bubble

Każdy, kto czytał dwie pierwsze części trylogii Andersa de la Motte o Grze w alternatywną rzeczywistość, z pewnością wyczekiwał ostatniej jej części, czyli powieści [bubble].

Sama dałam się wciągnąć w Grę, zwłaszcza że powieści de la Motte’a to specyficznie pisane kryminały, które w niczym nie przypominają dotychczas przeze mnie czytanych.

Główni bohaterowie, czyli HP i Rebecca, są rodzeństwem, które różni właściwie wszystko. Ona, to eks policjantka, pracująca w tej chwili jako szefowa firmy ochroniarskiej. Rzetelna, obowiązkowa, ambitna. On, to lekkoduch, mocno oderwany od rzeczywistości, raz po raz wpadający w konflikty z prawem. Na sumieniu ma niejedno, zwłaszcza od chwili znalezienia telefonu, który wciągnął go do gry. Pobicia, to tylko lżejsze z przestępstw, które są mu przypisywane.

                Ta część, początkowo jest najmniej widowiskowa i spektakularna. W porównaniu z poprzednimi wieje nudą. Szybkie tempo rozpoczyna się stosunkowo późno, a początkowa stagnacja zamienia się w szaleństwo w najczystszej postaci. Są jadowite węże, przypadkowe i całkiem świadome strzały, ucieczki, porwania, etc. Początkowe przeświadczenie, że autorowi wyczerpały się pomysły, zamienia się w pewność, że podobnie jak bohaterowie, autor przyczaił się, by uderzyć w czytelnika ze zdwojoną siłą i energią.

HP tym razem jest całkowicie odmieniony. Po doświadczeniach z firmą Argos Eye przyjmuje rolę odmienną niż ta, do której zdążył przyzwyczaić czytelnika. Nie wiadomo więc, kto ściga, a kto jest ścigany. Rebecca zepchnięta zostaje do narożnika, przyjmuje pozę osoby ubezwłasnowolnionej i zmarginalizowanej, od której niewiele zależy. Ale jak wiadomo, de la Motte uwielbia zaskakiwać przedziwnymi sytuacjami, odwracaniem o 180 stopni akcji i wydarzeń, dlatego i role rodzeństwa wielokrotnie ulegać będą rekonstrukcjom.

Zarówno HP, jak i Rebecca zyskują sprzymierzeńców. A może jednak to wszystko pozory i ich sprzymierzeńcy są wrogami? Do końca nie wiadomo, którzy ze starych – nowych znajomych, mówią prawdę, a którzy kłamią. A nawet, czy jest tu ktokolwiek, kto mówi choćby część prawdy…

Nie wiadomo, czy gra jest warta świeczki i o co tak naprawdę (poza wpływami) chodzi. Rośnie też zwątpienie, czy którykolwiek z graczy wie, przeciw czemu lub komu walczy.

Jedno jest pewne. HP podejrzewany jest o przygotowania do zamachu na rodzinę królewską. Czy rzeczywiście jego nowe towarzystwo ma coś wspólnego z akcją terrorystyczną, tego czytelnik będzie dowiadywał się stopniowo.

 [Bubble] pokazuje dobitne, iż zdrada ze strony przyjaciół boli podwójnie. Zwłaszcza, gdy każdy będzie próbował grać na własną rękę i według swoich reguł. To odkrycie mocno wstrząśnie Beccą i HP, którzy sami co rusz będą odkrywać zdrajców w swoim najbliższym otoczeniu.

Im więcej szczegółów poznaje czytelnik, tym większą ma pewność, że nie ma pojęcia, kto mówi prawdę, a kto łże. Zastanawia się również, czy czasem nie wszyscy są nieświadomymi uczestnikami chorej gry, całkowicie zależnymi od czyjegoś chorego umysłu. Wzajemnie napuszczani przeciw sobie, podejmują się działań, które wydają się nie do zrealizowania, a gra toczy się dalej. W zalewie sprzecznych informacji, życie staje się coraz bardziej zagmatwane, a sytuacja przerasta wszystkich. Nic nie jest tym, czym wydaje się być. Rzeczywistość jest skomplikowana i zbudowana na kłamstwach. W to wszystko de la Motte sprytnie wplótł najsłynniejszą bodaj sprawę kryminalną Szwecji, zabójstwo premiera Olofa Palmego. To wokół niego snuje się cała intryga.

                Książka jest mocno zaskakująca. Dlatego czytelnik oczekuje nieprzewidywalnego finału trylogii. I doczekuje się. Zerwane zostają sznurki, za które pociągała do tej pory Gra i Przywódca. A może tylko zostały one naderwane? Kto wie. Czas pokaże.

Polecam!

Informacje dodatkowe o bubble:

Wydawnictwo: Czarna Owca
Data wydania: 2013-11-06
Kategoria: Kryminał, sensacja, thriller
ISBN: 9788375545968
Liczba stron: 496
Dodał/a opinię: Edyta Staniec