Królowa Matka. Najbardziej niebezpieczna kobieta świata

Beata Bednarz
« powrót

Publicystyka - Obrazek

Jej narodziny miały być wynikiem współżycia hrabiego ze służącą pełniącą rolę matki zastępczej. Adolf Hitler nazwał ją najniebezpieczniejszą kobietą świata. Winston Churchill stwierdził, że nie chciałby znaleźć się w skórze jej wroga. W ciągu swojego szesnastoletniego panowania odgrywała jedną z najważniejszych ról na światowej scenie. Należała do pokolenia, które łączyło dwie epoki: zaprzęgów konnych i człowieka spacerującego po Księżycu. Bywała mściwa i apodyktyczna. Zręcznie manipulowała faktami i aranżowała po kryjomu wydarzenia, które doprowadzą do abdykacji jej szwagra. W historii zapisała się jednak jako waleczna królowa. Jaka naprawdę była Elżbieta - Królowa Matka?

Aktor i scenarzysta nagrodzony Oscarem za Gosford Park Julian Fellowes w rozmowie z autorką biografii Królowej Matki - lady Colin Campbell - przyzna, że Elżbieta doskonale pojęła jedno: bycie dobrym monarchą wymaga zdolności teatralnych. Była doskonałą aktorką, dzięki czemu potrafiła dodać splendoru i znaczenia swojej królewskiej funkcji. Mniej uzdolniony artysta nie podołałby tej roli w tak znakomity sposób. Tymi słowami wyrazi uznanie dla talentu aktorskiego Elżbiety, którą cechowały także mocna skłonność do teatralizacji, znakomite poczucie humoru i bystrość umysłu. Adolf Hitler nazwał brytyjską monarchinię najniebezpieczniejszą kobietą świata, gdyż przekonał się, że jest nie tylko inteligentna, ale także przebiegła i niezłomna. Za inteligencję, energię, roztropność i przenikliwość podziwiał ją Winston Churchill, który swojej kuzynce lady Sarah Spencer-Churchill wyznał: Elżbieta była genialnym strategiem, znakomitą królową i jedną z najbardziej przebiegłych osób, jakie w życiu spotkałem. Doskonale mieć ją za sprzymierzeńca, ale nie chciałbym nigdy znaleźć się w skórze jej wroga. W ciągu swojego szesnastoletniego panowania odgrywała jedną z najważniejszych ról na światowej scenie. Praprababka dziecka księżnej Kate i księcia Williama miała niezwykle długie i barwne życie. Należała do pokolenia, które łączyło dwie epoki: zaprzęgów konnych i człowieka spacerującego po Księżycu. Niewątpliwie była fascynującą i niezależną kobietą, która zawsze wiedziała, czego pragnie i jak dążyć do wytyczonego celu. Bywała mściwa i apodyktyczna. Zręcznie manipulowała faktami i aranżowała po kryjomu wydarzenia, które doprowadzą do abdykacji jej szwagra. W historii zapisała się jednak jako waleczna królowa.



elisabeth1„Kuchareczka”


Królowa Matka Elżbieta, z hrabiów Bowes-Lyon, pochodziła z jednej z najbogatszych i najznamienitszych rodzin brytyjskich - Strathmore’ów. Członkowie jej familii byli jednak przedstawicielami arystokracji średniej rangi. Urodziła się 4 sierpnia 1900 roku. Miejsce narodzin owiane jest tajemnicą. Oficjalnie podaje się Londyn, ale w 1937 roku z nie do końca wyjaśnionych powodów Elżbieta osobiście odsłoniła tablicę upamiętniającą parafię Wszystkich Świętych w Saints Paul’s Walden jako miejsce narodzin i chrztu. Okoliczności przyjścia na świat przyszłej królowej są zagadkowe również pod innym względem. Lady Colin Campbell w opublikowanej w 2012 roku biografii Królowej Matki (polski przekład ukazał się niedawno nakładem wydawnictwa Znak) przybliża teorię macierzyństwa zastępczego, które nie było niczym nadzwyczajnym w sferach arystokratycznych. Zgodnie z tą wersją Elżbieta jest niewątpliwie córką trzynastego hrabiego Strathmore i Kinghorne, ale nie jest, podobnie jak jej starszy o rok brat, David, dzieckiem jego żony Cecilii. Najprawdopodobniej urodziła ją Marguerite Rodiere - Francuzka, która służyła jako kucharka w posiadłości Saint Paul’s Walden po tym, jak lekarze zabronili Cecilii mieć dzieci z przyczyn zdrowotnych. Do tej wersji wydarzeń, jakoby przyszła królowa monarchii brytyjskiej była wynikiem współżycia hrabiego ze służącą pełniącą rolę matki zastępczej, należy podchodzić ostrożnie, gdyż brakuje dowodów potwierdzających tę hipotezę. Nie przeprowadzono dotąd badań genetycznych. Sama królowa nigdy jednoznacznie nie wypowiedziała się na temat krążących wokół jej narodzin plotek.


