Dlaczego warto?
REJESTRACJA
LOGOWANIE
KSIĄŻKI
Nowości
Zapowiedzi
Patronujemy
Autorzy
Cykle
Streszczenia
Wydawnictwa
FILMY
Nowości
Zapowiedzi
SERIALE
Wszystkie
Popularne
Seriale obyczajowe
Seriale tureckie
Telenowele
Seriale komediowe
Seriale kryminalne
Reality show
Programy rozrywkowe
NEWSY
Wszystkie
O tym się mówi
Filmy i seriale
Konkursy i nagrody literackie
Fragmenty książek
Promocje i wyprzedaże
Telewizja
Wydarzenia
RECENZJE
Wszystkie
Biografie, wspomnienia
Dla dzieci
Dla młodzieży
Dydaktyka
Fantasy, science fiction
Historyczne
Horror
Komiksy
Kryminał, sensacja, thriller
Kuchnia
Literatura faktu, reportaż
Literatura piękna
Medycyna i zdrowie
Obyczajowe
Pedagogika
Podróżnicze
Poezja
Popularnonaukowe
Poradniki
Przygodowe
Psychologia
Romans
Sport
Wiedza ezoteryczna
Young Adult
Zarządzanie i marketing
PUBLICYSTYKA
Wszystkie
Popularne
Wywiady
Recenzje filmów i seriali
Sylwetki twórców
Analiza
Esej
Felieton
Komentarz
Kurs pisania
Jak pisać wiersze?
Recenzje gier planszowych
Relacja
CYTATY
Wszystkie
O Życiu
O miłości
O kobietach
Złe
O ludziach
RANKING
SPOŁECZNOŚĆ
Wiersze
Opowiadania
Forum
Konkursy
Granice TV
Wymieniaj punkty na książki
Zdjęcia użytkowników
Wyzwania czytelnicze
Ranking użytkowników
BIBLIOTECZKA
granice.pl
Cytaty
Autor: Swietłana Aleksijewicz
Swietłana Aleksijewicz - cytaty
Jestem tak zwany mało pijący... Piję, a ciągle mało...
Autor:
Swietłana Aleksijewicz
0
Niemcy przyjechali do naszej wsi. Następnego dnia zaczęli sadzić klomb i budować latrynę. starsi ludzie do dzisiaj wspominają, jak Niemcy sadzili kwiaty....
Autor:
Swietłana Aleksijewicz
0
A na wojnie, jak już pani powiedziałem, od razu było widać -- jaki człowiek jest i ile jest wart. Tam się nie schowa.
Autor:
Swietłana Aleksijewicz
0
A sednem zawsze jest to, że tak ciężko umierać i tak nie chce się umierać. A jeszcze ciężej -- zabijać, i tego jeszcze bardziej się nie chce, bo kobieta daje życie. Przynosi w darze. Długo nosi je w sobie, donasza. Zrozumiałam, że kobietom trudniej przychodzi zabijanie...
Autor:
Swietłana Aleksijewicz
0
Człowiek zawsze chce żyć, we wojnę też. We wojnę dowiesz się niejednego... Nie ma bestii gorszej niż człowiek. To człowiek człowieka zabija, a nie kula. Człowiek człowieka...
Autor:
Swietłana Aleksijewicz
0
Moja koleżanka zobaczyła dowódcę pułku i krzyczy: 'Stójcie, kto idzie? Przepraszam, ale będę strzelała!" Wyobraża sobie pani? Krzyczy: "Przepraszam, ale będę strzelała!
Autor:
Swietłana Aleksijewicz
0
Cóż ja mogę pani powiedzieć? Najsprawiedliwsza na tym świecie jest śmierć. Nikt się jeszcze od niej nie wykupił. Ziemia przyjmuje wszystkich: i dobrych, i złych, grzeszników. Inszej sprawiedliwości nie ma na świecie.
Autor:
Swietłana Aleksijewicz
0
Musze powiedzieć, żeby pani miała pojęcie... żeby pani wiedziała, co się działo w naszych duszach - takich ludzi, jakimi byłyśmy wtedy, na pewno już nigdy nie będzie. Nigdy! Takich naiwnych i takich szczerych. Z taką wiarą!
Autor:
Swietłana Aleksijewicz
0
Umieraliśmy w imię życia, nie wiedząc jeszcze, czym ono jest. O wszystkim czytaliśmy tylko w książkach. Lubiłam filmy o miłości...
Autor:
Swietłana Aleksijewicz
0
Ludzie są zajęci zarobkami, daczami, samochodami, kiełbasą. My nie obchodzimy nikogo. Gdybyśmy sami nie walczyli o swoje prawa, nic by nie wiedziano o tej wojnie. Gdyby nas nie było tak wielu, setek tysięcy, to przemilczano by nas, tak ja w swoim czasie Wietnam, Egipt... Myśmy tam wszyscy wspólnie nienawidzili "duchów". Kogo mamy dzisiaj nienawidzić, żeby mieć przyjaciół?
Autor:
Swietłana Aleksijewicz
0
A całe nasze nieszczęście polega na tym,że u nas kaci i ofiary to są ci sami ludzie.
Autor:
Swietłana Aleksijewicz
0
Zawsze znajdą się tacy ludzie, którzy mają czarną duszę. Żyją jakby duszy nie mieli, bo serce mają tylko medyczne, a nie ludzkie, nikogo im nie żal.
Autor:
Swietłana Aleksijewicz
0
Do strefy czarnobylskiej zawieźliśmy wesoły spektakl "Daj wody,studnio".Bajkę.Przyjechaliśmy do Chocimska,miasta rejonowego.Tam jest sierociniec,tych dzieci nigdzie nie wywieziono.
Autor:
Swietłana Aleksijewicz
0
Pierwszym zabitym, którego zobaczyłam, był mały chłopiec. Leżał i patrzył w górę, a ja go próbowałam obudzić... Budziłam... Nie mogłam zrozumieć, że nie żyje. Miałam kostkę cukru, dawałam mu ten cukier, żeby tylko wstał. Ale nie wstawał... (Wala Brinska lat 12).
Autor:
Swietłana Aleksijewicz
0
Człowiek raz się rodzi i raz
Autor:
Swietłana Aleksijewicz
0
←
pierwsza
poprzednia
6
7
8
9
następna
ostatnia
→
Dodaj nowy cytat
Najpopularniejsze tagi
życie(193)
ludzie(144)
miłość(135)
smierc(130)
bóg(112)
praca(103)
kobieta(76)
dzieci(69)
kobiety(66)
prawda(63)
Reklamy