Mad Love

„Bo gdy odbiorą ci wszystko,
co kochasz – zostaje tylko gniew.”

Są takie serie, które od pierwszych stron budują z czytelnikiem intensywną więź — pełną napięcia, niepokoju i nieustannego oczekiwania na więcej. Trylogia „Mad World” zdecydowanie do nich należy, a trzeci tom pt. "Mad love” tylko to potwierdza, otwierając kolejny rozdział tej mrocznej historii, w której nic nie jest takie, jak się wydaje.

Ze względu na ścisłe powiązania z wydarzeniami z poprzednich części trudno pisać o fabule bez zdradzania zbyt wiele, więc jedynie nakreślę to na podstawie blubra. Madison znalazła się w miejscu, z którego nie ma wyjścia. Zamiast odpowiedzi na pytania o śmierć siostry trafia do świata, w którym każdy krok może wywołać ból, a wszelki bunt czy próby wydobycia się z tej matni — życie. Odcięta od bliskich, uwięziona w sieci kłamstw własnego ojca, walczy nie tylko o przetrwanie, ale też o zachowanie zdrowych zmysłów. To moment, w którym Madison przestaje być ofiarą i zaczyna walczyć o sprawiedliwość, napędzana gniewem, którego wreszcie przestaje się bać. Ona wie, że musi być twarda, nie okazywać słabości, bo tutaj nie ma miejsca na łzy i użalanie się nad sobą. Pozostaje nadzieja, że gdzieś tam są osoby, które nie pozwolą jej tutaj zginąć.

Od pierwszego tomu pt.: „Mad World”, poprzez drugi „Mad as Hell” aż po ostatni „Mad Love” przeżywałam mnóstwo emocji, które trudno było mi spokojnie znosić. Trzecia odsłona trylogii to ich apogeum, które sięgają zenitu i nie pozwalają oderwać się od historii choćby na chwilę. Zaczyna się ona dokładnie tam, gdzie skończyła się poprzednim tomie i już od pierwszych stron nie pozwala spokojnie odetchnąć. Autorka ponownie serwuje prawdziwy emocjonalny rollercoaster – od napięcia i niepokoju, przez wzruszenie, aż po momenty, które rozbijają serce na kawałki.

To, czego doświadczają bohaterowie jest czymś, czego młodzi ludzie nie powinni przeżywać, lecz wchodzić w dorosłość z uśmiechem, planami na przyszłość i nadzieją na lepsze życie. Jednak to byłoby możliwe, gdyby bohaterowie mieli normalnych, kochających rodziców. Historia stworzona przez panią Hannę McBride może wydać się przesadzona, mało prawdopodobna i według mnie taka jest, ale mocno w ten sposób została pokazana brudna, ciemna strona życia, w którym to władza i pieniądze mają największą wartość. Madie i Ryan przechodzą ogromną drogę, a ich rozwój jest jednym z najmocniejszych elementów tej książki.

Od samego początku ta trylogia wzbudzała we mnie ogrom emocji – od złości na niesprawiedliwość, poprzez napięcie i niepokój, aż po obawy i nieustanne oczekiwanie na to, co za chwilę może się wydarzyć. Każda kolejna strona była jak krok w nieznane, a ja ani przez moment nie czułam się znudzona. To była dla mnie prawdziwa jazda bez trzymanki, przypominająca rwący nurt rzeki, zagarnia nas swoją energią. Im głębiej wchodzisz, tym silnie wszystko jest prąd, tym trudniej się z niego wydostać i nawet nie wiadomo, kiedy niesie cię niebezpieczny wydarzeń, który nie daje chwili wytchnienia i bezlitośnie wciąga coraz głębiej. Nagle orientujesz się, że jesteś już całkowicie pochłonięty tą historią – emocjonalnie i mentalnie – i nie ma odwrotu. I tak było ze mną. Każdy kolejny rozdział tylko potęgował to wrażenie, dokładając nowe napięcia, kolejne tajemnice i coraz trudniejsze wybory bohaterów. To opowieść, która nie pozwala się od niej oderwać, bo za każdym zakrętem czai się coś nieprzewidywalnego, coś, co zmienia wszystko i zmusza do dalszego czytania.

