Wszystkie powołania rodzą się w Chrystusie i to właśnie wyraża za każdym razem namaszczenie tym samym Krzyżmem: od Chrztu świętego aż po namaszczenie głowy biskupa. Stąd właśnie płynie wspólna godność wszystkich chrześcijańskich powołań. Z tego punktu widzenia wszystkie one są sobie równe. Różnice wynikają natomiast z miejsca, które Chrystus daje każdemu powołanemu we wspólnocie Kościoła oraz z płynącej stąd odpowiedzialności.
Bogaci i bogowie zawsze cierpią na końcu.
Drużba pana młodego Rufus robiący specjalizację z chirurgii, wygłaszając przemowę, porówał bycie w związku z lekarzem do bycia w związku z kimś, kto przebywa na stacji kosmicznej. To była błyskotliwa przemowa. Rufus wygłosił ją jeszcze przed przystawkami i daniem głównym, ponieważ kiedy tylko smażone wątróbki z kurczaka zosatł pochłoniete przez weselnych gości, musiał pędem warcać do szpitala na nocny dyżur.
"Są na świecie ludzie, którzy nie znajdują w kłamaniu niczego złego. Są ludzie, którzy dają kłamstwom mieszkanie, pozwalają im się w sobie zagnieździć i je pochłaniają."