Dlaczego warto?
REJESTRACJA
LOGOWANIE
KSIĄŻKI
Nowości
Zapowiedzi
Patronujemy
Autorzy
Cykle
Streszczenia
Wydawnictwa
FILMY
Nowości
Zapowiedzi
SERIALE
Wszystkie
Popularne
Seriale obyczajowe
Seriale tureckie
Telenowele
Seriale komediowe
Seriale kryminalne
Reality show
Programy rozrywkowe
NEWSY
Wszystkie
O tym się mówi
Filmy i seriale
Konkursy i nagrody literackie
Fragmenty książek
Promocje i wyprzedaże
Telewizja
Wydarzenia
RECENZJE
Wszystkie
Biografie, wspomnienia
Dla dzieci
Dla młodzieży
Dydaktyka
Fantasy, science fiction
Historyczne
Horror
Komiksy
Kryminał, sensacja, thriller
Kuchnia
Literatura faktu, reportaż
Literatura piękna
Medycyna i zdrowie
Obyczajowe
Pedagogika
Podróżnicze
Poezja
Popularnonaukowe
Poradniki
Przygodowe
Psychologia
Romans
Sport
Wiedza ezoteryczna
Young Adult
Zarządzanie i marketing
PUBLICYSTYKA
Wszystkie
Popularne
Wywiady
Recenzje filmów i seriali
Sylwetki twórców
Analiza
Esej
Felieton
Komentarz
Kurs pisania
Jak pisać wiersze?
Recenzje gier planszowych
Relacja
CYTATY
Wszystkie
O Życiu
O miłości
O kobietach
Złe
O ludziach
RANKING
SPOŁECZNOŚĆ
Wiersze
Opowiadania
Forum
Konkursy
Granice TV
Wymieniaj punkty na książki
Zdjęcia użytkowników
Wyzwania czytelnicze
Ranking użytkowników
BIBLIOTECZKA
granice.pl
Cytaty
Misterium Paschy to dramat śmiertelnego zranienia Jezusa. Rany zachował On w swoim chwalebnym ciele. Ranami legitymował się w spotkaniu ze swoimi uczniami. Niedowierzającemu Tomaszowi kazał ich dotykać. To wyraźny znak dla nas i dla naszej wiary. Potrzeba nam odwagi, aby uznać nasze rany i blizny, a nie ukrywać je lękliwie, nadrabiając pozą i maską. Rany Jezusa są ranami naszego świata i jego dramatycznych dziejów. Są także ranami Kościoła. Dlatego właśnie nie wstydźmy się ran naszej wiary! Wiary rzeczywistej, a nie urojonej.
Autor:
Wacław Hryniewicz
0
Rzeczywistość jest do zniesienia, gdyż jest niecała wiadoma. Dociera do nas w ułamkach zdarzeń, w strzępach relacji. Wiemy o spokojnych pochodach ludzi idących bez sprzeciwu na śmierć. O skokach w płomienie, o skokach w przepaść. Ale jesteśmy po tej stronie muru.
Autor:
Zofia Nałkowska
0
Nic nie można poradzić na to, jaki jest świat. To żywioł. Jest, jaki jest. Trzeba po prostu nauczyć się z nim borykać.
Autor:
Jarosław Grzędowicz
0
Z punktu widzenia cywili wojna to nieubłagane piętrzenie się kolejnych spraw, które stają się niemożliwe. Ale niezależnie od tego, czego nie możesz już robić, nadal musisz jeść. W czasie wojny ludzkie życie zaczyna kręcić się wokół jedzenia : po pierwsze, chodzi o to, by przeżyć, a po drugie - by nie stracić człowieczeństwa.
Autor:
Annia Ciezadlo
0
Nikt jednak nie zdaje sobie sprawy, czym jest i jak śmiertelnie jest niebezpieczna dla matki i dziecka psychoza poporodowa. Coś, co zaczyna się nagle, bez ostrzeżenia i rozwija błyskawicznie. Coś, czego zaatakowana kobieta nie potrafi zrozumieć ani nazwać (...)
Autor:
Katarzyna Michalak
0
Zapytałem go, dlaczego został księdzem, a on odpowiedział, że jeśli już człowiek musi dla kogoś pracować, to najlepszym szefem jest szef nieobecny.
Autor:
Jeanette Winterson
0
Gruby płaszcz ciszy pokrywał drewno i kamień Domu na Wzgórzu, a cokolwiek wędrowało w tych murach, wędrowało samotnie.
Autor:
Shirley Jackson
0
Czyż Anglosasi nie byli jedynie bezecnymi prostakami, których arogancki opór należało bez litości zdławić?
Autor:
Kathleen E. Woodiwiss
0
Samotność zawsze była dla niego zawsze tylko chwila wyczekiwania na powrót do świata pełnego więzi.
Autor:
Kamila Shamsie
0
Ten kraj to nic dobrego. Rozszarpujemy się tu wzajemnie na strzępu.
Autor:
Zadie Smith
0
Niebo przysypało fiord cukrem pudrem.
Autor:
Lars Saabye Christensen
0
Zawsze sprawdzaj tylne siedzenie. Tak jest bezpieczniej.
Autor:
Kristin Cast
0
Próżnia. Kiedyś lubił to słowo, ale teraz dowiedział się, co tak naprawdę ono oznacza.
Autor:
Drusilla Campbell
0
Nie wiem, czy rozumiesz, ale gdybyś mnie poprosiła, żebym poleciał na księżyc i przywiózł ci go tutaj, też znalazłbym jakiś sposób.
Autor:
Abbi Glines
0
Droga biegła teraz lekko w dół i widać było już z bliska Palermo pogrążone w zupełnym mroku. Niskie, ściśnięte jeden przy drugim domy były przytłoczone kolosalnymi budynkami klasztornymi, które trudno by nawet zliczyć. Stały one często grupami po dwa, po trzy, klasztory męskie, żeńskie, klasztory bogate i klasztory biedne, klasztory arystokratyczne i klasztory gminne, klasztory jezuitów, benedyktynów, franciszkanów, kapucynów, karmelitów, teatynów, augustianów... Wznosiły się nad nimi wyblakłe kopuły o niepewnych,
Autor:
Giuseppe Tomasi di Lampedusa
0
←
pierwsza
poprzednia
2264
2265
2266
2267
2304
2314
2324
2404
2424
2444
następna
ostatnia
→
Dodaj nowy cytat
Najpopularniejsze tagi
życie(193)
ludzie(144)
miłość(135)
smierc(130)
bóg(112)
praca(103)
kobieta(76)
dzieci(69)
kobiety(66)
prawda(63)
Reklamy