Historia jest pełna napięcia, lęku i nagłych, często bolesnych zwrotów akcji, które raz po raz burzą poczucie stabilności. Jednocześnie oferuje coraz głębszy wgląd w mroczny świat ukryty pod pozornym blaskiem wyższych sfer – świata, w którym nic nie jest tak idealne, jak mogłoby się wydawać. To opowieść o dorastaniu wśród brudu, korupcji i sekretów, które mają siłę niszczenia ludzi od środka.

Poza losami Maddie i Ryana poznajemy także innych bohaterów, którzy – choć formalnie drugoplanowi – odgrywają w tej historii niezwykle istotną rolę. Nie są jedynie tłem dla głównych wydarzeń, lecz pełnoprawnymi uczestnikami tej opowieści, mającymi własne historie, motywacje i emocje. Każdy z nich wnosi coś ważnego do fabuły, a razem tworzą rozbudowaną, wyrazistą galerię postaci, które potrafią wzbudzić w czytelniku cały wachlarz uczuć – od sympatii, przez współczucie, aż po niepokój czy niechęć.

Wiele wątków zostało tutaj domkniętych i wyjaśnionych – szczególnie tych związanych z Maddie i Ryanem – co daje poczucie satysfakcji i pewnego rodzaju ukojenia po emocjonalnej burzy, przez jaką przechodzi się podczas lektury. Nie wszystkie jednak historie doczekały się pełnego zakończenia, co pozostawiło u mnie nutę niedosytu i ciekawości. Jednym z najbardziej wyraźnych tego rodzaju przykładów jest relacja Courta i Bex, która od samego początku była naznaczona napięciem, niedopowiedzeniami i emocjonalnym ciężarem, a mimo to nie została ostatecznie rozstrzygnięta.

Na szczęście Hannah McBride zdecydowała się pójść o krok dalej i rozwinąć ten wątek w spin-offie serii zatytułowanym „Into the Woods”. Daje to nadzieję na pełniejsze zrozumienie tej relacji i domknięcie historii, która w głównej trylogii pozostała otwarta. Mam więc ogromną nadzieję, że książka ta doczeka się również wydania w Polsce – tym bardziej że jej anglojęzyczna premiera miała miejsce już prawie trzy lata temu, a zainteresowanie czytelników wciąż pozostaje żywe.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Recenzja

„Mad Love.

Cykl: Mad World. Tom 3

Autor: Hannah McBride
Wydawnictwo: Ale

Współpraca reklamowa, barter

„Bo jeśli on kocha mnie chociaż w przybliżeniu tak bardzo jak ja jego, to Boże dopomóż tobie i każdemu, kto stanie na jego drodze”.

„Mad Love”, to dla mnie nie tylko zakończenie historii. To moment, w którym opowieść zamyka się jak klamra, ale jej echo jeszcze długo rozbrzmiewa pod skórą.

Od pierwszych stron czułam się tak, jakbym wracała do miejsca, które znam aż za dobrze, do świata pełnego napięcia, niedopowiedzeń i emocji pulsujących tuż pod powierzchnią. Ta książka nie krzyczy. Ona patrzy prosto w oczy i spokojnie przypomina, że każda decyzja ma swoją cenę. Że przeszłość nie znika tylko dlatego, że bardzo chcemy o niej zapomnieć.

Madison trafia w ręce ojca, człowieka, dla którego kontrola znaczy więcej niż miłość, a pieniądze są narzędziem władzy. Odcięta od przyjaciół, zamknięta w bezwzględnej instytucji, musi walczyć nie tylko o wolność, ale i o siebie. Została wrzucona w świat, gdzie miłość jest ryzykiem, zaufanie luksusem, a prawda potrafi zabić szybciej niż kula. Uwięziona, odcięta, wystawiona na próbę, uczy się oddychać w rzeczywistości, która próbuje ją złamać. Strach, bezsilność, gniew i rozpacz mieszają się tu z determinacją, która staje się najpotężniejszą bronią bohaterki.

W tym samym czasie Ryan Cain toczy własną walkę, za kratami, z niepewną przyszłością i poczuciem bezsilności, które dla kogoś takiego jak on jest prawdziwą torturą. Zrobi wszystko, by odnaleźć swoją żonę, jednak Ryan zostaje wystawiony na próbę, która przekracza granice rozsądku i bezpieczeństwa.

