Ozyrys. Powrót feniksa.

🐦‍🔥🐦‍🔥🐦‍🔥 RECENZJA 🐦‍🔥🐦‍🔥🐦‍🔥

Sylwia Maruszczak-Płuciennik „Ozyrys. Powrót Feniksa”
@sylwia_m.p_autorka
Seria: Ozyrys (tom3)
Wydawnictwo: Amazon Selfpublishing

🐦‍🔥🐦‍🔥🐦‍🔥🐦‍🔥🐦‍🔥🐦‍🔥🐦‍🔥🐦‍🔥🐦‍🔥🐦‍🔥🐦‍🔥

„Miłość jest wtedy, gdy nie możesz zasnąć, bo martwisz się o drugą osobę. Nie możesz oderwać od niej wzroku, gdy się uśmiecha. Odczuwasz ból, gdy cierpi lub jest nieszczęśliwa. Czujesz pustkę, gdy nie ma jej przy tobie, i czujesz ulgę, gdy przy tobie zasypia. Miłość jest wtedy, gdy wspólne siedzenie w ciszy wam nie przeszkadza, a jej strach jest dla ciebie torturą. Wtedy jedynym, czego pragniesz, to ją objąć i zobaczyć kolejny uśmiech..."

Ten cytat wyjątkowo zapadł mi w pamięć i świetnie pokazuje, że w tej historii, obok brutalności i walki o władzę, nie brakuje również emocji.

Trzeci tom serii o Ozyrysie pochłonęłam zdecydowanie szybciej, niż planowałam. To jedna z tych książek, przy których ciągle obiecujesz sobie „jeszcze tylko jeden rozdział”, a chwilę później orientujesz się, że przeczytałaś ich kilka.

Tym razem Ozyrys musi zmierzyć się nie tylko z pogarszającym się stanem zdrowia i wyborem następcy, ale również z oskarżeniami, które mogą przekreślić wszystko, co budował przez lata. I właśnie od tego momentu autorka zaczyna coraz mocniej mieszać w fabule, podrzucając kolejne tajemnice, niedopowiedzenia i tropy, które nie zawsze prowadzą tam, gdzie się spodziewamy.

🪬 Co znajdziemy w książce?

🔥 Intrygi i polityczne rozgrywki
👑 Walkę o władzę i wpływy
🕵️ Tajemnice oraz sekrety bohaterów
⚔️ Brutalny świat pełen niebezpieczeństw
😱 Zwroty akcji, które potrafią zaskoczyć
🩸 Mroczny klimat
❤️ Relacje budzące wiele emocji
🐦‍🔥 Motyw odrodzenia i nowych początków
🎭 Bohaterów, których trudno jednoznacznie ocenić

Przyznam, że kilka razy byłam przekonana, że wiem, kto stoi za pewnymi wydarzeniami i jak potoczy się historia. Autorka skutecznie wyprowadzała mnie jednak z błędu. To właśnie lubię w takich książkach najbardziej kiedy nie dostaję wszystkiego na tacy i sama próbuję łączyć poszczególne elementy układanki.

Ogromnym atutem tej serii pozostaje dla mnie Błękitne Miasto. Z jednej strony wydaje się uporządkowane i spokojne, ale wystarczy zajrzeć trochę głębiej, by zobaczyć, jak wiele skrywa sekretów, konfliktów i manipulacji.

Jeśli chodzi o bohaterów, to zdecydowanie nie należą do tych idealnych. Każdy ma własne cele, słabości i podejmuje decyzje, które nie zawsze łatwo zaakceptować. Ozyrys po raz kolejny wzbudzał we mnie skrajne emocje.
Były momenty, kiedy naprawdę mu kibicowałam, ale zdarzały się też takie, gdy miałam ochotę powiedzieć mu kilka słów do rozsądku. I chyba właśnie dlatego jest tak interesującą postacią.

Bardzo podoba mi się również sposób, w jaki autorka prowadzi historię. Nie przeciąga niepotrzebnie opisów, dzięki czemu akcja cały czas posuwa się do przodu, a kolejne rozdziały zachęcają do dalszego czytania.

„Ozyrys. Powrót Feniksa” to mroczne fantasy pełne tajemnic, emocji i nieoczywistych bohaterów. To książka, która potrafi zaskoczyć i nie pozwala się nudzić. Zakończenie sprawiło, że od razu nabrałam ochoty, by poznać dalsze losy bohaterów.

Jeśli lubicie fantasy, w którym nic nie jest czarno-białe, a zaufanie bywa największym ryzykiem, zdecydowanie warto dać tej serii szansę.

Ozyrys. Powrót feniksa - Sylwia Maruszczak - Płuciennik 

Dziękuję autorce za możliwość przeczytania tej książki.

Każda z części wywołuje emocjonalny rollercoaster i pokazuje nam brutalny świat.

Ozyrys, to postać, którą nie da się nie lubić. Mimo tego, że to typowy przykład red flagi. Patrząc na jego życie przez tysiąclecia, to nie ma co się dziwić...

