Halszka. Ślady nieobecności

„Ślady nieobecności” Aldony Żółtowskiej, drugi tom poruszającej serii Halszka, to opowieść przepełniona emocjami, tajemnicą i bolesną przeszłością, która z każdym rozdziałem odkrywa kolejne warstwy dramatycznego losu tytułowej bohaterki. Autorka przenosi czytelnika do roku 1949, gdzie młody nauczyciel Maksymilian Werecki natrafia na fotografię Bartosza Gertnera w rzeczach tragicznie zmarłej Halszki. Ten niepozorny przedmiot staje się początkiem wstrząsającej podróży w przeszłość – zarówno dla nauczyciela, jak i dla samego Gertnera, który zaprzecza jakimkolwiek związkom z kobietą, choć jego reakcja zdradza coś zupełnie innego.

Kiedy Gertner przekazuje Maksymilianowi stary dziennik Halszki, jej historia zaczyna układać się w pełen bólu i sekretów obraz. Żółtowska prowadzi czytelnika przez opowieść, w której miłość splata się z tragedią, a prawda o życiu Halszki okazuje się znacznie bardziej złożona, niż ktokolwiek przypuszczał. To książka o pamięci, stracie i o tym, jak głęboko tkwią w człowieku rany, które nie miały szansy się zagoić.

Autorka pisze w sposób niezwykle subtelny, a jednocześnie intensywny. Jej styl jest poetycki, pełen wyczucia i psychologicznej głębi, dzięki czemu czytelnik może wniknąć w emocje bohaterów – ich lęki, wstyd, nadzieje i wspomnienia, które nie dają o sobie zapomnieć. Trudna tematyka, związana z dramatami powojennej Polski, nie jest tu jedynie tłem, lecz sercem opowieści, która uświadamia, jak przeszłość potrafi wpływać na kolejne pokolenia.

Podczas lektury towarzyszy nieustanne napięcie, melancholia i narastające współczucie, szczególnie w momentach, gdy prawda o losach Halszki powoli wychodzi na światło dzienne. To historia, która chwyta za serce i zmusza do refleksji – o tym, jak niewiele wiemy o życiu ludzi mijanych na co dzień i jak wiele tajemnic potrafi ukrywać milczenie.

„Ślady nieobecności” to idealna książka dla czytelników lubiących literaturę obyczajową z psychologiczną głębią, dla miłośników powojennych historii i opowieści o trudnych wyborach, skomplikowanych relacjach oraz emocjach, które zostają na długo po przewróceniu ostatniej strony. Aldona Żółtowska tworzy pełną wrażliwości i mroku narrację, którą warto poznać – porusza, angażuje i pozostaje w pamięci na długo.

114/52/2025
"Halszka. Ślady nieobecności" Aldona Żółtowska AxisMundi #recenzja #współpracabarterowa #współpracarecenzencka #halszka #tom2

Ścieżki przeznaczenia

W drugim tomie autorka rozwija historię tytułowej Halszki. Maksymilian poznaje losy Halszki z dziennika niejakiego Trelewicza. Po opuszczeniu przez nią pani Ireny, dziewczyna trafia do pałacu w Chalinie, gdzie zostaje zatrudniona jako dama do towarzystwa pani Joanny Wilczewskiej. Tam poznaje Aleksandra Trelewicza, z którym przeznaczenie zwiąże jej ścieżki na długo.

"Halszka. Ślady nieobecności" to drugi tom historii o tajemniczej dziewczynie, której los zaintryguje naszego bohatera. Poznajemy tu historię Halszki, jej życiowe i miłosne zawirowania, a także losy pozostałych bohaterów serii. Zasmuciło mnie rozwiązanie losów pani Olgi i Ireny, te dobroduszne kobiety podbiły moje serce.

Historia Halszki w tym tomie nabiera rumieńców, a zakończenie daje nadzieję na pozytywne rozwiązanie jej historii. Zapowiada się tom trzeci i jestem go bardzo ciekawa. Autorka także w tym tomie kreśli przed czytelnikiem obraz rzeczywistości wojennej, a także komunistycznej. Książkę czyta się z ciekawością, nie brak tu wzruszeń, a czytelnik kibicuje bohaterom z całego serca podczas lektury.

Dwa bardzo udane tomy serii, czekam na trzeci tom, a Wam polecam lekturę książek pani Aldony. Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu AxisMundi.

Znacie twórczość Aldony Żółtowskiej? Jeśli nie, to radzę szybciutko ją nadrobić. Po moim zachwycie nad pierwszym tomem "Halszki", z przyjemnością przeczytałam drugą część "Ślady nieobecności".

I mam teraz kłopot, by nie zdradzić zbyt wiele... Ten drugi tom dał wiele wyjaśnień i już pragnę zaznaczyć, by czytać chronologicznie, by się nie pogubić. Gdy zaczęłam czytać tenże tom, poczułam ulgę, gdyż wszystko zaczęło się układać tak, jak przypuszczałam, choć  nie było sielsko i idealnie.

W tej części autorka jeszcze bardziej skupiła się na przeszłości bohaterów, zwłaszcza tytułowej Halszki Antoniewicz. Cieszę się, że pisarka jeszcze bardziej przybliżyła jej postać. Zafundowała wiele istotnych informacji, które wskoczyły na odpowiednie miejsce, dając mi prawdziwą ucztę literacką. Pokochałam tę historię całym sercem, a Halszka jest dla mnie niezwykle hardą, pracowitą kobietą o ogromnej inteligencji, wrażliwości i empatii.Szalenie jej kibicowałam, by uporała się z przeszłością i otworzyła się na nowe.

"Halszka" to piękna, wciągająca opowieść o zaufaniu w czasie wojny i tuż po niej,o ciemnych zakamarkach ludzkiej duszy, o samotności, kiedy bliscy zawodzą, próbie odnalezienia siebie, własnych wartości i spokoju, o miłości, która nie zawsze daje radość oraz poszukiwaniu swojego miejsca na ziemi. Czytajcie i zachwyćcie się razem ze mną.