Recenzja książki: Mów do mnie

Recenzuje: Katarzyna Krzan

Żałoba jest naturalną reakcją na utratę kogoś bliskiego i każdy przeżywa ten stan na swój sposób. Psychologowie jednak wyróżniają kilka jej etapów, z których pierwszy to szok, potem jest zaprzeczenie, rozpacz, poczucie krzywdy, może nastąpić także faza agresji lub wycofania się, zanim dojdzie do uświadomienia sobie straty i pogodzenia się z nią – po to, by przeorganizować swoje życie i wrócić do normalnego funkcjonowania.

Sonia Belasco analizuje problem śmierci i reakcji na nią na przykładzie dwójki bohaterów: Damon stracił najlepszego przyjaciela, którego znał od dzieciństwa. Carlos cierpiał z powodu homoseksualizmu i niespełnionej miłości do Damona. Popełnił samobójstwo. Zostały po nim zdjęcia i aparat fotograficzny, za pomocą którego Damon próbuje teraz patrzeć na świat oczami przyjaciela. Jego odejście doprowadziło do definitywnych zmian w życiu chłopaka – zmienił szkołę, a co za tym idzie całe dotychczasowe środowisko, które mogłoby mu przypominać Carlosa. Z prywatnej szkoły przenosi się do państwowej, gdzie jedyną aktywnością, która mogłaby przykuć jego uwagę, jest teatr. Dla czarnoskórego chłopaka bardziej oczywista byłaby koszykówka, on jednak wybiera rolę Otella w szkolnym przedstawieniu. W tle całej powieści będą odbywać się próby do spektaklu, a kolejne sceny Szekspirowej sztuki będą odzwierciedlały stan ducha bohatera.

Drugą bohaterką jest dziewczyna, która w wakacje straciła matkę. Melanie żyła w cieniu matki-artystki, która starała się w ostatnich chwilach choroby przekonać jedyną córkę, by wyszła do ludzi, by otworzyła się na nich. Sposobem na to może okazać się udział w przygotowaniach do premiery „Otella”. Melanie odziedziczyła bowiem po mamie talent malarski, za namową przyjaciela i nauczycielki zajmie się zatem przygotowaniem scenografii. Małymi kroczkami zawiąże się przyjaźń między nią a Damonem. Oboje będą mieli sobie sporo do powiedzenia, choć będą to czynić z oporami. Rozmowy bardzo im pomogą w „przepracowaniu" żałoby i pogodzeniu się ze stratą.

Opowieść snuta jest z dwóch perspektyw przez Damona i Melanie, co wzbogaca całą historię, pomaga lepiej zrozumieć bohaterów i wczuć się w ich przeżycia. Sonia Belasco wykazała się ogromnym wyczuciem i zrozumieniem młodzieżowych problemów i sposobu postrzegania świata przez dorastających młodych ludzi, którzy borykają się tu nie tylko z przeżywaniem żałoby, ale i buzującymi hormonami. Pojawia się problem homoseksualizmu, rasizmu, nietolerancji. Ale są też beztroskie imprezy i wszystko, co wiąże się z wkraczaniem w dorosłe życie. Pięknie się ta historia łączy z dramatem Szekspira, którego słowa sprzed kilku wieków trafiają prosto w serca młodych bohaterów. Mądra i poruszająca powieść.  

Kup książkę Mów do mnie

Sprawdzam ceny dla ciebie ...

Zobacz także

Zobacz opinie o książce Mów do mnie
Książka
Mów do mnie
Sonia Belasco
Recenzje miesiąca
Manhattan Babilon
Lech Majewski
Manhattan Babilon
Pan Taro w Krainie Śpiących Talentów
Jolanta Berezowska, Małgorzata Berezowska
Pan Taro w Krainie Śpiących Talentów
Hotel ostatniej szansy
Nicki Thornton
Hotel ostatniej szansy
Trzecia terapia
Danuta Chlupova
Trzecia terapia
Klub fanek W.M. Oliwia
Majka Milejko
Klub fanek W.M. Oliwia
Pluszowy Zajączek
Iwonna Buczkowska
Pluszowy Zajączek
Walczyły w cieniu mężczyzn
Greg Levis, Gordon Thomas
Walczyły w cieniu mężczyzn
Spowiedź Śmigłego
Sławomir Koper;
Spowiedź Śmigłego
Pokaż wszystkie recenzje