczny rozbijający beton.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Światło po zmierzchu
0
Kryjówkę widoczną gołym okiem uznał za najbezpieczniejszą. Wycieraczka pod drzwiami rzadko leżała na swoim miejscu, dziki ryły obejście z takim zaangażowaniem, jakby pod warstwą ziemi ukryto złoty pociąg, więc najpopularniejszy schowek odpadał.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Światło po zmierzchu
0
Zamarła. Nie lubiła, gdy zwracał się do niej pełnym imieniem. W takich chwilach przypominała sobie stanie w kącie za karę i mamę pytającą, czy przemyślała swoje postępowanie.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Brzydcy ludzie
Tagi: zamarła, nie lubiła, pełne imię, takie chwile, stanie w kącie, mama, postępowanie
0
Cisza miała w sobie cos kojącego. Świat pozostał gdzieś tam, szamocący się w plątaninie dróg, pędzących samochodów, odrzutowców prujących niebo. Nie musiała wstawać, donikąd się spieszyć. Sprawdziła telefon - żadnych połączeń, wiadomości. I żadnego zasięgu! Przeklęte odludzie.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Światło po zmierzchu
0
Nowoczesne sprzęty specjalnie produkują tak, żeby za kilka lat się psuły, i trzeba znowu wyskakiwać z kasy. Gdyby ludzie szanowali dorobek rodziców, po dziś dzień służyłby niejednemu.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Brzydcy ludzie
Tagi: nowoczesne sprzęty, produkują, za kilka lat, psuły, wyskakiwać z kasy, ludzie, rodzice, dziś, Dzień
0
Zegar wiszący w salonie pamiętał przedwojenne czasy. Kołysał się z lewa na prawo ledwie słyszalną praca wahadła.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Brzydcy ludzie
Tagi: zegar, salon, przedwojenne czasy, z lewa na prawą, wahadło
0
Ani myślał tłumaczyć się starym babom, brzydkim nie tyle za sprawą skąpej urody, ile deficytu serdeczności. Współczułby ich mężom, ale pomarli lata temu, kiedy baby były życzliwsze, bo zapracowane.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Brzydcy ludzie
Tagi: tłumaczyć, stare baby, brzydkie, skąpa urod, uroda, deficyt, serdeczność, mężowie, lata temu, pomarli, baby, życzliwsze, zapracowane
0
Wszystkie cytaty tego autora
REKLAMA

Więcej cytatów z tej książki

Utracił płynność ruchów, co mógłby mu wytknąć złośliwy obserwator. Serce wciąż młode, choć ciało lekko zwiędłe. Pomarszczone, szare, z pożółkłymi białkami oczu, przygarbione, nakrapiane plamami wątrobowymi, a teraz lekko śmierdzące. Zmęczył się, spocił. Uwielbiał szybkie tempo, przeciwnie niż jego stawy.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Brzydcy ludzie
Tagi: utracił płynność, mógłby, ruchy, złośliwy obserwator, serce, wciąż młode, ciało, lekko zwiędłe, pomarszczone, białka oczu, nakrapiane, śmierdzące, szybkie tempo, stawy
0
Leżeli obok siebie tak blisko, że dało się wyczuć ciepło ciała tego drugiego. A tak daleko, jakby byli obcymi sobie ludźmi.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Brzydcy ludzie
Tagi: leżeć obok siebie, tak blisko, ciepło ciała, tak daleko, obcy s, obcy sobie ludzie
0
Zamarła. Nie lubiła, gdy zwracał się do niej pełnym imieniem. W takich chwilach przypominała sobie stanie w kącie za karę i mamę pytającą, czy przemyślała swoje postępowanie.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Brzydcy ludzie
Tagi: zamarła, nie lubiła, pełne imię, takie chwile, stanie w kącie, mama, postępowanie
0
Nowoczesne sprzęty specjalnie produkują tak, żeby za kilka lat się psuły, i trzeba znowu wyskakiwać z kasy. Gdyby ludzie szanowali dorobek rodziców, po dziś dzień służyłby niejednemu.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Brzydcy ludzie
Tagi: nowoczesne sprzęty, produkują, za kilka lat, psuły, wyskakiwać z kasy, ludzie, rodzice, dziś, Dzień
0
Zegar wiszący w salonie pamiętał przedwojenne czasy. Kołysał się z lewa na prawo ledwie słyszalną praca wahadła.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Brzydcy ludzie
Tagi: zegar, salon, przedwojenne czasy, z lewa na prawą, wahadło
0
Ani myślał tłumaczyć się starym babom, brzydkim nie tyle za sprawą skąpej urody, ile deficytu serdeczności. Współczułby ich mężom, ale pomarli lata temu, kiedy baby były życzliwsze, bo zapracowane.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Brzydcy ludzie
Tagi: tłumaczyć, stare baby, brzydkie, skąpa urod, uroda, deficyt, serdeczność, mężowie, lata temu, pomarli, baby, życzliwsze, zapracowane
0
Gdyby Heniek prowadził autobus, nie wlałby w siebie ani kieliszeczka. Trzeba być odpowiedzialnym! A tramwaj sam się prowadził po szynach, wystarczyło delikatnie zahamować, przystanku nie przejechać i ludzi w środku nie powywracać.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Brzydcy ludzie
Tagi: Heniek, autobus, kieliszeczek, odpowiedzialny, tramwaj, sam, szyny, zahamować, przystanek, ludzie
0
Babcia wycierała podłogę dwa razy dziennie. Po przyjściu męża z pola i po wyjściu w pole. Nie miał zwyczaju zdejmowania gumowców. Tupał mocno w sieni, żeby błoto odkleiło się od podeszew, ale i tak wnosił breję.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Brzydcy ludzie
Tagi: babcia, podłoga, dwa razy dziennie, mąż, pole, gumowce, sień, błoto, podeszwy, breja
0
Dobroczynne działanie nikotyny poszło w diabły. Najchętniej kazałby Sandrze się spakować i wracać do matki, ale wiedział, że nie przyjmie jej z powrotem. Nie chciała córki u siebie, w dodatku z małym bandytą.On też ich nie chciał.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Brzydcy ludzie
Tagi: dobroczynne działanie, nikotyna, diabły, Sandra, matka, z powrotem, Córka, mały bandyta
0
Jeśli człowiek ma tyle lat, na ile się czuje, to Henryk obudził się jako dwudziestolatek, a do wieczora przybyło mu góra dziesięć.
Autor: Żaneta Pawlik
Książka: Brzydcy ludzie
Tagi: czlowiek, ma tyle lat, czuje, Henryk, dwudziestolatek, wieczór, góra, dziesięć
0
Wszystkie cytaty z tej książki
+ Dodaj nowy cytat
Książka
Brzydcy ludzie
Żaneta Pawlik
Okładka książki - Brzydcy ludzie
Wszystkie cytaty z tej książki
Autor
Żaneta Pawlik
Wszystkie cytaty tego autora
Reklamy