Cytat

Miała nadzieję, że to prawda. Bardzo chciała, żeby była to prawda. Lecz tam, gdzie nie ma pewności, rodzą się wątpliwości.

Autor: Michał Śmielak
Książka: Wilcza chata

Więcej cytatów od tego autora

Studia skończyła terminowo i z wysoką średnią, mimo zawartego na trzecim roku związku małżeńskiego i mocno zaawansowanej ciąży, gdy zdawała egzamin magisterski.

Autor: Michał Śmielak
Książka: Wilcza chata

Słyszał ostatnio w radiu, że zapach kobiecych łez uspokaja mężczyzn, ale na niego to nie podziałało.

Autor: Michał Śmielak
Książka: Wilcza chata

Jeszcze mój dziadek mówił, że wieje, jakby kto się powiesił, albo że wichura, jakby diabli wesele odprawiali.

Autor: Michał Śmielak
Książka: Wilcza chata

Jan nie wierzył w przeczucia czy inne bzdury, jak wróżki, znaki zodiaku albo uzdrowienia, ale gdzieś w środku coś nie dawało mu spokoju. Nieuniknione musiało nadejść...

Autor: Michał Śmielak
Książka: Wilcza chata

Szara polska jesień. Jakaż to była zbitka trzech bardzo smutnych słów. Szara. Polska. Jesień. Co jedno, to smutniejsze. Mieszanka bezbarwnych dni, ołowianego nieba, przenikliwego zimna i podłego nastroju.

Autor: Michał Śmielak
Książka: Miasto Mgieł
Tagi: szara polska jesień, smutne slowa, szara, Polska, jesień, smutniejsze, mieszanka, bezbarwne dni, o, ołowiane niebo, przenikliwe zimno, podły nastrój

Podejrzenia o wampiryzm możemy podzielić na kilka kategorii. Pierwsza to ludzie, którzy już za życia wzbudzali pewien niepokój żyjących, i tutaj nie trzeba było wiele.

Autor: Michał Śmielak
Książka: Miasto Mgieł
Tagi: podejrzenie, wampiryzm, kilka kategorii, ludzie, życie, niepokój żyjących, nie trzeba było wiele

Historię piszą najczęściej pojedynczy ludzie, jednostki odpowiadające za los pozostałych.

Autor: Michał Śmielak
Książka: Miasto Mgieł
Tagi: historia, najczęściej, pojedynczy ludzie, jednostki, los pozostałych

Zazwyczaj im bardziej normalni się wydają, tym więcej mają tajemnic. Normalność skrywa tajemnice niczym skorupa żółwia jego wnętrze.

Autor: Michał Śmielak
Książka: Osada

Nie było daleko, zresztą w Sandomierzu nigdzie nie było daleko, właściwie z centrum do każdego punktu lewobrzeżnej, głównej części miasta dało się dotrzeć pieszo w piętnaście minut.

Autor: Michał Śmielak
Książka: Miasto Mgieł
Tagi: nie było, daleko, w Sandomierzu, nigdzie, centrum, każdy punkt, lewobrzeżna, główna część miasta, pieszo, piętnaście minut