reklama

Łowca

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
Data wydania: 2015-06-24
Kategoria: Fantasy/SF
ISBN: 9788310128409
Liczba stron: 592
Język oryginału: Polski

Tom 3 cyklu Zapomniana Księga

Ocena: 4.54 (13 głosów)

Hubert po latach odnajduje wreszcie Święcino. Ale nie wszystko wygląda tam tak, jak zapamiętał. Dla mieszkańców osady jest zupełnie obcy i nikt nie proponuje mu od razu posady strażnika. Chłopak musi na nowo zdobyć ich zaufanie. Chociaż wie, co się może za chwilę wydarzyć, nie jest mu wcale łatwiej. Zwłaszcza że zdobywając księgę demonów, zmienił bieg historii. Teraz, mimo że wszystko zdaje się powtarzać, nic nie jest do końca przewidywalne. A zagrożenie stanowią nie tylko demony, lecz także inni ludzie. Jak w tej sytuacji ma sam przetrwać, uchronić przyjaciół i zapobiec mającym nastąpić nieszczęściom?

Postapokaliptyczna przygoda, której nigdy nie zapomnisz!

Paulina Hendel (ur. 1987) - absolwentka filologii angielskiej na Uniwersytecie Gdańskim. Od kilku lat pisze opowiadania do prasy kobiecej. Interesuje się polską literaturą fantastyczną i przygodową, a także twórczością Terry'ego Pratchetta. W czasie wolnym zajmuje się rekonstrukcją historyczną.

Kup książkę Łowca

Sprawdzam ceny dla ciebie ...
REKLAMA

Zobacz także

Opinie o książce - Łowca

Hubert w końcu odnajduje Święcino i robi wszystko, by ocalić swoich przyjaciół. Kiedy jednak w tej materii nie da się już nic więcej zrobić, musi podjąć decyzję co dalej: wrócić do Dąbrówki?, zostać w Święcinie?, co może robić w życiu, skoro ma tak unikalną wiedzę?.

Świat przedstawiony w Łowcy nie poszerza się tak bardzo, jak w poprzednich tomach. Bohaterowie nie podróżują już tyle, a jeśli, to na ogół wracają w znane już sobie miejsca. Nie oznacza to jednak, że się nie zmienia. Przede wszystkim można zaobserwować tutaj inne postrzeganie demonów. To już nie są tylko potwory, które bezwzględnie trzeba zabić. Bohaterowie, szczególnie Hubert, zaczynają patrzeć na nie trochę inaczej – jak na zwierzęta, których czasem należy się obawiać, ale nie zawsze. Demony odarto z ich mitycznego zła i zaczyna się je podporządkowywać człowiekowi – mogą stać się użyteczne, jeśli podejść do nich w sposób racjonalizatorski i naukowy. Właśnie takie podejście zaczyna dominować w trzeciej części Zapomnianej księgi, a efekty są dość ciekawe. Jest to jednak próba odzyskania władzy nad naturą przez człowieka, jej ponowne podporządkowywanie sobie, które zdaje się być jedyną drogą do odzyskania bezpieczeństwa. Dość smutna to konstatacja, zważywszy na dostrzeganie pewnych ponadgatunkowych odruchów w demonach prze Huberta, a czasem nawet czysto ludzkich.

W przypadku poprzednich tomów zastanawiałam się nad ukazywaniem w powieści niewielkich społeczności i ich realizmem. Tym razem nie jest już tak istotna każda wioska z osobna – na świat powieści należy patrzeć przez pryzmat łączących poszczególne społeczności zależności. Można tu mówić o swego rodzaju początkach państwowości, kiedy to poszczególne osady zaczynają łączyć siły w celu przetrwania i podniesienia poziomu życia wszystkich. Bohaterowie górnolotnie mówią o tworzeniu nowego, lepszego świata, jednak trudno oprzeć się wrażeniu, że jest to tylko młodzieńcze marzenie o zmianie zastanego porządku. Wszak dążą do odbudowy tego, co było i w zasadzie nie widać po nich pomysłów na to, jak świat mógłby wyglądać. Co więcej, bohaterowie mają świadomość, że ich inspiracje są historyczne, a podejście np. do inności nie budzi optymizmu.

