Wisława Szymborska

Wisława Szymborska - biografia, życie i twórczość

Wisława Szymborska współzakładała Stowarzyszenie Pisarzy Polskich, otrzymała Order Orła Białego. Związana z Krakowem. Jej pierwszy opublikowany wiersz to „Szukam słowa" (1945, wydrukowany na łamach „Dziennika Polskiego), debiutowała w 1952 roku w Czytelników tomem „Dlatego Żyjemy". Przygotowany przez nią wcześniej tomik „Wiersze" został w 1949 roku odrzucony przez cenzurę. Kierowała działem poetyckim „Życia Literackiego", publikowała na łamach „Tygodnika Powszechnego".

Wisława Szymborska - dzieciństwo

Wisława Szymborska urodziła się na Prowencje, w folwarku nieopodal Kórnika (poznańskie). Jej ojcem był Wincenty Szymborski, prawicowy polityk, zarządzający włościami hrabiego Władysława Zamoyskiego. Matką – Anna Maria z domu Rottermund. Po wybuchu II wojny światowej Szymborska uczyła się na tajnych kompletach, w 1943 zaczęła pracę jako urzędniczka na kolei. Wówczas po raz pierwszy przygotowała ilustracje do książki – był to podręcznik języka angielskiego „First steps in English" Jana Stanisławskiego, pisywała opowiadania i wiersze.

Wisława Szymborska - młodość

W 1945 roku włączyła się w życie literackie Krakowa. Rok później dołączyła do grupy literackiej „Inaczej", jak sama pisała, pozostawała pod mocnym wpływem poezji Czesława Miłosza. Studiowała polonistykę na UJ, później przeniosła się na socjologię. Magisterki nie obroniła z braku środków do życia.

Wisława Szymborska - mężczyźni, Adam Włodek, Kornel Filipowicz

W 1948 wyszła za mąż za Adama Włodka, również poetę. Początkowo mieszkali razem w Domu Literatów przy ul. Krupniczej 22, co nie pozostało bez wpływu na jej wiersze. Rozwiedli się w 1954 roku. Dopiero 13 lat później Szymborska trwale związała się z Kornelem Filipowiczem. Związek ten przerwała śmierć twórcy.

Wisława Szymborska - socrealizm

Od 1957 roku współpracowała z paryską „Kulturą". W latach 1945-1966 należała do PZPR, przeżyła fascynację socrealizmem (wiersze „Robotnik nasz mówi o imperialistach”, „Wstępującemu do Partii”, „Na powitanie budowy socjalistycznego miasta”), jednak z czasem jej poglądy się zmieniły i kilkakrotnie aktywnie protestowała przeciwko działaniom władz komunistycznych w Polsce.

Wisława Szymborska - dojrzała twórczość

Zasłynęła swoim poczuciem humoru i ironią. Prócz liryki tworzyła zabawne limeryki, stworzyła także liczne gatunki literackie: lepiej, moskaliki, obwódki i altruitki, będące rodzajem żartu i zabawy słowem.

Wisława Szymborska - nagroda Nobla

Wisława Szymborska otrzymała Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury w 1996 roku za całokształt twórczości, a zwłaszcza za poezję, która z ironiczną precyzją pozwala historycznemu i biologicznemu kontekstowi ukazać się we fragmentach ludzkiej rzeczywistości — tak w uzasadnieniu przyznania nagrody napisał Komitet Noblowski.

Po otrzymaniu Nagrody Nobla w dziedzinie literatury sekretarzem Wisławy Szymborskiej został Michał Rusinek. Po śmierci poetki został prezesem Fundacji Wisławy Szymborskiej, która opiekuje się dziedzictwem noblistki i przyznaje nagrody, wyróżnienia oraz stypendia literackie. 

Wisława Szymborska zmarła 1 lutego 2012 w Krakowie.