Ogromnym atutem tej części są również bohaterowie drugoplanowi. Relacje przyjaźni, lojalność i gotowość do poświęceń budują silne tło dla głównej historii. Szczególnie wyraźnie wybrzmiewa rozwinięcie wątku Bex i Courtona, ich relacja wnosi świeżą dynamikę i emocjonalną głębię, której trudno nie docenić.

Autorka nie oszczędza bohaterów. Przerzuca ich z jednej tragedii w kolejną, podnosi, by za moment znów rzucić na kolana. Czytając, miałam wrażenie nieustannego napięcia, jakby każdy rozdział był balansowaniem nad przepaścią. A jednak w tym chaosie jest sens. Każde dramatyczne wydarzenie prowadzi do odsłonięcia kolejnych warstw prawdy.

Emocje w „Mad Love” nie są przerysowane. One są jak ciężkie, letnie powietrze przed burzą, gęste, elektryzujące, pełne napięcia. Strach miesza się z nadzieją, gniew z tęsknotą, a gdzieś pomiędzy tym wszystkim tli się coś delikatnego i upartego, lojalność, przywiązanie, miłość. Nie idealna. Nie bajkowa. Ale prawdziwa.

Największą siłą tej części jest napięcie, duszne, elektryczne, wbijające się pod skórę. Tu każda decyzja ma cenę, każde słowo potrafi zranić. A przeszłość? Nie odpuszcza. Czeka w cieniu i uderza dokładnie wtedy, gdy myślisz, że już wygrałeś.

Fabuła płynie jak wartka rzeka po wiosennych roztopach, nie daje chwili wytchnienia, ale nie przytłacza. Każda scena jest jak kamień wrzucony do wody: wywołuje kręgi, które rozchodzą się dalej, łącząc się z wydarzeniami z poprzednich tomów. Nic nie jest tu przypadkowe. Wszystko ma swoje źródło i swoje ujście. I właśnie ta konsekwencja sprawia, że finał smakuje tak dobrze.

Najbardziej uderzyła mnie dojrzałość tej części. To już nie jest tylko opowieść o bólu, walce i dramatycznych zwrotach akcji. To historia o odpowiedzialności. O tym, że wybory, nawet te podjęte w strachu czy desperacji, wracają jak cień o zachodzie słońca. Bohaterowie nie są już zagubionymi figurami na planszy. Są ludźmi, którzy muszą spojrzeć w lustro i zaakceptować to, co w nim widzą.

Szczególnie poruszyło mnie głębsze spojrzenie na Madeline, jej motywy, przeszłość i decyzje, które wcześniej mogły wydawać się niezrozumiałe. W tym tomie wiele elementów układanki wreszcie trafia na swoje miejsce. Finał przynosi odpowiedzi, domyka wątki i choć okupiony ogromem cierpienia, daje bohaterom coś, na co naprawdę zasłużyli.

Zakończenie dało mi poczucie domknięcia, jak zamknięcie drzwi po długiej podróży. Usiadłam z ostatnią stroną i przez chwilę po prostu milczałam. Bo z jednej strony czułam satysfakcję, wszystko znalazło swoje miejsce. Z drugiej pojawił się ten znajomy żal, kiedy trzeba pożegnać bohaterów, którzy przez tyle stron byli niemal jak znajomi. Chciałoby się jeszcze raz zajrzeć do ich świata, upewnić się, że naprawdę odnaleźli spokój.

