Danina krwi

Nie czytałam fantasy czy science fiction już co najmniej ze dwadzieścia lat. Jako, że lubię nowe wyzwania, to gdy otrzymałam możliwość przeczytania " Daniny krwi" to postanowiłam po tą książkę sięgnąć. I dobrze się stało, bardzo fajnie spędziłam przy niej czas. Gdy autor pisze powieść obyczajową, kryminał czy thriller to obraca się w obrębie otaczającej go rzeczywistości. Ktoś kto pisze fantasy musi sobie taką rzeczywistość najpierw stworzyć, wykreować bohaterów, którzy w tej nowej rzeczywistości zaistnieją. I należy przyznać, że autorce się to bardzo dobrze udało. Cała akcja rozgrywa się zatem w dwóch różnych światach, ludzkim i wampirzym. Pewnie każdy czytelnik coś tam słyszał lub czytał o wampirach oraz tzw. łowcach. Czy można być jednocześnie człowiekiem i wampirem? Czy możliwe jest przemieszczanie się między tymi światami? Jeżeli tak to jak to się odbywa? Czy wampiry mają duszę? Czy odczuwają emocje? Czy odczuwają ból?  Czy wampiry mogą mieć wyrzuty sumienia? Wszystkie odpowiedzi na te pytania znajdziecie w powieści Pani Aleksandry. Pewne jest, że w obydwu tych światach istnieją  mieszkańcy, którzy są żądni władzy i blasku. Cała intryga jest dobrze przemyślana. Akcja toczy się swoim tempem, bez zbytniego pośpiechu. Fabuła mnie wciągnęła. Atmosfera była mroczna i tajemnicza. Szarpały mną różne emocje np. gniew, wściekłość, irytacja ale i wspólczucie czy życzliwość. Myślałam, że już wyrosłam  fantasy  a tu taka miła niespodzianka. Jeszce kilka słów o bohaterach. Od samego początku polubiłam Anastazję bez względu na to gdzie przebywała i jakie prowadziła życie. Bardzo jej kibicowałam. Natomiast cały czas byłam nieufna wobec Damiena. Dawało się w tej postaci wyczuć jakiś fałsz. Dodatkowo autorka doprawiła całą opowieść bardzo subtelnym romansem.  A że ma ona bardzo lekkie pióro to książkę czytało mi się lekko, miło i przyjemnie. Drażniło mnie tylko ciągłe przypominanie, że minęło pięćdziesiąt lat odkąd Anastazja została wygnana ze " Społeczeństwa" i przez tyle lat nie piła krwi. Bez przypominania tego i tak cały czas o tym pamiętałam. Ale w odbiorze całej powieści to nie przeszkadzało. Jeśli to był debiut autorki to z ogromną przyjemnością sięgnę po kolejne jej powieści. A najchętniej widziałabym dalszy ciąg poczynań głównych bohaterów.    Dziękuję autorce za możliwość zapoznania się z książką.

 

(Kliknij aby rozwinąć opinię)