Niemniej sami bohaterowie rozwijają się w dość interesujący sposób. Trzon ich osobowości się nie zmienia, jednak kolejne wydarzenia odciskają na nich swoje piętno. Niektórzy łagodnieją, inni nabierają nieco rozsądku. Wyraźną przemianę widać szczególnie w przypadku Zuzy, która z całą pewnością nie jest już dzieckiem, a rezolutną i zaradną młodą kobietą. Powracają także bohaterowie, z po przedniego tomu, których mało kto by się spodziewał. Nie odgrywają tu znaczącej roli, trudno powiedzieć, czy w kolejnym tomie będzie inaczej.

Fabularnie też jest nieźle. Dzieje się całkiem sporo, a odnalezienie Święcina nie oznacza powtórzenia fabuły z tomu pierwszego. Hubert mierzy się z zupełnie nowymi problemami, inaczej jest też postrzegany przez otoczenie. Poza tym to tylko fragment książki, a dalej fabuła idzie w zupełnie innym kierunku niż znany ze Strażnika, czy nawet Tropiciela.

Łowca jest bardzo udaną, trzymająca poziom kontynuacją. Wprowadza nowe problemy, poważnie podchodzi do tematu odbudowy świata po kataklizmie i całkiem realistycznie ocenia szanse na to nawet jeśli zakończenie wydaje mi się nadmiernie optymistyczne. To bardzo ciekawa serią, która z tomu na tom coraz bardziej zachęca mnie do sięgnięcia po wcześniejsze książki Hendel.

Także na SzaraKawiarenka.pl Książka otrzymana za punkty ISBN na portalu CzytamPierwszy.pl

Link do opinii
Trzeci tom Zapomnianej Księgi nie odstaje od dwóch poprzednich nawet trochę. Wręcz odnoszę wrażenie, że każdy kolejny tom serii jest coraz ciekawszy i bardziej wciągający od poprzedniego. Zdecydowanie nie jest to seria, obok której można przejść obojętnie. Nie dość, że już same okładki są zachwycające to autorka staje naprzeciw powiedzeniu „nie oceniaj książki po okładce” – tutaj wszystko współgra ze sobą idealnie. Hubertowi w końcu udało się odnaleźć Święcino i nie może się doczekać spotkania ze znajomymi z poprzedniego życia. Jednak okazuje się, że nic nie jest takie proste na jakie wygląda, ponieważ teraz mężczyzna jest innym człowiekiem, niż kiedy trafił do wioski za pierwszym razem. Po raz kolejny musi przekonać do siebie mieszkańców wsi i zdobyć ich zaufanie. A do tego po jakimś czasie docierają do niego niepokojące wieści z Dąbrówki i Hubert staje na rozdrożu. Czy uda mu się pogodzić życie w obu wioskach w taki sposób, aby nie stracił przyjaciół? Paulina Hendel jest mistrzynią w swoim fachu. Świetnie operuje zdolnościami pisarskimi, jakie posiada i ukazuje wszystkie walory tworzonego gatunku. Ja jestem zauroczona tą serią. Nieczęsto zdarza mi się czytać fantastykę, bo nie jest to mój ulubiony gatunek i zazwyczaj staram się obok takich półek z książkami przechodzić obojętnie, ale tych książek nie da się pominąć w tłumie innych. Od razu rzucają się w oczy, a już po pierwszych przeczytanych stronach wiedziałam, że muszę koniecznie poznać wszystkie części. Trzeci tom za mną i nawet przez chwilę nie żałowałam swojej decyzji, a wręcz nie mogę się doczekać sięgnięcia po kolejny tom. Oby tak dalej.
Link do opinii
Avatar użytkownika - Marusitestowanie
Marusitestowanie
Przeczytane:,

Po dwóch tomach pełnych emocji przyszedł czas na tom trzeci. Tu historia znów zatacza koło. Znajdujemy się ponownie w wydarzeniach tomu pierwszego. Jednak nasz bohater jest bardziej świadomy tego, co się stało na świecie, co go spotka już niedługo. Ma świadomość swojej wiedzy na temat demonów i innych niebezpieczeństw. Pomimo to nadal jest dość wyrywny jeżeli chodzi o rzucanie się w wir niebezpieczeństw by bronić bliskich mu osób przed niebezpieczeństwem.
Autorka, pomimo iż się "cofa" w akcji, to robi to w bardzo umiejętny sposób. Nie ma tu ani chwili na nudę i rozczarowanie. Główny bohater Hubert z każdą kolejną stroną jest coraz bardziej dojrzałą i dopracowaną postacią. Już nie mogę się doczekać czwartej części. Nie mam obaw przed tym, iż czwarty tom będzie słabszy. Z pewnością autorka po raz kolejny nas mile zaskoczy.