Polecam.
Finał przynosi satysfakcję, sprawiedliwość i to upragnione „oddech po burzy”, na który bohaterowie musieli sobie naprawdę zapracować.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Zamiana miejsc z siostrą bliźniaczą miała trwać tylko chwile. Niestety skończyło się inaczej. Madison utknęła i nie ma pojęcia jak uwolnić się od ojca, by nie zranić innych osób.   Dziewczyna chcąc odkryć prawdę o swojej siostrze, a dokładniej o jej śmierci, zostaje uwięziona w ośrodku z dala od Ryana i przyjaciół. Nie widzi szans na ucieczkę z tego więzienia dla obłąkanych. Poznała na tyle swojego ojca, że wie iż zrobi wszystko by zatuszować swoje przewinienia.   Madison już nie rozpacza i się nie załamuje. Przestała być ofiarą, chce sprawiedliwości, a gniew ją tylko napędza. Z dala od ludzi, których kocha, chce przerodzić swą złość w coś dobrego.   Czy Maddie wróci do normalnego świata? Czy Ryan ją uratuje? Czy uda im się na zawsze uciec od okropnego ojca dziewczyny?     Przyznam, że nie mogłam się doczekać kontynuacji tej trylogii. Po dwóch poprzednich tomach "Mad World", oraz "Mad as Hell" wiedziałam, że gdy tylko sięgnę po tom trzeci, to się nie zawiodę i pochłonę go w zastraszającym tempie.   Nie będę się zbytnio rozpisywać o fabule, by nie zdradzić tego, co działo się we wcześniejszych tomach jak i w tym.   Madison nie jest już zagubioną dziewczyną w zupełnie innym świecie niż dotychczas się wychowywała.Teraz wie czego chce i dąży do celu, może nie po trupach, ale jest w stanie poświęcić wiele. Mając u boku Ryana i przyjaciół jest jej znacznie łatwiej poradzić sobie z występującymi na jej drodze problemami.   Co do Ryana nie będę ukrywać, że w pierwszym tomie niezbyt przypadł mi do gustu, z resztą na początku drugiego też nie bardzo, jednak pokazał, iż potrafi walczyć o bliskich, których kocha i tym sprawił, że naprawde go polubiłam.     Cała ta seria wzbudzała we mnie naprawdę ogrom emocji. Główni bohaterowie są młodymi ludzmi i nie powinni zmagać się z takimi problemami na początku swojej dorosłej drogi. Powinni cieszyć się z dorosłości, a nie zastanawiać się jak uniknąć śmieci z rąk psychicznego ojca.   Bardzo podobało mi się, że poza głównymi bohaterami mamy sporo postaci drugoplanowych, które nie tylko się pojawiają, ale również odgrywają ważne role, a nie są tylko tłem dla całej tej powieści.     Ta historia jest pełna zawirowań, niekiedy tych łamiących serce. Ukazuje wgląd w tą ciemną stronę życia na tak zwanym świeczniku. Pokazuje również jak taki świat potrafi zniszczyć ludzi.   Mi osobiście cała ta trylogia bardzo się podobała i z całego serca wam polecam, oczywiście jeśli jeszcze nie czytaliście. Mogę wam zagwarantować, że nie będzie chwili nudy. Mam nadzieję, że wciągnie was równie mocno jak mnie.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Madison została porwana i jest przetrzymywana wbrew swojej woli. Sama do końca nie wie gdzie się znajduje. Do tego faszerują ją lekami i zmuszają do posłuszeństwa. Jedyne czego jest pewna to fakt, że za tym wszystkim stoi jej ojciec Gary. Czy Ryan odnajdzie ją i uratuje?

 

Ryan za wszelką cenę chce odnaleźć swoją żonę. Nie jest to jednak proste bo sam trafia do aresztu. Tam zostaje napadnięty i dzięki temu odzyskuje wolność. Teraz liczy się czas i każda wskazówka. Dobrze, że może liczyć na przyjaciół. Wspólnie opracowują plan by Maddie wróciła cała i zdrowa. Gary jest jednak zawsze krok przed nimi. Czy uda im się go przechytrzyć?

 

Ileż tu się dzieje! Akcja na przemian przyspiesza i zwalnia. Nie brakuje scen trzymających w napięciu i tych brutalniejszych, przy których dosłownie wstrzymywałam oddech. Nie mogłam oderwać się od lektury, Maddie i Ryan wciągnęli mnie do swojego świata. Pełno tu intryg i kłamstw. Nie ma za to zbędnych opisów i przedłużania akcji. Wszystko dzieje się tak dynamicznie. Autorka zafundowała nam emocjonalny rollercoaster i ciągłe zwroty akcji. Gdy myślałam, że już wszystko się ułoży nagle nastąpił zwrot o 180 stopni i walka zaczynała się na nowo. I to wszystko przez niewinny pomysł by siostry bliźniaczki zamieniły się miejscami. Czy Maddie odzyska swoją tożsamość, czy już na zawsze pozostanie Madelaine? Widzimy tu te siłę przyjaźni i to, że to czasem oni są nam bliżsi niż prawdziwa rodzina. Autorka zadbała też o odrobinę pikanterii. Dodam jeszcze, że to kontynuacja historii i znajomość poprzednich tomów jest niezbędna. Bardzo polecam!

