Patrzę na ten świat z nadzieją że to parodia. Mimo to jakoś brakuje mi obaw. Dzięki mojej wierze we własną nieprzeciętność i bezbolesność prawdy żyję jak człowiek najlepiej żyć potrafi. Co z tego, że ludzie już dawno wyginęli, a ja pozostałam sama pośród bezuczuciowych i tępych ich sobowtórów…
przesuń
| Debiutant | Czeladnik poezji | Początkujący prozaik | Debiutant | Dobry znajomy |
|---|---|---|---|---|
| 0 książek | 17 wierszy | 2 opowiadań | 0 recenzji | 70 Logowań |
