W życiu człowieka tyle samo radosnych chwil, co tych smutnych, odbierających chęć istnienia.Każdy nastepny etap jest kolejnością powstałą z rozbitych kawałków szkła naszej przeszłości i uzbieranych doświadczeń. Kres dotychczasowości jest motorem budowania szklanych konstrukcji, właśnie poprzez ból i zahartowane łzy.
"Ani się obejrzysz, a pewnego dnia stwierdzisz, że to życie... przeminęło."
Nie sądźcie książki po okładce. Pod surowym klepiskiem może kryć się prawdziwy skarb...
Gioia zostaje sama w kuchni, nie może w siebie wcisnąć spaghetti, i nietylko dlatego, że smakiem przypomina oponę rozgrzaną na słońcu, ale teżdlatego, że gdy tylko matka wychodzi z pokoju, pojawia się w jej głowiepytanie: „A jeśli jego ojciec tu teraz przyjdzie, to co ona mupowie?”.
W życiu człowieka tyle samo radosnych chwil, co tych smutnych, odbierających chęć istnienia.
Każdy nastepny etap jest kolejnością powstałą z rozbitych kawałków szkła naszej przeszłości i uzbieranych doświadczeń. Kres dotychczasowości jest motorem budowania szklanych konstrukcji, właśnie poprzez ból
i zahartowane łzy.