Basia i jedzenie

Nie każdy lubi to samo, również Basia i jej przyjaciele z przedszkola. Ona uwielbia żelki, inna dziewczynka nie jada ryb oraz mięsa, a jeszcze inna mogłaby jeść wyłącznie naleśniki. W przedszkolu dzieci będą rozmawiać o jedzeniu, poznawać piramidę żywieniową. Basia jest tym wszystkim bardzo zaciekawiona i postanawia zbudować piramidę. Jak się do tego zabierze? Co się stanie? Czego tym razem się nauczy?

Książki o przygodach Basi, moim zdaniem są naprawdę wartościowymi pozycjami dla dzieci, które nie tylko bawią, ale również uczą. Tym razem wraz z Basią dowiedzą się o piramidzie żywieniowej oraz różnicach w żywieniu.

Ilustracje są śliczne, kolorowe, przyciągające wzrok i zachęcające do poznania treści.

Okładka twarda, solidna. Książka zdecydowanie posłuży długi czas.

Tekst ciekawy, zrozumiały. Starsze dziecko bez problemu przeczyta samo, poznając przygody Basi. Młodsze z przyjemnością będzie słuchać, nie przerywając, co chwilę, by zapytać o znaczenie jakiegoś słowa.

Moim zdaniem książki z serii Basia i … są wartościowe, ciekawe i zdecydowanie warto po nie sięgać. Z przyjemnością polecam kolejny tom, gdzie razem z Basią dziecko przeżyje wspaniałe przygody.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Dwie nowe książki o Basi pokazują, że nawet najbardziej zwyczajne tematy mogą zamienić się w świetną przygodę, wystarczy tylko odrobina ciekawości (i w przypadku Basi sporo energii 😉).
W „Basi i jedzeniu” wszystko zaczyna się bardzo życiowo, w końcu jedni kochają żelki (wiadomo kto!), inni unikają mięsa, a jeszcze inni najchętniej jedliby wyłącznie naleśniki. Brzmi znajomo? Właśnie te różnice stają się punktem wyjścia do rozmowy o tym, co i jak jemy. Ale Basia, jak to Basia, nie poprzestaje na rozmowie, kiedy pojawia się temat piramidy żywieniowej, postanawia zbudować ją po swojemu. I tu zaczyna się zabawa, bo dziecięca logika potrafi zaskoczyć nawet dorosłych. To historia, która niby mówi o jedzeniu, ale tak naprawdę jest o wyborach, różnicach i o tym, że nie ma jednego idealnego sposobu na wszystko.

Z kolei „Basia i zagadki wszechświata. Supermoce zwierząt” zabiera nas w zupełnie inny świat, choć zaczyna się równie spokojnie, bo od wizyty u dziadków i leniwego popołudnia w ogrodzie. Wystarczy jednak chwila obserwacji, żeby zwykłe pszczoły, mrówki czy pająki zamieniły się w bohaterów pełnych niezwykłych umiejętności. Basia patrzy, pyta i odkrywa, a przy okazji wciąga w to czytelnika. Książka sprytnie łączy opowieść z porcją wiedzy i to taką, która nie przytłacza, tylko rozbudza ciekawość i sprawia, że nagle chce się wiedzieć więcej o świecie.

Obie książki łączy jedno, pokazują, że nauka nie musi być nudna ani „szkolna”. Może wynikać z codziennych sytuacji, z rozmowy o jedzeniu albo z patrzenia na mrówki na ścieżce. Basia nie daje gotowych odpowiedzi, tylko raczej zachęca do zadawania pytań. I to jest w nich chyba najfajniejsze. To świetna propozycja do wspólnego czytania, taka, po której rozmowy same się zaczynają. A czasem nawet buduje się piramidę z poduszek albo zaczyna obserwować ogród jak mały naukowiec.