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Za oknem zima, w kalendarzu rozgościł się dopiero luty, a ja już mam za sobą książkę, na którą najbardziej czekałam w tym roku. ,,Mad Love" to trzecia odsłona serii ,,Mad World" autorstwa Hannah McBride i jednocześnie zakończenie historii Maddie i Ryana. Czy publikacja ostatecznie spełniła moje oczekiwania? Już spieszę z wyjaśnieniem.

Pomimo iż pierwszy tom podobał mi się zdecydowanie bardziej niż drugi, jego zakończenie zrobiło na mnie tak piorunujące wrażenie, że automatycznie moje oczekiwania wobec trzeciego tomu poszybowały w górę. I tak czekałam, i czekałam, i czekałam na kontynuację, aż wreszcie po niemal roku w końcu się doczekałam. Tylko, czy było warto?

Przyznam, że mam dość mieszane uczucia, bo ostatecznie okazało się, że moje oczekiwania były zbyt wygórowane względem tego, co faktycznie w tej książce otrzymałam i z przykrością muszę stwierdzić, że był to najsłabszy z dotychczasowych tomów. Jednak nie mogę też powiedzieć, że książka była zła, ponieważ nie byłoby to prawdą. Po prostu liczyłam na coś więcej.

Liczyłam, że w tej odsłonie emocje sięgną zenitu i naprawdę trudno będzie mi się oderwać od lektury, tymczasem nie miałam żadnego problemu, by odłożyć lekturę w najbardziej newralgicznym momencie. Myślę, że głównie było to spowodowane tym, że autorka po raz kolejny umieściła w tekście bardzo dużo tak zwanych zapychaczy, które nie wnosiły do fabuły nic oprócz dodatkowych stron tekstu do przeczytania. I chociaż naprawdę nie mam nic przeciwko scenom zbliżeń w książkach, a już szczególnie w romansach, to wciskanie ich na siłę, by tylko były w mojej ocenie mija się z celem. Naprawdę było w tej publikacji kilka ciekawych wątków, które aż prosiły się o rozwinięcie, a zamiast tego, w kółko towarzyszyliśmy Ryanowi i Maddie w pościeli, nawet w obliczu zagrożenia zdrowia i życia. Szkoda, bo ten tom mógł być świetnym zwieńczeniem całej trylogii, a tak wyszło, jak wyszło.

Niemniej jednak seria ,,Mad Word" trafi na półkę jednych z lepszych historii, które czytałam, jeżeli chodzi o ten konkretny gatunek literacki i jeszcze przez długi czas pozostanie w mojej pamięci. Jestem też bardzo ciekawa Paryskiej przygody Courta i Bex, więc mam nadzieję, że wydawnictwo zdecyduje się na wydanie również tego dodatku do trylogii.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Hej hej ? Czy trzeci tom serii zachwyca tak samo, jak dwie poprzednie części? Oczywiście! ,,Mad Love" to pozycja, gdzie prawda miesza się z kłamstwem, a wątkiem dominującym jest zemsta i chęć wymierzenia sprawiedliwości. Jednak nie jest to takie proste, jak się wydaje. Mocnym przeciwnikiem jest ojciec Madison, który umieszcza dziewczynę w szpitalu psychiatrycznym, rozdzielając ją z Rayanem. Zrobi wszystko, aby prawda o nim nie wyszła na jaw. Czy dziewczynie uda się odkryć prawdę? Czy zrealizuje swój plan? Czy Ryan odnajdzie Madison? Pozycja ta to walka o prawdę, o siebie, o sprawiedliwość. Historia pełna niebezpieczeństw, intryg, czarnych charakterów, ale także oddania, wiary i desperacji. Autorka buduje gęstą atmosferę, która osacza czytelnika. Ukazuje obraz rodziny, która więzi i manipuluje. Wszechobecny mrok, niepokój i poczucie straty odczuwalne są z każdą przekładaną stroną. Kreacja Madison jest doskonała. Emanuje z niej gniew, wściekłość, ból, związany ze zmarłą siostrą, który zakorzeniony jest głęboko w sercu. Madison nie spocznie, póki nie pomści siostry i nie wyrówna rachunków za krzywdy jej wyrządzone. Główna bohaterka odznacza się też wielką siłą i odwagą. Jej wola walki o jasność umysłu zwłaszcza w ekstremalnych warunkach, których doświadczała, była ogromna. Podziwiałam ją i kibicowałam jej, aby przetrwała i zrealizowała swój cel. Bohaterem równie ważnym co Madison jest Rayan. Ich relacja jest typowa dla motywu hate- love. Rayan zaskakiwał mnie na każdym kroku. Podziwiałam jego oddanie i zawziętość w poszukiwaniach Madison. Bohaterowie poboczni tej części nie są wyłącznie tłem. Są równie ważni i mają swój udział w przebiegu historii. Wspominając o tle, muszę podkreślić, że jest ono mocno związane z odkrywaniem zdrad bliskich osób, co tworzy smutną aurę tej książki. Zakończenie domyka wszystkie wątki i oferuje przy tym wiele emocji. Śmiało mogę powiedzieć, że jest satysfakcjonujące. Jestem zachwycona tą pozycją. Dała mi wiele emocjonalnych chwil. Choć niekiedy niektóre sytuacje były trochę wyimaginowane, jak dla mnie, to nie przeszkadzało mi to w odbiorze książki. Pozycja nie należy do cienkich. Niezły z niej grubasek. Jednak nie bójcie się, historia wciąga, a poznanie prawdy i zakończenia nie pozwala odłożyć jej na bok. To sprawia, że czyta się jednym tchem.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