Link do opinii

O „Żniwiarzu” słyszał już chyba każdy fan polskiej fantastyki. Lecz mało kto wie, że Paulina Hendel swoją przygodę ze słowiańskimi demonami zaczęła od trylogii „Zapomniana księga”, a to wielka szkoda! Z tego też powodu dziś zapominamy na chwilę o Magdzie, Mateuszu oraz Feliksie i przenosimy się do świata post apokaliptycznej polski, w której najgorsze koszmary stają się rzeczywistością i wyruszają na żer... Na szczęście „Łowca” nadciąga!

„Dlaczego mam wrażenie, że gdziekolwiek się ruszę, śmierć jest tuż za mną? Tak chętna, żeby mnie oszczędzić, choć wiele razy wcale na to nie zasługiwałem. Lecz wciąż zabiera moich bliskich.”

Przy okazji recenzji poprzednich tomów wspomniałam, że w twórczości Pauliny Hendel najbardziej lubię jej prosty i konkretny styl pisania. W przeciwieństwie do naprawdę wielu autorów, zarówno polskich jak i zagranicznych, Hendel nie marnuje czasu na zbędne opisy czy niepotrzebne i czcze dialogi, ale skupia się przede wszystkim na rzeczach istotnych oraz ciekawych, przez co ciągle coś się dzieje. „Łowca” jest tego doskonałym przykładem, ponieważ podczas jego lektury nawet gdy akcja nie pędzi jak szalona, lecz płynie nieśpiesznie, ukazując zwykłe życie ludzi po apokalipsie, nie można narzekać na nudę. Aczkolwiek czasem czytając opinie o „Łowcy” można spotkać się z zarzutem, że książka ta bardzo przypomina tom pierwszy, przez co jest zwyczajnie nudna. Moim zdaniem jest to jednak jedno wielkie nieporozumienie. Wynikające zapewne ze zbyt szybkie porzucenia lektury, ponieważ choć historia niewątpliwie zatacza koło, to jednak oprócz początkowych kilku rozdziałów, które mogą przypominać faktycznie te ze „Strażnika”, nic nie jest takie samo. Wiele rzeczy i wydarzeń za sprawą działań Huberta zmieniło całkowicie swój bieg i jedyne co łączy je z pierwszym tomem to ci sami bohaterowie.

A jeśli już jesteśmy przy bohaterach to trzeba przyznać, że nie sposób ich nie polubić, w szczególności Huberta i Izy. Ich relacja została skonstruowana w bardzo ciekawy i realistyczny sposób. Uzupełniają się wzajemnie, przez co tworzą niezwykle zgrany duet, choć jak wszyscy ludzie mają swoje wzloty i upadki, a sama Iza potrafi czasami człowieka nieźle zirytować. Pozostali bohaterowie również wywarli na mnie pozytywne wrażenie. Jak na okoliczności, w których przyszło im żyć, wszyscy byli wyjątkowo ciepli oraz troskliwi, a także pełni życia i bardzo ze sobą związani, choć w większości nie byli nawet ze sobą spokrewnieni. Ich charaktery jednak nie zostały już tak dobrze nakreślone, jak choćby Zuzki, Huberta, Ani czy Izy, lecz w żaden sposób nie przeszkadzało to w odczuwaniu przyjemności z lektury. Aczkolwiek pozostawiło to po sobie pewien niedosyt.

„-Czasem wydaje mi się, że jesteśmy jak liście na wietrze - odezwała się. - Niby jesteśmy panami samych siebie, ale tak naprawdę nic od nas nie zależy.”

Choć „Łowcę” spokojnie mogłabym nazwać najlepszą częścią z całej trylogii, to jednak ciągle czegoś mi tutaj brakowało. Podobnie jak w przypadku dwóch poprzednich tomów uważam, że gdyby autorka wprowadziła więcej akcji oraz przyśpieszyła rozwój relacji między bohaterami, a mniej skupiała się na ich codziennym życiu, to myślę, że cała trylogia wypadłaby znacznie lepiej w ogólnym rozrachunku. Faktem jest jednak, że seria „Zapomniana księga”, jak na debiut literacki jest całkiem dobra, oryginalna i wciągająca, a samej autorce należy się wielki plus za wykorzystanie rodzimej demonologii. Nie jest to jednak Paulina Hendel jaką znamy ze „Żniwiarza”, ale jeśli dopiero rozpoczynacie swoja przygodę z jej twórczością to lepiej nie mogliście wybrać. Trylogia „Zapomniana księga” to naprawdę dobre i przepięknie wydane książki, z którymi można miło spędzić czas. Myślę, że się na nich nie zawiedziecie.

