Jego zemsta

Każdy, a przynajmniej większość z Was wie, że lubię twórczość Sylwii. Kiedy zobaczyłam zapowiedź ,,Jego zemsta", wiedziałam że muszę to przeczytać. I nie żałuję...

Antonio to młody, ale już potężny boss mafii, który w wolnym czasie prowadzi winnicę. To człowiek, który dużo złego przeszedł we wczesnej młodości z rąk innej rodziny mafijnej. Członkowie mafii to bardzo pamiętliwi i mściwi ludzie. Antonio został wychowamy w tej nienawiści, przez co planował okrutną zemstę. Otóż jednym z jej punktów był ślub z młodziutką Sofią.

Sofia też wychowała się w mafii, więc wie, że musi być posłuszna i silna. Oczywiście, że nie chce tego ślubu, jednak niestety nie do niej należy ta decyzja. Szybko orientuje się, że mąż nią gardzi i nienawidzi. Najbardziej nią wstrząsnęło to czego od niej oczekiwała nowa rodzina. Sofia stąpa po cienkim lodzie. Nie chce nic robić przeciw sobie i swojej rodzinie, ale musi tak działać, żeby rodzina męża nie chciała jej zabić.

Kto czyha na życie Sofii? Czy Antonio otworzy oczy i ujrzy, że jego żona nie zrobiła mu krzywdy?

To było takie dobre! Sylwia, Ty pisz mafijne, bo wychodzą Ci idealnie! Akcja zaczyna się od początku, mknie bardzo szybko, ale po drodze bardzo dużo się dzieje. Zakończenie jest urocze, godne najlepszego romansu.

Antonio wychowany w nienawiści do wrogiej rodziny, pragnie tylko zemsty. To ona napędza go do działania, stanowi jego cel i sens życia. Sprawia, że nie słucha własnego głosu rozsądku. Bierze za żonę Sofię. Młodziutką, niedoświadczoną dziewczynę, która miała wykonać jeden punkt planu zemsty na jej rodzinie. Jakie było zaskoczenie Antonia i jego rodziny, kiedy dziewczyna zaczęła walczyć. Okazało się, że nie jest taka potulna i uległa jak wszyscy myśleli. Chyba to sprawiło, że Antonio inaczej na nią patrzył. Podświadomie darzył ją za to szacunkiem, mimo, że nie raz krzywdził ją do żywego.

Sofia była w bardzo trudnej sytuacji. Zmuszono ją do życia zdała od rodziny, w dodatku w miejscu gdzie wszyscy ją jawnie nienawidzili. Musiała ciągle uważać na to co mówi, do kogo mówi, a przede wszystkim bała się o własne życie. Musiała tak wszystko robić, by nie zaszkodzić sobie i swoje rodzinie. To było trudne, bo Sofia to mimo wszystko charakterna dziewczyna, nie raz musiała ugryźć się w język.

Nie trudno sobie wyobrazić, że między Antonio i Sofią zaiskrzy. Oczywiście to nie będzie miłość od pierwszego wejrzenia, ale długo odkrywane uczycie, które zaskoczy oboje zakochanych. A co musieli przejść by zrozumieć własne uczucia? Zapraszam do lektury.

Miło zaskoczyłam się, kiedy zaczęłam czytać, i niespodziewanie spotkałam swoich starych znajomych Adę i Vitto. Ucieszyłam się jak dziecko, bo pokochałam tą parę. Ich życie też nie było usłane różami. Ich miłość wiele wybaczyła , a za nim poczuli ją w sercach wiele przeżyli. Mogłabym nawet w tym miejscu pokusić się na porównanie ich do Sofii i Antonia, których miłość też rodzi się w cierpieniu i nienawiści. Jak wiadomo między miłością a nienawiścią jest cienka granica.

Kończąc zachęcam Was do lektury. To świetna książka, oczywiście to nie jest cukierkowy romans! Mamy tu przemoc, próby gwałtu, ogromne pokłady nienawiści. Ale pojawią się też ciepłe uczucia, takie jak szacunek, podziw, aż w końcu miłość. To książka dla amatorów brutalnych i emocjonalnych historii. Jestem pewna, że pokochacie Sofię i Antonia.

Polecam

Panna młoda pochodzi z wrogiej mafijnej rodziny, obwinianej za śmierc rodziców pana młodego, także bossa ale innego konkurencyjnego klanu. Nim się wyjaśni jak z tym zabójstwo było i kto przez lata utwierdzał bossa konieczności dokonania zemsty, mamy spektakl upadlania młodej żony.

Po książkę sięgnęłam, by poznać zakończenie historii zaczętej na Wattpadzie. Schematyczna, naiwna. Mafiozo choć bajecznie bogaty jest mało bystry. Ma nieograniczoną władzę władzę a daje sobą manipulować jak dziecko. Niby dużo "żołnierzy" ale walczy w samotrzeć. Porządnej ochrony też nie ma, a przecież gościu śpi na forsie. Najbardziej podobają mi się samoobsługowe domy, nikt im nie sprząta, żadnego personelu a czysto, chyba? Chociaż tu jest gosposia. Bohater ma nieprzepracowaną traumę osieroconego dziecka, wychowanego przez surowego wuja. Radość znajduje w torturowaniu wrogów. I czasem swojej partnerki. Wie lepiej, że kobieta jest niewiele warta i w tym przypadku gotowa do zdradzenia go swojej rodzinie. Typowy mizogin i szowinista.

Fabule można wiele wybaczyć, ale polszczyzna tekstów ... tragedia. Czy to wina autorki, redakcji, korektorekty? Czy też systemu edukacji, który nie uczy poprawności językowej? Na miłość boską nie podnosimy się do siadu! Siadamy, albo podnosimy się i siadamy.