,,Mad Love" to finał trylogii, który w pełni udowadnia, dlaczego ta historia przyciągała czytelników od pierwszego tomu. Już od pierwszych stron książka wciąga w wir wydarzeń, w którym każde słowo, każda decyzja i każdy sekret mają znaczenie. Nie ma tu miejsca na przypadek, a wszystko, co dzieje się w tej opowieści, jest konsekwencją wcześniejszych zdarzeń, a każdy moment prowadzi naturalnie do finału, który daje poczucie domknięcia historii.

 

Mimo że książka jest obszerna, czyta się ją z niezwykłą płynnością. Tempo jest dynamiczne, ale nie przytłacza. Wręcz przeciwnie, sprawia, że kolejne strony przewracają się same. To opowieść, która pochłania całkowicie, wciąga w siebie od pierwszego do ostatniego rozdziału i sprawia, że trudno oderwać wzrok od tekstu. Każdy zwrot akcji, każdy nowy wątek i ujawniany sekret budują napięcie, które trzyma w niepewności i ciekawości aż do samego końca.

 

W tej części wyraźnie widać dojrzałość i konsekwencję w prowadzeniu fabuły. Historia nie polega już wyłącznie na dramatycznych zdarzeniach czy nagłych zaskoczeniach, a skupia się na tym, jakie skutki mają wcześniejsze decyzje i jak kształtują życie bohaterów. Dzięki temu całość jest harmonijna, spójna i przemyślana, a czytelnik czuje, że każdy wątek, każdy sekret i każdy moment napięcia mają swoje miejsce i znaczenie.

 

To również książka pełna emocji. Nie krzykliwych czy przesadnych, ale prawdziwych i autentycznych. Strach, gniew, nadzieja, ulga i niepewność. Czytając, odczuwa się ciężar decyzji, napięcie sytuacji i wagę każdego wyboru. Jednocześnie w tle przebija się subtelna ciepłość, poczucie lojalności, przyjaźni i miłości, które nadają historii równowagę i głębię. To połączenie dramatyzmu i intymności sprawia, że lektura jest pełna wrażeń.

 

Zakończenie przynosi ogromną satysfakcję. Wszystkie wątki, które towarzyszyły serii od pierwszego tomu, zostają domknięte w sposób naturalny i przekonujący. Jednocześnie pojawia się lekki smutek, bo świadomość, że to już koniec tej historii, że nie możemy dalej śledzić życia bohaterów, które tak mocno zdążyło nas wciągnąć. Chciałoby się jeszcze przez chwilę zostać w tym świecie, zobaczyć, jak bohaterowie odnajdują codzienność po wszystkich trudach i niebezpieczeństwach.

 

,,Mad Love" to finał, który oddaje wszystko, co w tej trylogii najpiękniejsze. Emocje, napięcie, przemyślaną fabułę i wciągającą akcję. To książka, która daje domknięcie historii, ale też pozostawia w sercu delikatny żal, że trzeba się pożegnać z tym światem. 

 

Dla każdego, kto towarzyszył tej serii od początku, jest to lektura niezwykle satysfakcjonująca i poruszająca, a jednocześnie przypomina, dlaczego warto było przejść tę drogę razem z bohaterami.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)