Dlaczego warto? REJESTRACJA

Cytat

Uderzył mocniej. I jeszcze raz, i jeszcze, a święci z drewna, z drewnianym papieżem Polakiem na czele, przypatrywali się temu z martwą obojętnością.

Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
0

Więcej cytatów od tego autora

Nie mógł spać, bo gdy tylko zamykał oczy, widział Lacha, skurwiela, który zrujnował mu życie. A kiedy w końcu zasypiał, we śnie zakradał się do szpitala, gdzie tamten leżał po zawale, i dusił go poduszką. I tak noc w noc, niczym jakiś przeklęty Syzyf.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
0
Nie mieli bardziej wiarygodnego źródła niż pasterz przeniesiony z poprzedniej parafii za to, że zbyt żarliwie walczył o prawdziwą polskość. Jak widać i we władzach kościelnych są zakamuflowane siły antynarodowe. Gorzej, że także antykatolickie.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
0
Jeszcze trzy lata temu w pobliskim Leżajsku miał dom, żonę, córkę i pracę w tamtejszej szkole. No i to najważniejsze - alkohol. Teraz nie zostało mu nic. Chcąc się ratować, zamienił wódkę na piguły. To dlatego się tu zjawił, bo Rudnik był mekką piguł. To miasto miało mu przynieść szczęście, zamiast tego jeszcze go bardziej pogrążyło. Alkohol wychodził taniej od piguł i gdy pił, nie miał przynajmniej takich długów.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
0
To już mamy tu dwa trupy? Rozmnażają się tu u pana ci nieboszczycy, czy jak?
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
0
Jeszcze przed chwilą Zdybel był wściekły i głodny jak wilk, ale właśnie zabił głód w pizzerii przy rynku, a teraz wypłukiwał z siebie wściekłość łykami Leżajska. Myślał, że w takiej mieścinie, na takim zadupiu, jakimś pierdolonym końcu świata, będzie mógł zadźgać Brudkę w ciszy i spokoju.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
0
Zaczął się modlić, żeby tamten wstał i sobie poszedł jak najdalej stąd, lecz facet ani drgnął.Zimny trup, nie inaczej, więc nigdzie nie pójdzie. Musi dostał obuchem, bo strzału żadnego nie było, chyba że z tłumikiem.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
0
Wszyscy oni przekazują mu meldunki, w których raportują wszystko, co widzieli i słyszeli. Dzięki temu, choć w Rudniku uważają go za głupka i tak go właśnie nazywają: "wiejski głupek", on wszystkich zna i o wszystkim wie.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
0
- Nie żyje? - spytał.- Nie... Żyje. Jest w ciężkim stanie.Aż mu ulżyło, bo na to jej "nie" na moment stanęło mu serce.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
0
Rodzący się w jego głowie kac mieszał mu się już z rosnącym przygnębieniem.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
0
To święto jest bardzo ważne dla naszego miasta: Orlęta rudnickie. Nie rzeszowskie, nie warszawskie i nie lwowskie, a rudnickie.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
0
Wszystkie cytaty tego autora
REKLAMA

Więcej cytatów z tej książki

Nie mógł spać, bo gdy tylko zamykał oczy, widział Lacha, skurwiela, który zrujnował mu życie. A kiedy w końcu zasypiał, we śnie zakradał się do szpitala, gdzie tamten leżał po zawale, i dusił go poduszką. I tak noc w noc, niczym jakiś przeklęty Syzyf.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
0
Nie mieli bardziej wiarygodnego źródła niż pasterz przeniesiony z poprzedniej parafii za to, że zbyt żarliwie walczył o prawdziwą polskość. Jak widać i we władzach kościelnych są zakamuflowane siły antynarodowe. Gorzej, że także antykatolickie.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
0
Jeszcze trzy lata temu w pobliskim Leżajsku miał dom, żonę, córkę i pracę w tamtejszej szkole. No i to najważniejsze - alkohol. Teraz nie zostało mu nic. Chcąc się ratować, zamienił wódkę na piguły. To dlatego się tu zjawił, bo Rudnik był mekką piguł. To miasto miało mu przynieść szczęście, zamiast tego jeszcze go bardziej pogrążyło. Alkohol wychodził taniej od piguł i gdy pił, nie miał przynajmniej takich długów.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
0
To już mamy tu dwa trupy? Rozmnażają się tu u pana ci nieboszczycy, czy jak?
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
0
Jeszcze przed chwilą Zdybel był wściekły i głodny jak wilk, ale właśnie zabił głód w pizzerii przy rynku, a teraz wypłukiwał z siebie wściekłość łykami Leżajska. Myślał, że w takiej mieścinie, na takim zadupiu, jakimś pierdolonym końcu świata, będzie mógł zadźgać Brudkę w ciszy i spokoju.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
0
Zaczął się modlić, żeby tamten wstał i sobie poszedł jak najdalej stąd, lecz facet ani drgnął.Zimny trup, nie inaczej, więc nigdzie nie pójdzie. Musi dostał obuchem, bo strzału żadnego nie było, chyba że z tłumikiem.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
0
Wszyscy oni przekazują mu meldunki, w których raportują wszystko, co widzieli i słyszeli. Dzięki temu, choć w Rudniku uważają go za głupka i tak go właśnie nazywają: "wiejski głupek", on wszystkich zna i o wszystkim wie.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
0
- Nie żyje? - spytał.- Nie... Żyje. Jest w ciężkim stanie.Aż mu ulżyło, bo na to jej "nie" na moment stanęło mu serce.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
0
Rodzący się w jego głowie kac mieszał mu się już z rosnącym przygnębieniem.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
0
To święto jest bardzo ważne dla naszego miasta: Orlęta rudnickie. Nie rzeszowskie, nie warszawskie i nie lwowskie, a rudnickie.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
0
+ Dodaj nowy cytat
Książka
Zaprzaniec
Andrzej Mathiasz ;
Okładka książki - Zaprzaniec
Wszystkie cytaty z tej książki
Autor
Andrzej Mathiasz
Wszystkie cytaty tego autora
Reklamy