Dlaczego warto? REJESTRACJA

granice.pl
Cytaty
Książka: Zaprzaniec

Zaprzaniec - cytaty

Uderzył mocniej. I jeszcze raz, i jeszcze, a święci z drewna, z drewnianym papieżem Polakiem na czele, przypatrywali się temu z martwą obojętnością.

Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec

0

Zaczął się modlić, żeby tamten wstał i sobie poszedł jak najdalej stąd, lecz facet ani drgnął.Zimny trup, nie inaczej, więc nigdzie nie pójdzie. Musi dostał obuchem, bo strzału żadnego nie było, chyba że z tłumikiem.

Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec

0

Wszyscy oni przekazują mu meldunki, w których raportują wszystko, co widzieli i słyszeli. Dzięki temu, choć w Rudniku uważają go za głupka i tak go właśnie nazywają: "wiejski głupek", on wszystkich zna i o wszystkim wie.

Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec

0

- Nie żyje? - spytał.- Nie... Żyje. Jest w ciężkim stanie.Aż mu ulżyło, bo na to jej "nie" na moment stanęło mu serce.

Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec

0

Rodzący się w jego głowie kac mieszał mu się już z rosnącym przygnębieniem.

Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec

0

To święto jest bardzo ważne dla naszego miasta: Orlęta rudnickie. Nie rzeszowskie, nie warszawskie i nie lwowskie, a rudnickie.

Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec

0

Dodaj nowy cytat

życie(193)

ludzie(144)

miłość(135)

smierc(130)

bóg(112)

praca(103)

kobieta(76)

dzieci(69)

kobiety(66)

prawda(63)