Recenzja książki: Kiedy terapia staje się antyterapią

Recenzuje: Danuta Szelejewska

Psychoterapeuci specjalizują się w kwestiach wymagających przepracowania – a przynajmniej specjalizować się powinni. Jak jest w rzeczywistości? Czy zawsze można lepiej, więcej oraz mocniej? I czy rzeczywiście zawsze trzeba lepiej, więcej i mocniej? Treść książki Kiedy terapia staje się antyterapią pokazuje, że do pełni szczęścia to lepiej, więcej i mocniej nie zawsze jest potrzebne.

Na pytania, które stawia Anna Bimer, odpowiadają fachowcy z dziedziny psychoterapii. Rozpoczynają od spostrzeżenia, że psychoterapia często wypełnia lukę wywołaną postępującą laicyzacją. Analizują rolę komputerowego programu symulującego rozmowę chat GPT Eliza (prototyp sztucznego psychoterapeuty). Ustosunkowują się do uzależnienia od pomagania, analizują etyczne pojęcia dobra i zła, a także rozróżniają psychoterapię i religię, lęk i strach oraz smutek i depresję. Piszą o szukaniu pomocy w obszarze życia intymnego. Przyglądając się przypadkom kwalifikującym psychoterapeutów na wokandę, podają przykłady spraw związanych z błędami i naruszeniami w niewłaściwie prowadzonej psychoterapii z równoczesnym naświetleniem przykładów konkretnych ukarań. Pytani przez Annę Bimer specjaliści poruszają zagadnienia koncentrującej się na relacjach i interakcjach między członkami rodziny psychoterapii systemowej oraz psychoterapii behawioralno-poznawczej, która skupia się na relacjach między myślami, emocjami a zachowaniem.

W publikacji Wydawnictwa Prószyński i S-ka czytelnik odnajdzie treści wywodzące się wprost z gabinetów terapeutycznych: poparte wynikami wieloletnich badań klinicznych, obserwacjami ludzkich zachowań, rozwiązaniami warsztatowymi oraz refleksjami płynącymi z osobistych doświadczeń, można uznać za wnioski warte wdrożenia w życie. Poruszony wątek niepowodzeń terapeutycznych obejmuje błędy, uchybienia i nadużycia psychoterapeutów oraz ofiary źle poprowadzonej terapii (z gabinetu niedostatecznie przygotowanego i nieodpowiedzialnego specjalisty niejednokrotnie wychodzi pacjent psychicznie rozbity). Treść teoretyczno-refleksyjną uzupełniają spisane na szarych kartkach historie Marty, Doroty, Hani i Patryka. Przytoczono również kluczowe zasady Związku Stowarzyszeń Polskiej Rady Psychoterapii. Początki rozdziałów stanowią fragmenty wypowiedzi specjalistów dotyczących poruszanego w danym rozdziale zagadnienia, kończą zaś kilkuzdaniowe notki biograficzne.

Oparta na rozmowach z ekspertami oraz historiach konkretnych osób treść książki Kiedy terapia staje się antyterapią, obnażając ciemne strony psychoterapii, działa jak przewodnik dla pacjentów.

Tagi: Biografie i literatura faktu