List do ojca

„List do ojca” Franza Kafki jest tekstem wyjątkowym właśnie dlatego, że łączy wymiar literacki, autobiograficzny i psychologiczny. To nie tylko list, ale też swoista spowiedź i próba samoterapii, jakby Kafka chciał uporządkować chaos emocji, który nosił w sobie przez całe życie. Kafka sam pisze pod koniec listu, że jego celem jest oczyszczenie relacji z ojcem — nie oskarżenie, lecz „zrozumienie”. To brzmi niemal jak terapeutyczny gest — próba wypowiedzenia uczuć, które przez lata tłumił, nadania im formy i sensu.

List do ojca można czytać jako klucz do jego twórczości.
W wielu jego dziełach (np. Proces, Zamek, Wyrok) powtarza się motyw oskarżenia, winy, niemożności porozumienia — a wszystko to ma swoje źródło właśnie w tej relacji z ojcem.
Ten list jest więc jak odsłonięcie źródła traumy, która w jego prozie przybierała już symboliczne formy. dziś taka forma ekspresji byłaby uznana za akt autoterapeutyczny, a może nawet część terapii narracyjnej.

Wtedy jednak Kafka raczej nie miał narzędzi, by przepracować te emocje inaczej niż przez pisanie.
W tym sensie „List do ojca” jest czymś więcej niż literaturą — to psychiczny gest przetrwania.

Informacje dodatkowe o List do ojca:

Wydawnictwo: b.d
Data wydania: 1985 (data przybliżona)
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: b.d
Liczba stron: 90
Tytuł oryginału: Brief an den Vater
Język oryginału: Niemiecki
Tłumaczenie: Polskie