Recenzja książki: Połączone na zawsze

Recenzuje: Danuta Awolusi

Dom, dzieci, praca, zakupy, gotowanie, sprzątanie, wieczorne czytanie córeczkom. Nic wielkiego, prawda? A jednak właśnie w tej zwyczajności Anna Siedlecka znajduje temat na poruszającą powieść o kobiecie, która przez lata troszczyła się o wszystkich, tylko nie o siebie. Połączone na zawsze to opowieść o rodzinie, samotności w małżeństwie i trudnych decyzjach.

Główną bohaterką jest Ola, żona Pawła i mama dwóch córek, Marysi oraz Zosi. Jest po czterdziestce, ma piętnastoletni staż małżeński i życie, które wydaje się zwyczajne oraz stabilne. Dom funkcjonuje, dzieci są zaopiekowane, obowiązki – wykonane. Jednak Ola coraz mocniej czuje wypalenie. Brakuje jej czułości, rozmowy, zainteresowania. Paweł nie angażuje się w dom tak, jak ona tego potrzebuje. Ola zostaje z poczuciem, że zostaje sama ze wszystkim.

Wiele kobiet może sobie zadać po cichu pytanie: kiedy ktoś ostatnio naprawdę mnie zauważył? Chodzi o głębszą potrzebę bycia dostrzeżoną jako kobieta, a nie wyłącznie jako matka, żona i organizatorka codzienności. Ola ma deficyt uwagi i czułości. Wtedy pojawia się Konrad, jej dawna szkolna miłość. Przy nim Ola znów czuje, że może być dla kogoś ważna. Nie chodzi tu jednak o prosty schemat ucieczki do innego mężczyzny. Autorka pokazuje raczej, jak bardzo człowiek potrafi pomylić pragnienie zmiany z obietnicą szczęścia. Choć dobrze rozumiemy główną bohaterkę, pojawiają się również wątpliwości. Czy prawo do własnego szczęścia usprawiedliwia decyzje, które ranią najbliższych? Gdzie kończy się walka o siebie, a zaczyna ucieczka od odpowiedzialności?

Te pytania dają do myślenia, gdy patrzymy na relację Oli z córeczkami. Są ze sobą tak mocno połączone! I choć miłość bohaterki jest tak silna, to jednak jej wybory i decyzje mogą narazić dzieci na cierpienie. W powieści macierzyństwo jest więzią, odpowiedzialnością, sensem życia, ale też źródłem największego lęku.

Anna Siedlecka bacznie przypatruje się temu, jak codzienność i brak uważności mogą powoli zabijać małżeństwo. Znużenie, brak dialogu, poczucie niedocenienia, frustracja – to gotowy przepis na poważny kryzys. Czy jest szansa, by odbudować więzi?

Połączone na zawsze to wspaniała powieść dla tych osób, które szukają historii o relacjach, rodzinie, kobiecej tożsamości i o tym, jak łatwo można zgubić siebie, nawet gdy ma się wszystko. Autorka przejmująco pisze o pragnieniach, błędach i konsekwencjach własnych wyborów. W jakimś sensie to opowieść o nas wszystkich, o dramatach codzienności, o niespełnieniu, o szukaniu szczęścia. Tym bardziej uderza mocno i prowokuje do trudnych refleksji. Polecam – trudno przejść obok tej lektury obojętnie.

Tagi: obyczajowe