Moja rodzina na piętrze

"Dziękowałam, dziękowałam, a łzy płynęły mi po rozpalonych policzkach. Czułam się tego dnia kochana i ważna, przytulona do serca przez najbliższych." 🏠🏠🏠 Lubicie niespieszne, nostalgiczne książki, które potrafią otulić niczym najcieplejszy koc?Lubicie powieści pełne rodzinnych relacji, które wywołują mnóstwo emocji, a także tęsknoty za tym, co było? Jeśli tak, to "Rodzina na piętrze" Magdy Louis jest Waszym must readem 😊 Przy tej książce nie będziecie się nudzić, ale sprawi ona, że czas na chwilę się zatrzyma.A wszystko za sprawą historii, jaka toczy się na kartach tej powieści.Historii pełnej refleksji, bowiem główną bohaterką jest osiemdziesięcioletnia kobieta, która wiele już w swoim życiu widziała i wiele przeszła. Antonina jest uroczą staruszką, do której, niczym do babci, można wpaść na ciepłą herbatę i pogaduszki. Chętnie wysłucha, podpowie, doradzi. Pogłaszcze po głowie, ale też wyrazi swoje zdanie. Jest ciepła, otwarta, gościnna.Ma za sobą bagaż doświadczeń, którymi dzieli się z innymi.Wie, co to głód i bieda. Wie, co to miłość i odrzucenie.Wie, czym jest rozczarowanie, ale też sukces i dostatek.Przecież żyje na tym świecie już tyle lat, że nie sposób jej niczym zaskoczyć.A mimo to życie nadal ją zadziwia. Snuta przez nią historia jest tą, w której można odzwierciedlić swoją własną.Bo to nie tylko rodzinne perypetie. To nostalgia i czas, który nieubłaganie płynie. To lata, które bezpowrotnie

...
(czytaj dalej)

W przypadku tej książki potwierdziło się powiedzenie "nie oceniaj książki po okładce". Niepozorna okładka kryje w sobie solidną dawkę świetnej literatury. Wiesz, coraz częściej sięgam i bardzo lubię czytać książki, których głównymi bohaterami lub bohaterkami są seniorzy. Czy to z racji tego, że do bycia senioritką mi coraz bliżej niż dalej, a może ze względu na mądrość i inne spojrzenie na świat ludzi, którzy w swoim życiu tak wiele już przeszli. Główną bohaterką tej powieści jest starsza pani, która z racji swojego wieku postanawia nie wychodzić już z domu. Nie zamyka się jednak na świat, bo to świat przychodzi do niej. Snuje tym samym główna bohaterka opowieść o życiu codziennym i o tym co było kiedyś. W tej powieści bowiem teraźniejszość przeplata się z przeszłością tworząc fascynującą opowieść o życiu. Pełnego chwil dobrych i złych, radosnych i smutnych. Potwierdzających tezę, że małe dzieci mały kłopot, a duże dzieci duży kłopot. Powieść ta, to również literacka podróż przez lata, w których bohaterka żyła: czasy wojny, komunę, to fascynujące wspomnienia dzieciństwa, dorastania, zakladania rodziny. Ja jestem tą powieścią zachwycona. Wciągnęła mnie ona od pierwszej strony. A jej niebywałym atutem jest nie tylko fabuła, ale i język. Lekki, pełen humoru, ciętej riposty. To z pewnością sprawia, że przez książkę się po prostu płynie. A dodatkowo jej treści zmusza do refleksji, zastanowienia się nad własnym życiem, nad tym co przemija. To powieść okazująca wartość i znaczenie ludzi wokół nas tych dobrych i złych. To po prostu świetnie napisana powieść o życiu.

...
(czytaj dalej)