Kleopatry. Zapomniane królowe Egiptu

Kleopatra VII przeszła do historii jako uwodzicielka i partnerka Cezara a po jego śmierci Marka Antoniusza. Jednak rzadko wspomina się o jej poprzedniczkach, innych Kleopatrach, które podobnie jak Kleopatra VII pragnęły władzy i niejednokrotnie nie bały się po nią sięgać.
Zapewne trudno znaleźć kogoś kto nie słyszał o ostatniej królowej starożytnego Egiptu, Kleopatrze z dynastii Ptolemeuszy.  Wszak to jedna z ikonicznych postaci. Jednak raczej nikt nie myśli jakimi osobistościami były jej poprzedniczki z rodu Ptolemeuszy zasiadające na tronie starożytnego Egiptu. Możemy to nadrobić! Wystarczy tylko sięgnąć po książkę Kleopatry. Zapomniane królowe Egiptu, w która w dość przystępny sposób przedstawiła sylwetki zapomnianych Kleopatr. Kleopatr-królowych, które nie bały się sięgać po władzę. Królowych, które nie bały się walczyć się o swoje. Kobiet, które żyjąc w brutalnym męskim świecie potrafiły odnaleźć swoje miejsce na ziemi i nie być tylko pionkami. Ponadto w szerszym kontekście autor zobrazował zależności pomiędzy budującym swoją mocarstwową pozycję Rzymem a państwami hellenistycznymi, które krok po kroku zaczęły schylać się ku upadkowi. Szczególnie podkreślone zostały związki ptolemejskiego Egiptu z państwem rządzonym przez dynastię Seleukidów.
Kleopatry. Zapomniane królowe Egiptu to lektura, która odkrywa nieco zaciemnione karty starożytnego Egiptu. Lektura, która pokazuje nie tylko rządne władzy władczynie Egiptu i ich państwo, ale stosunki w basenie Morza Śródziemnego po podbojach Aleksandra Wielkiego. To świetnie opracowana pozycja, która opowiada o kulisach władzy. Władzy, która mami i wyciąga z człowieka to co najgorsze. To historia anormalnych rodzinnych zależności. Zawiści. To historia opowiadająca o kobietach, które zrobią wszystko by spełnić swoje marzenia. Nawet jeśli te marzenia w dalszej perspektywie mogą doprowadzić do upadku państwo, którym rządzą. Przez to ta książka w moim odczuciu to także przestroga przed zepsuciem władzy, która myśli krótkofalowo. Taka, która myśli tylko o sobie a nie ludziach, którzy podlegają ich władzy. Serdeczne polecam tę książkę.