Ta część pokazuje wiele problemów, a szczególności głównym tematem jest mściwość kobiet i idea pseudo feminizmu.

Wykorzystywanie czyjejś krzywdy, aby się zemścić. Patrząc, jak te dorosłe samice się zachowują, to się nie dziwię, że on jest, jaki jest. Miał tylko tyle kłopotów. 

Zaufanie to luksus, a szczególnie w Błękitnym mieście. Gdzie ci źli, starają się żyć uczciwie i to jest ich pokutą. Jaki i ci, co mieli być dobrzy, okazują się tymi złymi i to do szpiku kości.

Jak to się mówi, zaufanie jest dobre, ale kontrola jest lepsza.

Historia pokazuje też, że praktycznie każde nastawienie ma jakiś czynnik, najczęściej ten negatywny. 

Muszę przyznać, że autorka ponownie mnie zaskoczyła. Mimo tego, że wszystko na to wskazywało... "Powrót feniksa" można rozumieć tutaj wielorako. Nie tylko jako mistyczne stworzenie, które zwiastuje nowy początek. Możemy też rozumieć to, jako odrodzenie samego Ozyrysa.

Nie można też zapomnieć o tym, jak człowiek Kameleon przez tyle czasu udawał kogoś innego. Ten opis psychopaty sprawił, że mogłam poczuć, jakby stał przede mną... 

Michael. Wkurzał mnie już wcześniej, a tu w szczególności i teraz wiadomo dlaczego...

Czy polecam?

Tak!!! To lektura dla dorosłych czytelników o silnych nerwach.

Z niecierpliwością wyczekuję kolejnego tomu.

Czy nadjedzie taki czas, aby Ozyrys mógł sobie w spokoju siąść i nie analizować tego, co się dalej wydarzy?

Moja ocena 10/10

Cytaty z książki:

"Gardził nią i nienawidził. Od dnia, w którym zobaczył ją w holu ratusza, zastanawiał się, czy karma go dopadła. Po raz kolejny przeszłość, o której tak bardzo pragnął zapomnieć, powróciła w postaci człowieka, aby mu przypomnieć, że nigdy od niej nie ucieknie. Wielu rzeczy w swoim życiu żałował i nie mógł ich cofnąć. Od dłuższego czasu starał się budować, a nie niszczyć. Jakie to miało znaczenie? Zło zawsze wraca."

" Kobiety są stworzone do wielkiej władzy. Owadom od zawsze przewodzą samice. Są to olbrzymie i świetnie działające społeczności. A u ssaków na czele stada stoją zazwyczaj samce. Rządzą maksymalnie kilkoma lub kilkunastoma osobnikami. Wniosek nasuwa się sam. Mężczyźni mogą stać na czele co najwyżej gminy, kobiety zaś powinny rządzić całymi światami. Taka już jest natura rzeczy. To wy niszczycie światy i nie dopuszczacie nas do decydowania. Boicie się nas i powiem ci, że macie się czego bać. Jesteśmy lepsze od was w wielu kwestiach."

"Genralizujesz, bo cierpisz. Nie wszystkie kobiety takie są. W cierpieniu ciężko nam dostrzec to, co dobre wokół nas. Jest wiele skromnych, miłych kobiet, ale nikt ich nie zauważa, bo na przykład są introwertyczkami. Nie tylko ty czujesz się odtrącony. Niepotrzebnie szukasz akceptacji u tych, którzy cię krzywdzą. Olej ich i zbuduj świat na swoich zasadach. Tak powiedziałby Ozyrys, natomiast ja powiem: rób swoje, a życie w końcu samo wróci do normy. Przynajmniej mam taką nadzieję, bo sam się tego trzymam."

"Ufaj sercu, nie zmysłom."

"Dopóki istnieje dźwięk, jest nadzieja. To ciszy należy się obawiać. Zwiastuje ona tragedię."

"Czasami lepiej nie pytać i nie wiedzieć "

"Dobrze wszyscy zrozumieli, a jeśli nie, to zrozumieją. Widzę, że wrócił stary dobry Ozyrys. Podoba mi się to. Jeszcze tylko więcej rzucania kur**mi i będzie przepięknie."

"Miłość jest wtedy, gdy nie możesz zasnąć, bo martwisz się o drugą osobę. Nie możesz oderwać od niej wzroku, gdy się uśmiecha. Odczuwasz ból, gdy cierpi lub jest nieszczęśliwa. Czujesz pustkę, gdy nie ma jej przy tobie, i czujesz ulgę, gdy przy tobie zasypia. Miłość jest wtedy, gdy wspólne siedzenie w ciszy wam nie przeszkadza, a jej strach jest dla ciebie torturą. Wtedy jedynym, czego pragniesz, to ją objąć i zobaczyć kolejny uśmiech."

"Lubię ludziom dawać drugą szansę. Przeważnie na tym zyskuję."