Anna Kamińska zostaje wepchnięta za żelazne bramy Auschwitz wraz ze swoją przerażoną młodą przyjaciółką Esterą Pasternak. Gdy docierają do czoła kolejki, Anna występuje z szeregu i cicho oznajmia, że jest akuszerką, Estera zaś jej asystentką. Po wytatuowaniu numerów na ich przedramionach zostają oddelegowane do baraku położniczego. Trzymając niewinne nowo narodzone dziecko, Anna zdaje sobie sprawę, że los tak wielu dzieci spoczywa w jej rękach, i przysięga uczynić, co w jej mocy, aby je ocalić.
Gdy strażnicy w mrożących krew w żyłach mundurach SS wparowują do baraku i wyrywają z ramion matki jasnowłose dzieciątko, Anna nie może tego znieść. Pocieszając zrozpaczoną kobietę, uświadamia sobie pośród głębokiego smutku, że jest iskierka nadziei. Esesmani zabierają najzdrowsze dzieci i umieszczają je w niemieckich rodzinach, a więc te maleństwa ocaleją. Krążą też słuchy, że zbliża się koniec wojny... Anna wraz z Esterą zaczynają po kryjomu tatuować noworodkom obozowe numery ich matek, modląc się, by dzieci mogły kiedyś powrócić do swoich rodzin.
Aż nagle pewnego poranka Anna zauważa niewielką wypukłość pod cienkim pasiakiem Estery...
Wydawnictwo: Bukowy Las
Data wydania: 2025-08-27
Kategoria: Inne
ISBN:
Liczba stron: 432
Tytuł oryginału: The Midwife of Auschwitz
Przeczytane:2026-02-01, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2026,
,,Akuszerka w Berlinie" to poruszająca powieść historyczna, która wykracza daleko poza ramy literatury wojennej. Choć tłem wydarzeń jest zrujnowany Berlin roku 1945, prawdziwa podróż, jaką odbywa czytelnik wraz z bohaterką, rozgrywa się wewnątrz - w sferze tożsamości, pamięci i poszukiwania samego siebie.
Estera, była więźniarka Auschwitz i obozowa akuszerka, próbuje odnaleźć się w świecie, który po wojnie jest równie obcy jak obóz, z którego udało jej się przeżyć. Trauma, poczucie winy, strata dziecka i wykorzenienie sprawiają, że bohaterka nie wie już, kim jest - ocalałą, matką, kobietą, czy jedynie cieniem dawnej siebie. Jej powojenna wędrówka po Berlinie to nie tylko poszukiwanie córki, ale także próba odpowiedzi na fundamentalne pytanie: jak żyć dalej i kim można się stać po doświadczeniu skrajnego zła.
Autorka bardzo subtelnie pokazuje proces odbudowy tożsamości. Estera uczy się na nowo ufać ludziom, własnym emocjom i instynktom. Każde spotkanie, każda decyzja przybliża ją nie tylko do prawdy o losie dziecka, ale również do odzyskania sprawczości i poczucia, że nadal ma prawo do własnego życia. Motyw akuszerki - kobiety pomagającej innym przyjść na świat - nabiera symbolicznego znaczenia: Estera sama musi ,,narodzić się" ponownie jako osoba.
,,Akuszerka w Berlinie" to książka bolesna, ale jednocześnie pełna cichej nadziei. To opowieść o tym, że poszukiwanie samego siebie może być długie i trudne, lecz nawet po największej katastrofie możliwe jest odnalezienie sensu, tożsamości i wewnętrznej siły. Powieść szczególnie poruszy czytelników, którzy cenią historie o kobietach próbujących odbudować siebie w świecie, który wszystko im odebrał.