Flash. Tom 2. Póki czas się nie zatrzyma

Album znanego sprintera od samego początku narzuca sporę tempo i daje odczuć, że o wytchnienie może być ciężko. Historia jest wielowątkowa i wymaga nieco więcej skupienia w porównaniu z typowo akcyjnymi komiksami, ale sama historia moim zdaniem to w pełni rekompensuje.

Kluczowym aspektem komiksu jest znikniecie Wally'ego Westa, w następstwie którego chaos narasta. Jak się okazuje dla Flasha samo bieganie to zdecydowanie za mało by utrzymać miasto w ryzach, bo złoczyńcy nabierają nowych mocy i nie planują się zatrzymać.

Ciekawa była perspektywa dynamicznie postępująca utrata kontroli nad umysłami superbohaterów, a otaczającą ich rzeczywistość pęka, a zasady przestają obowiązywać. To wszystko tworzy ciekawą kompozycję zawalającego się systemu, a jego upadek wychodzi na pierwszy plan ponad Flashem.

Graficznie zdecydowanie czuć tempo i energię, a momenty z pogranicza oniryczności i metafizyki zastanawiają i budzą niepokój. Spodobało mi się, że nawet sceny statyczne, czy te spokojniejsze podbijają taką niepewność, która i tak przez samą historię jest na wysokim poziomie.

Historia ma w sobie jakąś świeżość i odważne podejście do Flasha. Nie jest to typowo lekka superbohaterski rozrywka, a nieco bardziej wymagająca i ambitna odsłona.