Dlaczego warto? REJESTRACJA

Dzięki tobie chcę więcej: więcej czasu, więcej twojej miłości, więcej ciebie.
Autor: Amy A. Bartol
0
Bali się kropli wody, a włazili do pełnych nią wanien.
Autor: Charles Bukowski
0
Spinoza uważał żywotność za najczystszą z cnót, za jedyną cnotę. Naturalna potrzeba przetrwania, rozwijania się - twierdził - to cecha wspólna wszystkim istotom żywym. Ale co się dzieje, kiedy witalność staje się tak potężna, że cnota Spinozy obraca się przeciwko człowiekowi, który zamiast się rozwijać, żywcem pożera sam siebie?
Autor: Michael Greenberg
0
Czechów złamać nie sposób, bo są jak wierzbowa witka: można ich przygiąć do ziemi,ale wystrzelą z powrotem do góry w najmniej oczekiwanym momencie.
Autor: Ales Palan
0
Jestem książką, którą musisz przeczytać. Książka sama ci się nie przeczyta. Ona nawet nie wie, o czym jest. I ja nie wiem, o czym jestem...
Autor: Christopher Isherwood
0
Nic bardziej zwierzęcego, niż czyste sumienie, na trzeciej planecie Słońca.
Autor: Wisława Szymborska
0
Uwierzyć w miłość Boga - znaczy żyć miłością.
Autor: Franciszek Blachnicki
0
Było za wcześnie, żeby pójść do sklepu. Było za wcześnie, żeby żyć, więc tylko chodził od ściany do ściany i umierał.
Autor: Olga Tokarczuk
0
Twoim powołaniem jest poezja i... miłość.
Autor: Stefania Jagielnicka
0
Szósta rozmowa
Autor: Przemysław Jankowski
0
Głęboki, dojmujący smutek, który w końcu wypłynął na powierzchnię, brał się zarówno z obszarów świadomości, jak i nieświadomości.
Autor: Bronnie Ware
0
Ćwiczenia hiperdramatyczne zmierzają ku konkretnemu celowi: ograbić model z jego ludzkiego charakteru, z jego przekonań, emocjonalnej stabilności, siły woli, odrzeć go z godności, przekształcając w przedmiot, na którego bazie można stworzyć sztukę. ,,Musimy zniszczyć istotę ludzką, żeby stworzyć dzieło" - mówią hiperdramatyści.
Autor: José Carlos Somoza
0
Twarz swoją widzę łagodną, dobrotliwą, uśmiecham się przez mgłę swoich oczu do ludzkich uśmiechów, do każdego, kogo oczy moje napotkają, do parku za oknem, do nieba, do życia mojego, do wspomnień wygładzonych jak kamyki w rzece, i nie czuję nic prócz ulgi, wielkiej ulgi. Uśmiecham się. Jakżeż dostatnie stamtąd jest moje życie, jakżeż szczęśliwe, spokojne stamtąd, jakżeż inne niż to teraz. Stamtąd. Widzę się tak, że aż zazdroszczę sobie tej starości. I tak spokojny, że prawie piękny. Prawie tak piękny, jak po łagodnej śmierci.
Autor: Wiesław Myśliwski
0
Pisarze są najbardziej zbliżeni do aniołów, ponieważ też mają skrzydła.
Autor: Magdalena Samozwaniec
0
-Wiecie co? Jeśli naszym starym udało się obalić komunę, to chyba my poradzimy sobie z jedną Olgą. nie?
Autor: Ewa Nowak
0
←pierwsza poprzednia 6041 6042 6043 6044 6081 6091 6101 6181 6201 6221 następna ostatnia→
Dodaj nowy cytat
Najpopularniejsze tagi
Reklamy