Elżbieta, złośliwie zwana później z tego powodu przez księcia i księżnę Windsoru „Kuchareczką”, wychowywała się w zgodnej i kochającej się rodzinie. Wpojonym jej w dzieciństwie przez matkę zasadom i wartościom pozostała wierna przez całe swoje studwuletnie życie. Dzieciństwo i młodość Elżbiety upływały pod znakiem dobrej zabawy, a także w atmosferze miłości i akceptacji. Zgodnie z duchem epoki wiktoriańskiej, matka zaszczepiła jej miłość do Boga, Monarchy i Ojczyzny. Nauczyła ją codziennie się modlić, wpoiła miłość do historii i tradycji, jednocześnie jednak dbała o to, aby jej dzieci za bardzo się nie przemęczały. Uważała bowiem, że nie powinno się psuć im dobrej zabawy narzucaniem zbyt wielu obowiązków związanych z nauką, co będzie miało duży wpływ na ukształtowanie się specyficznego stosunku królowej Elżbiety do edukacji własnych córek.



elisabeth2Życie towarzyskie


Do obowiązków wysoko urodzonych dzieci należała zabawa przy zachowaniu dobrych manier i reguł życia towarzyskiego. Ówcześni arystokraci wiedli ponoć o wiele bardziej aktywny tryb życia niż ich dzisiejsi potomkowie. Oprócz intensywnego udzielania się w towarzystwie (wspólne pikniki, bale, wieczorki) wszyscy dżentelmeni i oraz wiele dam jeździło konno, wybierało się na długie spacery, uprawiało wędkarstwo i uczyło się fechtunku. Szlachetnie urodzeni Brytyjczycy za swoją największą powinność uważali "bywanie w świecie". Ukształtowany w okresie panowania Stuartów styl bycia sfer arystokratycznych przetrwał aż do lat dziewięćdziesiątych XX wieku. Dopiero w ciągu ostatnich dwudziestu lat konieczność utrzymywania kontaktów z członkami tej samej grupy społecznej straciła na znaczeniu. Coraz więcej osób z wyższych sfer zaczęło realizować się choćby zawodowo. Pochodzenie klasowe przestało odgrywać istotną rolę. Natomiast sto lat temu odpowiednie pochodzenie, zamożność i znamienitość rodu oraz status w towarzystwie przesądzały o osiągnięciu sukcesu życiowego.


elizabeth3


Liczyła się ponadto niespotykana uroda, ale Elżbieta nie była, tak jak jej matka, rasową pięknością. Obie w młodości cechowały się miłą prezencją, która w połączeniu z wyjątkowym talentem towarzyskim i niepowtarzalną osobowością przyciągała wielu adoratorów. Liczne źródła wskazują, że dorastającą Elżbietę charakteryzowały bystrość umysłu, czarująca osobowość i pogodne usposobienie. Cechy te będą jej najważniejszymi atutami przez całe życie, umiejętnie wykorzystywanymi w towarzystwie, by mogła zrealizować swoje największe pragnienia. Nawet późniejsi wrogowie Królowej Matki będą przyznawać, że trudno się jej oprzeć, gdyż jest osobą inteligentną, przyjemną w obejściu i nadzwyczaj urzekającą. Ponieważ nie była córką wybitnego arystokraty, potomkinią domu książęcego lub dziedziczką ogromnej fortuny, brak odpowiedniego nazwiska, tytułu i majątku nadrabiała pewnością siebie i wyrachowaniem, a nawet swego rodzaju aktorstwem.




Znaleźć męża


Przed wybuchem pierwszej wojny światowej mało komu przychodziło do głowy, aby ktoś taki jak lady Elżbieta Bowes-Lyon mógł poślubić następcę tronu. Angielscy książęta od dwustu lat na swoje oblubienice wybierali potomkinie licznych niemieckich rodów. Po zakończeniu krwawego konfliktu nie było jednak nawet mowy


poprzednia
- [1] [2] [3] [4] [5] -


Zobacz też:

Publicystyka - Elegant, prawnik, poeta. Jan Brzechwa Elegant, prawnik, poeta. Jan Brzechwa Polak żydowskiego pochodzenia, który dzieciństwo spędził w Rosji. Uczestnik walk o niepodległość w 1918 roku, a potem wojny polsko-bolszewickiej. Wybitny prawnik, satyryk i poeta tworzący w cieniu genialnego więcej...
Publicystyka - Święta Rita od rzeczy niemożliwych Święta Rita od rzeczy niemożliwych Nie ma człowieka, który by nie musiał zmagać się z przeciwnościami losu. Każdy stara się skutecznie pokonywać trudności, wkładając w to maksimum sił, serca i rozumu. Zdarza się jednak, że to, z czym się borykamy więcej...
Opinie
Musisz być zalogowany by móc komentować.
emilly262013-08-30 12:25:10
avatar
Interesujący wywiad, pełen ciekawostek, których nie znamy na co dzień.
odpowiedz
POLUB NAS!
WYDAWCY POLECAJĄ
Zwyczajna łaska
Książka Racheli
Sekret Wesaliusza
REKLAMA
linia_1_reklama linia_2_reklama linia_3_reklama
 
STRONA GŁÓWNA

MOJE GRANICE
Dodaj/Opublikuj
Wirtualna biblioteczka
Ustawienia
Więcej opcji
KSIĄŻKI
recenzje
premiery, nowości
zapowiedzi wydawnicze
audiobooki
patronaty
rankingi
autorzy
rekomendacje
wyzwania czytelnicze
WIERSZE

OPOWIADANIA

KONKURSY

SPOŁECZNOŚĆ
forum
blogi
zdjęcia
filmy
kalendarz
książki za aktywność
PUBLICYSTYKA
wywiady
eseje
sylwetki twórców
recenzje filmów