Aleksandra
Wszystkie cytaty pochodzą z książki „Łowca” autorstwa Pauliny Hendel.
Więcej na :

Link do opinii
Avatar użytkownika - ewaboruch
ewaboruch
Przeczytane:2015-10-17, Ocena: 5, Przeczytałam, przygoda,
Hubert przybywa do Święcina. Ludzie traktują go mniej przychylnie niż we wcześniejszej części. dzieje się tak dlatego, że nie jest tak nieporadny jak wtedy. Udaje mu się jednak zdobyć posadę strażnika i po pewnym czasie przybywa do niego Ernest. Wyruszają w czwórkę do Dąbrówki oraz w poszukiwaniu porwanej Zuzi. Jak zawsze dzieje się sporo nowych rzeczy oraz pojawiają się nowe informacje o demonach.
Link do opinii
Avatar użytkownika - Roksana
Roksana
Przeczytane:2021-08-17, Ocena: 5, Przeczytałam, Fantasy, 2021, E-booki,
Avatar użytkownika - Queen111
Queen111
Przeczytane:2021-01-30, Ocena: 4, Przeczytałem, 52 książki 2021,

Bardzo dobra kontynuacja. W końcu Hubert mógł udowodnić, że cały czas mówił prawdę :D Cieszę się, że autorka zdecydowała się kontynuować tę historię. Czekam na kolejne tomy.

Link do opinii

Interesująca wizja świata po apokalipsie. Tak samo dobra jak poprzednie.

Link do opinii

Świat Zapomnianej Księgi pochłonął mnie do tego stopnia, że niemal bez dnia przerwy po przeczytaniu "Tropiciela", sięgnęłam po "Łowcę" - trzecią część przygód Huberta Sierpnia.

Paulina Hendel wreszcie zlitowała się nad głównym bohaterem i pozwoliła odnaleźć mu osadę widzianą w snach. Hubert ponownie trafia do Święcina, gdzie spotyka starych przyjaciół. Nikt, oczywiście, nie ufa nowoprzybyłemu, traktując go z dużą dozą rezerwy. Hubert jednak się nie poddaje i za wszelką cenę próbuje uratować mieszkańców przed śmiercią i tragicznymi wydarzeniami - sęk w tym, że nie wszystko dzieje się identycznie. Śmierć i tak zbiera swoje żniwa, nie przejmując się konkretnymi nazwiskami.

Hubertowi udaje się odwrócić znaną przeszłość i po raz pierwszy chłopak nie zna przyszłości. Wreszcie zaczyna żyć jak każdy, bez świadomości, co przyniesie los. Hubert nie jest więc przygotowany, kiedy w zwykły, spokojny dzień do Święcina przybywa zaniepokojony Ernest, namawiając Huberta do powrotu do Dąbrówki oraz prosząc o pomoc w odnalezieniu porwanej siostry Zuzy. Przyjaciele bez namysłu wyruszają na ratunek, zabierając ze sobą Izę oraz Henryka, którzy jako oficjalni przedstawiciele Święcina zamierzają przy okazji zdobyć nowe przyjaźnie wśród innych wiosek na północy kraju. Bo jak wiadomo, w tych niepewnych czasach jedynie sojusze będą potrafiły uchronić przed atakiem demonów albo nieobliczalnych ludzi.

W "Łowcy" wiele więzi się zacieśnia, tworząc nowe koligacje. Hubert, Ernest, Iza, Henryk, Zuza oraz reszta przyjaciół, rodziny i znajomych pakują się w coraz groźniejsze przygody, tym samym zdobywając niemałe doświadczenie. Zwłaszcza kontakt z demonami zdaje się wskakiwać na wyższy poziom, które nie dają o sobie zapomnieć. Demonologia ciągle się rozrasta, bo wiedza ciągle napływa - niekoniecznie łatwo i przyjemnie. Demony rosną w siłę, ale Hubert też nie stoi w miejscu. Niedawne ofiary przekształcają się w łowców. Tym razem to ludzie wychodzą z ukrycia...

