Hologramowy Świat I

Hologramowy Świat I to książka nieoczywista, zaskakująca, zupełnie inna. Prowadzi czytelnika przez kolejne sposoby patrzenia na rzeczywistość i jest ciekawą próbą zrozumienia świata i człowieka. Zacznijmy może od tego, jaką formę przyjmuje książka Iwony Gajdy. Nie jest to powieść, nie jest to literatura popularnonaukowa, ale coś pomiędzy, co wymyka się klasyfikacji. Można określić to jako prozę filozoficzną, refleksyjną, zdecydowanie literacką, w której pojawia się narrator. Najpierw skupiamy się na świecie jako strukturze, świecie rozumianym nie tylko jako planeta czy środowisko życia, ale jako system energii, informacji, procesów biologicznych i świadomości. Autorka rezygnuje z klasycznej narracji fabularnej, bo zamiast bohatera dostajemy świadomość, która zmienia formy istnienia i perspektywy poznania. Książka prowadzi czytelnika przez różne poziomy rzeczywistości. Startujemy od wiedzy dostępnej w Internecie i rozmów z naukowcami, przez refleksję nad kondycją planety i człowieka, aż docieramy do wizji rozwoju genetycznego, sztucznej inteligencji i możliwych konsekwencji technologicznego postępu. Dalej narracja oddala się od ludzkiego punktu widzenia, bo akcję śledzimy z perspektywy fotonu, atomu węgla, świadomości wszechświata, pamięci i zmysłów wykraczających poza ciało. Hologramowy świat I pyta o granice poznania. Czy wiedza naukowa wystarcza, by zrozumieć świat, czy rozwój technologii prowadzi do odpowiedzialności, czy

...
(czytaj dalej)