Dlaczego warto? REJESTRACJA

Cytat

Pewnie każdego roku, o tej samej porze, jacyś chłopcy wpadają na pomysł dmuchania w żaby słomką.

Autor: Weronika Gogola
Książka: Po trochu
Tagi: samotność
0

Więcej cytatów od tego autora

Maria ma bezdech. Tak to się nazywa. Bezdech. Ale wujek Właduś mówi na to: mary. Na to, co się dzieje w nocy. Kiedy ktoś dziwny siada na tobie i nie możesz oddychać ani ruszyć nogami i rękami. To są mary. Wujek Właduś mówi, że mary mają tłuste włosy. Ale ja ich nigdy nie widziałam. Ale czułam.
Autor: Weronika Gogola
Książka: Po trochu
Tagi: bezdech, strach
0
Nie wiedziałam dokładnie, co to jest seks, wiedziałam, że czerwone paznokcie są seksowne i że seks z pewnością ma coś wspólnego z ochroną ze skrzydełkami i orgazmem, ale o ile opony byłam w stanie sobie wyobrazić, o tyle seksu i orgazmu już nie.
Autor: Weronika Gogola
Książka: Po trochu
0
Żaneta była już prawie dorosła. Chodziła do pierwszej klasy. Znała się na wielu rzeczach, o których ja nie miałam pojęcia. No i miała korektor. Ciągle coś pisała w zeszycie w linie i zmazywała korektorem.
Autor: Weronika Gogola
Książka: Po trochu
Tagi: dzieci, nauka, praca
0
Wujek Zdzisek z wujkiem Grześkiem i panem Howańcem zaczęli pić na ławeczce przed sklepem. Wtedy pili EB.
Autor: Weronika Gogola
Książka: Po trochu
Tagi: życie, ludzie, praca
0
Lubiłam bawić się z synami kolegów Taty, włazić z nimi na drzewa i pluć kulkami ze śliny.
Autor: Weronika Gogola
Książka: Po trochu
Tagi: natura
0
Najgorsze było, kiedy przyjeżdżali goście. Goście mieli to do siebie, że najczęściej przyjeżdżali w sobotę, wtedy, kiedy było wielkie sprzątanie i Mama nie miała czasu nawet przygotować galaretki, ale bywało też tak, ze przyjeżdżali w niedzielę.
Autor: Weronika Gogola
Książka: Po trochu
Tagi: czas
0
Krowy to bardzo kochane stworzenia. Kiedy byłam jeszcze bardzo mała, Tata sadzał mnie na grzbiet czarnej krowy u wujka Karasia i śmiał się, że jestem kowbojem.
Autor: Weronika Gogola
Książka: Po trochu
Tagi: miłość
0
Bardzo lubiłyśmy bawić się w pogrzeby i w komunię świętą. Najczęściej byłam księdzem. Nawet mój stary kuzyn, który był już w ósmej klasie, bawił się z nami, klękał przede mną, a ja błogosławiłam go patykiem.
Autor: Weronika Gogola
Książka: Po trochu
Tagi: dzieci, ZABAWA, religia
0
W Olszynach nocna muzyka zmienia się, ale nie za często. Przez cały rok koncertują psy. Coś do siebie mówią. Czasami wyją, czasem szczekają. Od domu do domu.
Autor: Weronika Gogola
Książka: Po trochu
Tagi: czas
0
Musieliśmy wietrzyć klasę, bo wszyscy śmierdzieliśmy pożarem. To dziwny zapach. Ani lepki, ani suchy. Ale bardzo mocny. Ale zapachy też kiedyś wietrzeją.
Autor: Weronika Gogola
Książka: Po trochu
Tagi: zapach, klasa, pożar
0
Wszystkie cytaty tego autora
REKLAMA

Więcej cytatów z tej książki

Maria ma bezdech. Tak to się nazywa. Bezdech. Ale wujek Właduś mówi na to: mary. Na to, co się dzieje w nocy. Kiedy ktoś dziwny siada na tobie i nie możesz oddychać ani ruszyć nogami i rękami. To są mary. Wujek Właduś mówi, że mary mają tłuste włosy. Ale ja ich nigdy nie widziałam. Ale czułam.
Autor: Weronika Gogola
Książka: Po trochu
Tagi: bezdech, strach
0
Nie wiedziałam dokładnie, co to jest seks, wiedziałam, że czerwone paznokcie są seksowne i że seks z pewnością ma coś wspólnego z ochroną ze skrzydełkami i orgazmem, ale o ile opony byłam w stanie sobie wyobrazić, o tyle seksu i orgazmu już nie.
Autor: Weronika Gogola
Książka: Po trochu
0
Żaneta była już prawie dorosła. Chodziła do pierwszej klasy. Znała się na wielu rzeczach, o których ja nie miałam pojęcia. No i miała korektor. Ciągle coś pisała w zeszycie w linie i zmazywała korektorem.
Autor: Weronika Gogola
Książka: Po trochu
Tagi: dzieci, nauka, praca
0
Wujek Zdzisek z wujkiem Grześkiem i panem Howańcem zaczęli pić na ławeczce przed sklepem. Wtedy pili EB.
Autor: Weronika Gogola
Książka: Po trochu
Tagi: życie, ludzie, praca
0
Lubiłam bawić się z synami kolegów Taty, włazić z nimi na drzewa i pluć kulkami ze śliny.
Autor: Weronika Gogola
Książka: Po trochu
Tagi: natura
0
Najgorsze było, kiedy przyjeżdżali goście. Goście mieli to do siebie, że najczęściej przyjeżdżali w sobotę, wtedy, kiedy było wielkie sprzątanie i Mama nie miała czasu nawet przygotować galaretki, ale bywało też tak, ze przyjeżdżali w niedzielę.
Autor: Weronika Gogola
Książka: Po trochu
Tagi: czas
0
Krowy to bardzo kochane stworzenia. Kiedy byłam jeszcze bardzo mała, Tata sadzał mnie na grzbiet czarnej krowy u wujka Karasia i śmiał się, że jestem kowbojem.
Autor: Weronika Gogola
Książka: Po trochu
Tagi: miłość
0
Bardzo lubiłyśmy bawić się w pogrzeby i w komunię świętą. Najczęściej byłam księdzem. Nawet mój stary kuzyn, który był już w ósmej klasie, bawił się z nami, klękał przede mną, a ja błogosławiłam go patykiem.
Autor: Weronika Gogola
Książka: Po trochu
Tagi: dzieci, ZABAWA, religia
0
W Olszynach nocna muzyka zmienia się, ale nie za często. Przez cały rok koncertują psy. Coś do siebie mówią. Czasami wyją, czasem szczekają. Od domu do domu.
Autor: Weronika Gogola
Książka: Po trochu
Tagi: czas
0
Musieliśmy wietrzyć klasę, bo wszyscy śmierdzieliśmy pożarem. To dziwny zapach. Ani lepki, ani suchy. Ale bardzo mocny. Ale zapachy też kiedyś wietrzeją.
Autor: Weronika Gogola
Książka: Po trochu
Tagi: zapach, klasa, pożar
0
Wszystkie cytaty z tej książki
+ Dodaj nowy cytat
Książka
Po trochu
Weronika Gogola
Okładka książki - Po trochu
Wszystkie cytaty z tej książki
Autor
Weronika Gogola
Wszystkie cytaty tego autora
Reklamy