Przyznam szczerze, że początek "Łowcy" trochę mnie nudził. Miałam wrażenie, jakbym już znała losy Święcinian i jednie niektóre momenty sprawiły, że nie odłożyłam książki. Wszak ile razy można czytać o tym samym? Na szczęście autorka nie przeciągała jakoś wybitnie długo znanych wydarzeń, nieco też je pozmieniała, a potem to już w ogóle popłynęła. Wciągnęłam się i tak jak poprzednie dwa tomy, Łowcę również połknęłam w całości.

Trzecia część wydaje się dojrzalsza. Bohaterowie ewidentnie urośli (i zmądrzeli), bo zanim wyruszyli na groźną akcję, pomyśleli, a nie tak jak ostatnio lecieli pod wpływem emocji. Hubert dorósł i stał się przykładnym mężczyzną podziwianym przez młodszych. Choć radość z życia i figlarstwo nie dały tak łatwo o sobie zapomnieć, co było przyjemną odskocznią od nieciekawej rzeczywistości i niosło ze sobą sporo uśmiechu. Pojawiło się wiele nowych postaci (niekoniecznie pozytywnych), a te stare poznawało się dosadniej.

Podobało mi się świeże spojrzenie na demony. Teraz bohaterowie nie traktowali ich całkowicie jako zło konieczne, które trzeba wytępić. Niektóre dały się udomowić, a jeszcze inne sprawiły wrażenie wdzięcznych za ratunek. Poza tym ludzie przestali się ich bać, próbowali je bardziej poznawać, nawet eksperymentować!, co było interesującym wątkiem powieści.

W książce pojawiło się sporo fragmentów pełnych strzelanin i bójek zaopatrzonych wieloma zwrotami akcji, za co autorce należą się gratulacje. Hendel potrafi łapać za serce, a napięcie przeciągać do maksimum. Ładny, prosty styl sprzyjał niewymagającej lekturze przepełnionej ciekawymi przygodami.

Motyw działania ludzi pod wpływem groźby śmierci stał się wyraźniej uwidoczniony. Książka bardzo realistycznie ukazuje, co potrafi zrobić człowiek, gdy w grę wchodzi walka o życie, i że tak naprawdę wrogiem ludzkości wcale nie są krwiożercze demony.

"Łowcę" polecam, zresztą identycznie jak poprzednie dwa tomy. Historia poza przeciekawą fabułą odkrywa wiele wartości (przyjaźń, miłość, honor, rodzina, spełnianie obietnic), przenosząc czytelnika w surrealistyczny świat, choć znany na co dzień. Można spotkać tutaj ogrom przeciwstawności, a pojęcie czarno-białego spojrzenia na jakikolwiek aspekt umknie gdzieś daleko i to szybciej niż bies. Przeczytajcie, bo naprawdę warto, ale najpierw zacznijcie od pierwszej części, od "Strażnika". Nie jest to bowiem seria, którą można czytać nie po kolei.

Link do opinii
Inne książki autora
Tropiciel
Paulina Hendel0
Okładka ksiązki - Tropiciel

Hubert budzi się w Paryżu, jak gdyby tragiczna w skutkach wyprawa po księgę nigdy nie miała miejsca. Zagłada cywilizowanego świata jeszcze nie nastąpiła...

Żniwiarz. Czerwone słońce
Paulina Hendel0
Okładka ksiązki - Żniwiarz. Czerwone słońce

Druga odsłona bestsellerowej serii „Żniwiarz”. Słowiańskie demony nie dają o sobie zapomnieć! Jeszcze do niedawna Magda była zwykłą dziewczyną...

Zobacz wszystkie książki tego autora
Recenzje miesiąca
Bóg Maszyna
Joanna W. Gajzler
Bóg Maszyna
Tam, gdzie nie pada
Michael Sowa
Tam, gdzie nie pada
Kwestia winy
Małgorzata Rogala
Kwestia winy
Przepustka do męskości
Paweł Pollak
Przepustka do męskości
Żyje się tu i teraz
Katarzyna Kaźmierczak
Żyje się tu i teraz
Prezydentka
Marika Krajniewska
Prezydentka
Joker
Natalia Nowak-Lewandowska
Joker
Pokaż wszystkie recenzje
Reklamy